Share The Article

 Back_stage_of_Theyyam

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എഴുപരണ്ടിലെ ശ്രാവണമാസത്തിലെ ഒരു സന്ധ്യാ നേരം. തിരുപനന്തപുരത്തെ പൂജപ്പുര എന്ന സ്ഥലത്തെ,പ്രശസ്ത നൃത്താദ്ധ്യപകനായ ഗുരു ചന്ദ്ര ശേഖരന്‍ നായര്‍ സാറിന്റെ (ഗുരുഗോപിനാഥിന്റെ ശിഷ്യനും,ലളിത,പത്മിനി,രാഗിണിമാരുടെ ഗുരുവും ആണ് ഗുരു ചന്ദ്ര ശേഖരന്‍ നായര്‍) വീട്ടിലെ ഉമ്മറത്തിരിക്കുകയാണ് ഞാനും എന്റെ ഇളയ സഹോദരന്‍ ജയരാജും.ആ വര്‍ഷത്തെ ഇന്റര്‍ കൊളെജിയറ്റ് മത്സരങ്ങളില്‍ അദര്‍ ഫോം ഓഫ് ഡാന്‍സ് വിഭാഗത്തില്‍ എന്റെ അനിയന്‍ മത്സരിക്കുകയാണ്.കോളേജ് മത്സരത്തില്‍ ഒരു ക്ലാസിക്കല്‍ ഡാന്‍സാണ് അവന്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്.ഒരു സ്വാതിതിരുനാള്‍ കൃതിയായ ‘പാഹി പര്‍വ്വത നന്ദിനി’ …അത് കാലാകാലങ്ങളയി മറ്റുള്ളവര്‍ അവതിരിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അതില്‍ ഒരു പുതുമയും ഇല്ലെന്നും മാത്രമല്ല, സ്ത്രികളാണ് അത് സാധാരണ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. അവന്റെ ഗുരുവാണ് ചന്ദ്രശേഖരന്‍ നായര്‍ (അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി ഞന്‍ ‘ബാലേ’കളും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.)

അന്നത്തെ സായാഹ്ന ചര്‍ച്ചയിലെ പ്രധാന വിഷയം. ആണുങ്ങള്‍ക്ക് കളിക്കാനുള്ള ഒരു നൃത്തം എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിക്കൂടാ എന്നുള്ളതായിരുന്നു. ഭരതനാട്യത്തിലും,കഥകളിയിലും അവന്‍ മത്സരിക്കുന്നു. ഞാന്‍ മൃദംഗ വായനയിലും,നാടകത്തിലും ഒക്കെ. അവന്‍ രണ്ടാം വര്‍ഷവും ഞാന്‍അവസാന വര്‍ഷവും .അന്ന് ഞങ്ങളെപ്പോലെ നൃത്തഇനങ്ങളില്‍ പുതുമ കൊണ്ട് വരാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന മറ്റൊരു കുടുംബം തിരുവനന്തപുരത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.ഗിരിജയും, ഗീതയും ആണ് നാട്യക്കാര്‍. അനിയന്‍ ഭരതനാട്യം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ എതിരാളിയായ ഗീത എല്ലാത്തവണയും ഒന്നാം സമ്മാനം നേടിയിരിക്കും കാരണം ഭരതനാട്യം പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കുള്ളതാണെന്നാണല്ലോ വയ്പ്പ്. ഇതും മനസ്സില്‍ കനലായി എരിഞ്ഞിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഇത്തവണ അദര്‍ ഫോം ഓഫ് ഡാന്‍സില്‍ എന്തെങ്കിലുംപുതുമകൊണ്ടു വരണം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നിയത്. (ഗിരിജ,ഗീതമാര്‍ പിന്നീട് റിഗാറ്റ എന്ന നൃത്തവിദ്യാലയം തുടങ്ങുകയും, ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ എതാണ്ട് എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും അവര്‍ നൃത്തവിദ്യാലയസ്ഥാപനങ്ങള്‍ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സിനിമാ സംവിധായകനായ ബാലുകിരിയാത്ത് ഇവരുടെ മൂത്ത സഹോദരനാണ്. പില്‍ക്കാലത്ത് കോമഡി സിനിമകളുടെ തിരക്കഥാ രചയിതാക്കളായ വിനു കിരിയാത്ത് രാജന്‍ കിരിയാത്ത് എന്നിവര്‍ ഇവരുടെ ഇളയ സഹോദരങ്ങളാണ്. അവര്‍ക്കു വേണ്ടി പാട്ടുകള്‍ എഴുതിയിരുന്നത് അവരുടെ അമ്മാവന്റെ മകനായ ബിച്ചു തിരുമല ആയിരുന്നു. ബിച്ചുവിന്റെ അനുജന്‍ രാമു എന്ന ദര്‍ശന്‍ രാമനാണ് സംഗീത സംവിധാനവും ഹര്‍മോണിസ്റ്റും.)

സായാഹ്ന ചര്‍ച്ചയില്‍ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ചിന്തയാണ് തനത് നാടോടി പാരമ്പര്യത്തില്‍ നിന്നും ഒരു ‘നാടോടി നൃത്തം’ അവതരിപ്പിക്കാം എന്നത്. പൊതുവേ നാടോടി കലാരൂപങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ സംഘം ആയിട്ടാണ് അവതരിപ്പിക്കാറുള്ളത്.അപ്പോള്‍ ഒറ്റക്ക് അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള കലാരൂപം എന്താണെന്നായി അടുത്തചിന്ത.അന്നത്തേക്ക് ചര്‍ച്ച അവസാനിപ്പിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു ‘സര്‍ ഞാന്‍ ഒരാഴ്ചക്കുള്ളില്‍ ഒരെണ്ണം സംഘടിപ്പിക്കാം’ എന്ന്. പിറ്റേന്നു തിരുവനന്തപുരത്തെ പബ്ലിക്ക് ഗ്രന്ഥശാല മുഴുക്കെ പരതി.ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.എന്റെ നാട്ടില്‍ എന്റെ പിതാവ് സ്ഥാപിച്ച നേതാജി വായനശാലയില്‍ നിന്നും എനിക്ക് ഒരു പുസ്തകം കിട്ടി. അതില്‍ ഒരു ലേഖനം കണ്ടു .പണ്ടൊക്കെ നായര്‍ തറവാടുകളില്‍ വിവാഹം നടക്കുമ്പോള്‍, ഇന്നത്തെപ്പോലെ കല്ല്യാണ കുറിമാനമോ, ഫോണ്‍ സൌകര്യങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ,അങ്ങത്തമാര്‍ ഊരു ചുറ്റി കല്ല്യാണം വിളിക്കാന്‍ പോകാറുമില്ല.പക്ഷേ കരക്കാരെ കല്യാണം വിളിച്ചല്ലെ തീരൂ. അതിലേക്കായ് വേലന്‍ വിഭാഗത്തില്‍പ്പെട്ട ഒരാളെ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചു വരുത്തും. മിക്കവാറും, ആടാനും പാടാനും കഴിവുള്ളവരാണു അവര്‍. കാരണവര്‍ അയ്യാളോട് ആരെയൊക്കെ കല്ല്യാണത്തിനു വിളിക്കണം എന്ന് പറയും..വേലന്‍ ആ തറവാടുകളിലേക്ക് യാത്രയാകും. അവരെ ഒക്കെ കല്ല്യാണ വിവരം ധരിപ്പിക്കും.തങ്ങളെ കല്ല്യാണം വിളിക്കാന്‍ കാരണവന്മാര്‍ അയച്ച ദൂതനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ ആ വീട്ടുകാര്‍ അരിയും,നാളികേരവും ഒക്കെ നല്‍കും പകരമായി,വെറ്റിലയും അടയ്ക്കയും,പുകയിലയും കണിയായ് വച്ച് വേലന്‍ പടി ഇറങ്ങും
അയാളുടെ ചലനങ്ങളും വായ്ത്താരികളുമൊക്കെ താള നിബദ്ധമായിരിക്കും.കയ്യില്‍ ഒരു നീണ്ട വടി കാണും.അതിന്റെ അറ്റത്തു കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്ന ഭാണ്ഡത്തില്‍ വീടുകളില്‍ നിന്നു കിട്ടുന്ന സധനങ്ങളും ,വെറ്റിലയും ,അടക്കയും,പുകയിലയുമൊക്കെ ഉണ്ടാകും.

കോറമുണ്ട് പാളത്താറു പോലെ ഉടുത്താണ് അയാളുടെ നടപ്പ്. ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും മനസിലാക്കി. പക്ഷേ ഏത് നൃത്തത്തിനും ഒരു പാട്ട് വേണമല്ലോ..വിശിഷ്യാ വായ്ത്താരിയും. മലബാര്‍ ഭാഗത്താണ് പണ്ടൊക്കെ ഇത്തരം കളികള്‍ കണ്ട് വരുന്നതെന്നു കവിയായ പ്രോഫസര്‍ അയ്യപ്പ പണിക്കരില്‍ നിന്നും മനസിലാക്കിയ ഞാന്‍ അവിടെയുള്ള സുഹൃത്തു ക്കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. പക്ഷെ ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല. അവസാനം മാവേലിക്കരയിലുള്ള പ്രായം ചെന്ന ഒരു വേലന്‍ ഉണ്ടെന്നും അയാള്‍ക്ക് ചിലപ്പൊള്‍ ഇത് അറിയാന്‍ കഴിയും എന്ന് പ്രൊഫസര്‍ നരന്ദ്രപ്രസാദില്‍ നിന്നും മനസിലാക്കി അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു.അവിടെ വച്ച് അപ്പു ആശാന്‍ എന്ന ആ വേലനെ കണ്ട് മുട്ടി.അയാളില്‍ നിന്നും കുറച്ച് വരികളും,വായ്ത്താ!രിയും കിട്ടി.വീട്ടില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ അതിനെ ഒരു ഓഡറിലാക്കി. തിശ്ര താളത്തിലുള്ള നട..തക്കിട്ട..തക്കിട്ട..

തെയ്യന്തം തകതന്തം തരോ ധിമി
തെനന്തം തകതന്തം ധിമിധോം
കല്ല്യാണക്കലിയിതു താരോം
ധിമി കല്ല്യാണപ്പാട്ടിത് ധിമിതോം
തൈവത്തെ കൈ എടുപ്പോം താരോം ധിമി
തൈവങ്ങളെ സ്തുതി ചെയ്‌വോം

കൊയ്യിലാള പൊയിലാള താരോംധിമി
വെറ്റില അടയ്ക്കാള ധിമിതോം
അമ്മാച്ചനെ തൊഴുതോണ്ടേ – താരോം ധിമി
അപ്പൂപ്പനെ കൈ എടുപ്പോം
അമ്മച്ചിയെ കൈ എടുപ്പോം താരോം ധിമി
ശീതേവിയെ തൊഴുതോണ്ടേം
തെയ്യന്തം തകതന്തം തരോ ധിമി
തെനന്തം തകതന്തം ധിമിധോം

പാട്ടും വായ്താരിയും കിട്ടിയപ്പോള്‍ ഗുരുവിന് ആകെ സന്തോഷമായി. കൈ മുദ്രകളും കലാശവും ഒന്നും ഇല്ലാതെ അദ്ദേഹം അത് ചിട്ടപ്പെടുത്തി.വിളംബകാലത്തില്‍ തുടങ്ങി ഷഡ്കാലത്തില്‍ അവസാനിക്കുന്ന ആ നൃത്തരൂപത്തിനു പശ്ചാത്തലമായി ഉപയോഗിച്ചത് ഉടുക്കും,ഡോലിയും,ഒരു ശ്രൂതിപ്പെട്ടിയും മാത്രം.പതിനഞ്ച് മിനിട്ടില്‍ അത് ചിട്ടപ്പെടുത്തി റിഹേഴ്‌സല്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ മനസിനു ഒരു കുളിരുണ്ടായി. റിഹേഴ്‌സലിനിടക്കു ഒരു നാള്‍ സാക്ഷാല്‍ വി.ദക്ഷിണാ മൂര്‍ത്തി സ്വാമി ഗുരുവിന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തി.പാട്ട് കേട്ട് അദ്ദേഹം എന്നെ അഭിനന്ദിച്ചപ്പോള്‍ എന്തൊക്കെയോ പിടിച്ചടക്കിയ മട്ടുണ്ടായി. നെയ്യാറ്റിന്‍കര പുരുഷോത്തമന്‍ എന്ന കൂട്ടുകരനാണ് ആ പാട്ട് പാടിയത്.

കാത്തിരുന്ന മത്സര ദിനം എത്തി. തിരുവനന്തപുരം സെനറ്റ് ഹാളില്‍ വച്ചായിരുന്നു മത്സരം.മുപ്പത്തി ഏഴുപേര്‍ ആ മത്സര ഇനത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നു.എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ഒക്കെ മതിയാക്കി വീട്ടില്‍ പോരാം എന്നു വിചാരിച്ചു.ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന കോളേജ് അധ്യാപകനായ രാംദാസ് സാറും.പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ കാര്‍ െ്രെഡവറായ മണി നായരുടേയും നിര്‍ബ്ബന്ധത്താല്‍ ചെസ് നംബര്‍ വിളിക്കുന്നതിനായി കാത്തിരുന്നു. തബല,ബോങ്കോസ്,കോങ്കോഡ്രം, അക്കോഡിയന്‍, ചെണ്ട,തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ വേദിയില്‍, നൃത്തരുപങ്ങള്‍ ആടി തകര്‍ക്കുകയാണ്.

ഇരുപത്തി അഞ്ചാം നമ്പറായി അനിയനെ പേരു വിളിച്ചു.ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഡാന്‍സ് തുടങ്ങി.മുപ്പത്തി ഏഴു പേരില്‍ ആണായിട്ട് അനിയന്‍ ജയരാജ് മാത്രം. അനിയന്റെ മനസില്‍ നൃത്തം മാത്രം എന്റെ മനസ്സില്‍ താളം തെറ്റതെയും വേഗത്തിലുള്ളതുമായ ഡോലി വാദനം. പതിനഞ്ചു മിനിറ്റും ഹാളില്‍ കൈയ്യടി ശബ്ദം മുഴങ്ങി കേട്ടു. നൃത്തം അവസാനിച്ചതും ഞങ്ങള്‍ ഇരുവരും തളര്‍ന്നു.വേദിക്കു പുറകില്‍ ഞങ്ങളുടെ െ്രെഡവര്‍ ഞങ്ങളെ താങ്ങി എടുത്താണ് കൊണ്ട് പോയത്…..

മത്സരം കഴിയുന്നതു വരെ ഞങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്നൂ..മൂന്നാം സ്ഥാനമെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട്. ഇതിനിടയില്‍ എന്റെ മൂത്ത സഹോദരനുമെത്തി.അദ്ദേഹം ഡാന്‍സ് കാണുവാന്‍ സദസ്സിന്റെ ഇടയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെന്നു ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹംഎറണാകുളത്തെ എഫ് എ സീ റ്റി യില്‍ എഞ്ചിനിയറായിട്ട് ചേര്‍ന്നിട്ട് ഒരു മാസമെ ആയിരുന്നുള്ളൂ, സാഹിത്യത്തിലും, കര്‍ണ്ണാട്ടിക്ക് മ്യൂസിക്കിലും അദ്ദേഹത്തിനു നല്ല പിടിപാടാണ്.

ജയകുമാർ,ജയരാജ്,ജയചന്ദ്രൻ(ചന്തുനായർ)
ജയകുമാർ,ജയരാജ്,ജയചന്ദ്രൻ(ചന്തുനായർ)

അവസാനം വിധി പ്രഖ്യാപനം വന്നൂ.ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായിപൊട്ടിക്കരഞ്ഞു….അനിയന്‍ ജയരാജിനു ഒന്നാം സമ്മാനം. അവനും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ. ഞങ്ങളെ ഇരുപരേയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നിരുന്ന ചേട്ടന്‍ ജയകുമാറിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്നൂ…

 

 

കാവാലവും ജയരാജും
കാവാലവും ജയരാജും

ഞങ്ങളെ പരിചയപ്പെടാന്‍ രണ്ട് പേര്‍ എത്തി. ഒരാളെ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നൂ. അതു ശ്രീ.എം.ജി.രാധാകൃഷ്ണന്‍ ചേട്ടനായിരുന്നൂ.അദ്ദേഹം മറ്റേ വ്യക്തിയെ പരിചയപ്പെടുത്തി ഇതാണ് ‘കാവാലം നാരായണപണിക്കര്‍’. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.ഞങ്ങള്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു നാടക സംഘം രൂപീകരിക്കാന്‍ പോകുന്നൂ.’തിരുവരങ്ങ്’ എന്നാണ് അതിന്റെ പേര്‍…നിങ്ങള്‍ക്ക് അതില്‍ പങ്കാളികളാകാന്‍ താല്പര്യമുണ്ടോ….അച്ഛനോട് ചോദിച്ചിട്ട് മറുപടി പറയാം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു.ഹസ്ത ദാനം തന്നു ഇരുവരും പോയപ്പോല്‍ പത്രക്കാര്‍ വളഞ്ഞു .ഫോട്ടോ എടുക്കലും വിവരങ്ങള്‍ തിരക്കലും ഒക്കെ തകൃതിയില്‍.(പിറ്റെന്ന് പത്രത്തില്‍ വന്ന ഫോട്ടോയും,കല്ല്യാണക്കളിയെകുറിച്ചുള്ള എന്റെ കണ്ടെത്തലുകളുടെ വാര്‍ത്തയും ഞന്‍ വെട്ടി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത് ഇപ്പോള്‍ കാണനില്ല. അത് അനിയന്റെ വീട്ടിലാണ് അതു ഞാന്‍ പിന്നീട് ഇവിടെ ഇടാം). എം.ജി.കോളേജിലെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ഞങ്ങളെ ഇരുവരേയും തോളിലേറ്റി തിരുവനന്തപുരം നഗരം മുഴുവനും ചുറ്റി കറങ്ങി.മനസ്സില്‍ അടക്കാനാകാത്ത സന്തോഷത്തോടെ അപ്പോഴും ഞങ്ങള്‍ കരയുകയായിരുന്നൂ.

പിന്നെ കാവാലത്തിന്റെ തിരുവരങ്ങില്‍ ശ്രീ അരവിന്ദന്‍ മാഷ് സംവിധാനം ചെയ്ത കാവാലം ചേട്ടന്റെ ‘അവനവന്‍ കടമ്പ’ എന്ന നാടകത്തില്‍ ഞങ്ങളും പങ്കാളികളായി… പല വേദികളിലും , പശ്ചാത്തലസംഗീതവും, ദീപ പ്രസരണവും ഒക്കെ ഞാനും എന്റെ ജേഷ്ഠനും തന്നെയാണ് നിര്‍വഹിച്ചത്. അനിയന്‍ ജയരാജ് അതില്‍ പ്രധാനമായ ഒരു റോളും കൈകാര്യം ചെയ്തു. മറ്റ് അഭിനേതക്കള്‍. ഗോപി ചേട്ടന്‍(ഭരത് ഗോപി), നെടുമുടി വേണു, ജഗന്നാഥന്‍, കൈതപ്രം, എസ്.ആര്‍.ഗോപാല കൃഷ്ണന്‍, അണ്ടര്‍ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്ന നടരാജന്‍ ചേട്ടന്‍, (ലളിതംബിക ഐ.എ.എസിന്റെ ജേഷ്ഠന്‍),കൃഷ്ണന്‍ കുട്ടിനായര്‍ കവി കുഞ്ചു പിള്ള തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു. അനിയന്‍ പിന്നെ ഡല്‍ഹിയിലെ നാഷണല്‍ സ്‌കൂള്‍ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ പ്രൊഫസറയും, ഇപ്പോള്‍ അസമിലെ ദൂരദര്‍ശന്‍ കേന്ദ്രത്തിലെ ഡയറക്ടറായും സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. ജേഷ്ഠന്‍ സൌദിയിലെ ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ കമ്പനിയിലെ ജനറല്‍ മാനേജരാണ്. കാവാലത്തിന്റെ ‘കൈകുറ്റപ്പാട്’ എന്ന നാടകം.ആദ്യമായി സംവിധാനം ചെയ്തത് എന്റെ സഹോദരന്‍ ജയകുമാര്‍ ആയിരുന്നു. അമ്പലമേട് എഫ്.എ.സി.റ്റി. യില്‍ അത് ആ നാടകം ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചു.

ചരിത്രത്തില്‍ ,സുവര്‍ണ്ണ ലിപികളില്‍ ആലേ ഖനം ചെയ്തിട്ടില്ലെ ങ്കിലും അതിനു ശേഷം സ്‌കൂള്‍,കോളേജ് നൃത്ത മത്സരങ്ങളില്‍ നാടോടി നൃത്തം ഏന്നൊരു മത്സരഇനം ഉണ്ടാകുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ നിമിത്തമായിഎന്നത് സന്തോഷമായി കരുതുന്നൂ. ഇത്തരുണത്തില്‍ മാത്രമല്ല വംശനാശം സംഭവിച്ച ഒരു കലാരൂപത്തിനു വീണ്ടൂം ജന്മമേകീ എന്നതും സന്തോഷം നല്‍കുന്നു.എതൊക്കെയോ പുസ്തകങ്ങളില്‍ ഇതിനെ പറ്റി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.വിക്കി പീഡിയയിലേക്കുവേണ്ടിയും ഇതിനെപറ്റിയുള്ള വിവരങ്ങള്‍ തിരക്കിയിരുന്നെന്നാണു എന്റെ ഓര്‍മ്മ. വംശനാശം സംഭവിച്ച ആ കലരൂപം ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടോ എന്നത് വേദനയുള്ള ഒരു സംശയമായും നില നില്‍ക്കുന്നൂ………….

           
Guru Chandrasekharan (1916–1998) was an Indian classical dancer, choreographer and instructor of Kathakali. He was born in TrivandrumIndia in 1916. His father was N.K. Nair, who was himself a well known artist and a notable oil painter. Guru Chandrasekharan held tenure at the Visva Bharati University (Santiniketan) from 1947 to 1950, where he was a Professor of Classical Dance, focusing on Kathakali.
തിരക്കഥാ രചയിതാവ്, സീരിയല്‍ സംവിധായകന്‍, നിര്‍മ്മാതാവ്... ഒട്ടേറെ അവാര്‍ഡുകള്‍ നേടിയിട്ടുണ്ട്. 13 സീരിയലുകള്‍,15 നാടകങ്ങള്‍, ചെറുകഥകള്‍, കവിതകള്‍ എന്നിവ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.