ഞാനും ന്യൂ ജി ആയോ?

18

072914-2014-triumph-bonneville

ഒരു മാസത്തെ പലരുടേയും തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുള്ള യാത്രയാണിത്. അതില്‍ പതിവ് പോലെ പിന്തിരപ്പന്മാരും പുരോഗമനചിന്താഗതിയുള്ളവരും ഉണ്ടായിരുന്നു എല്ലാവരും ‘ഹോബി ‘ എന്ന കുടക്കീഴില്‍ കൂടിയപ്പോള്‍, എനിക്ക് വീണു കിട്ടിയത് 300 കി.മി ദൂരത്തേക്ക് മോട്ടോര്‍ ബൈക്കിന്റെ പിന്നില്‍ ഇരുന്നൊരു സവാരി അതും ഇപ്പോഴത്തെ സൂപ്പര്‍ ബൈക്കുകള്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ‘Triumph’ ലാണ് ഈ സാഹസിക യാത്ര. കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചു വര്‍ഷമായിട്ട് യാതൊരുവിധ ഇരുചക്ര വാഹനങ്ങളിലും യാത്ര ചെയ്യാത്ത ഞാനാണ്, ഇങ്ങനെയൊരു സവാരിക്ക് മുതിരുന്നത്. മനസ്സില്‍ പേടി ഇല്ലാതില്ല എന്നാലും …….

സൂപ്പര്‍ ബൈക്ക് എന്ന പദവിയില്‍പ്പെട്ടതുകൊണ്ടായിരിക്കാം വേഗതയുടെ കാര്യത്തിലും ആ പേരിന് സമാനതയിലാക്കാനുള്ള തന്ത്രപ്പാടിലാണ് ഓടിക്കുന്നവരും.അതുകൊണ്ട് മുന്‍കരുതല്‍ എടുക്കേണ്ടത് തലക്ക് മാത്രമല്ല പകരം ശരീരത്തിന്റെ ഒരോ എല്ലുകളേയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള കവചങ്ങള്‍ വേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കാല്‍മുട്ടുകള്‍ കൈമുട്ടുകള്‍ തോളെല്ലുകള്‍ …. എല്ലായിടത്തും രക്ഷാകവചങ്ങളോട് കൂടെയുള്ള ജാക്കറ്റ് ഗ്ലൗസ്സ്, ഹെല്‍മെറ്റ്, ബൂട്ട്സ്സ് പോലത്തെ ഷൂസ്, എല്ലാം കൂടെ ധരിച്ച് കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍, എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ മനസ്സിലാവാത്ത രൂപം.ഏന്തോ ‘Iron Man/ Woman യിലെ കഥാപാത്രം പോലെയുണ്ട്!

12 ബൈക്കുകളുടെ ഒരു സംഘം ആയിട്ടാണ് യാത്ര.ഞാനടയ്ക്കം 4 പെണ്ണുങ്ങളുണ്ട്. ‘ഏതൊരു പുരുഷജീവിതവിജയത്തിന് പിന്നിലും ഒരു സ്ത്രീ ഉണ്ടെന്നാണ് ചൊല്ല് അതിനുള്ള മാതൃകള്‍ ഞങ്ങളാണ് എന്ന മട്ടില്‍ പുറകിലത്തെ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കാന്‍ തയ്യാറായി നിന്നു. യാത്രയ്ക്കായി ഓരോത്തരുടേയും രക്ഷാകവചങ്ങളിലും ‘ബ്രാന്‍ഡ്’ കളുടെ അതിപ്രസരം ആയിരുന്നു. ARAI or SHOEI യുടെ ഹെല്‍മെറ്റിന് ഏകദേശം 2 ലക്ഷം രൂപ വിലയുണ്ടെന്നാണ് പറയുന്നത് അങ്ങനെ തലമുതല്‍ ഷൂസ് വരെ പലതരം ഉല്പന്നനാമങ്ങളുടെ പ്രദര്‍ശനമാണ്. ഇങ്ങനേയും മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം നേടാം എന്ന്! തോന്നി. എന്തായാലും യാത്രയ്ക്കാന്‍ വന്ന കുട്ടികള്‍ എന്റെ നേരെ കണ്ണുരുട്ടി, ‘അമ്മയുടെ ഒരു പിശുക്ക് എന്ന മട്ടില്‍ ! അല്ലെങ്കിലും എതെങ്കിലും അപകടം പറ്റുമ്പോള്‍ ഈ ‘ബ്രാന്‍ഡുകള്‍ക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടോ ? അതുകൊണ്ട് ഞാനതിന് വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാള്‍ പറഞ്ഞ സമയം പാലിക്കാത്തതു കൊണ്ട്, തീരുമാനിച്ച സമയത്ത് യാത്ര തുടങ്ങാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ടീം ആയി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിന്റെ ദോഷവശം എന്നുപറയാം. ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂര്‍ വൈകിയാണ് എത്തിയത്. എല്ലാവര്‍ക്കും എന്തിനും ഏന്തിനും ന്യായീകരണങ്ങള്‍ ഉള്ളതുപോലെ അദ്ദേഹത്തിനും വരാന്‍ താമസിച്ചതിനുള്ള കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവോടെ എല്ലാവരും യാത്രക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ ആരംഭിച്ചു.മിക്കവരുടെയും ഹെല്‍മെറ്റ്യില്‍ ഓടിക്കുന്നതിന്റെ ഇടയില്‍ ഫോണില്‍ക്കൂടിവര്‍ത്തമാനം പറയുന്നതിന്നായി മൈക്കും സ്പീക്കറും ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.ബ്ലൂറ്റൂത്ത് വഴി ആശയസംക്രമണം നടത്തുക എന്നാണറിഞ്ഞത്. ചിലര്‍ പുറകില്‍ ഇരിക്കുന്നവരോട് മാത്രം വര്‍ത്തമാനമോ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളോ കൊടുക്കാനായിട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നു.വീട്ടില്‍ തന്നെ സംസാരം കമ്മി ആയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് അതിന്റെ ആവശ്യമുള്ളതായി തോന്നിയില്ല. ചിലര്‍,പോകുന്ന വഴി ‘ഷൂട്ട് ചെയ്യാനായി ചെറിയ ക്യാമറയും ഹെല്‍മെറ്റില്‍ സംഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓടിക്കുമ്പോള്‍ കാറ്റിനെ പ്രതിരോധിക്കാനായി ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ഷീറ്റ് ഹാന്‍ഡില്‍ ബാര്‍ ന്റെ അവിടെ ഘടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ നാളുകളില്‍ യാത്രകള്‍ക്കായി ഒഴിച്ചു കൂടാന്‍ പറ്റാത്ത ഒന്നാണല്ലോ ‘GPS !…. അങ്ങനെ എല്ലാവിധ സജ്ജീകരണങ്ങളോടു കൂടി യുള്ള സവാരി ആണ്. ഇതൊക്കെ എനിക്ക് പുതിയ കാഴ്ചകള്‍ ആയതിനാല്‍, പുതിയതായി ഒരു സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്ന കുട്ടിയെപ്പോലെ എല്ലാം കണ്ടും മനസ്സിലാക്കിയും ഞാന്‍ നിന്നു!

പ്രധാനമായിട്ടും പന്തയങ്ങളില്‍ ഓടിക്കുന്ന ‘daytonas’, കുണ്ടും കുഴികളില്‍ കൂടി അല്ലെങ്കില്‍ റോഡില്‍ നിന്ന് മാറി ഓടിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന tigers & cruisers …..വിഭാഗങ്ങളില്‍ പ്പെട്ടവയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. വഴികാട്ടി, ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആവശ്യമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും കൂട്ടത്തില്‍, ഒരിക്കലും അയാളെ ‘ഓവര്‍ടേക്ക്’ ചെയ്യരുത് എന്ന നിബന്ധനയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏറ്റവും പുറകിലും അതുപോലെ പൊതുവായി ട്രാഫിക്ക് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും പ്രത്യേകിച്ച പ്രധാന കവലയിലും മറ്റും ആരായിരിക്കണം എന്നൊക്കെ നിശ്ചയിച്ചതിനു ശേഷം യാത്ര തുടര്‍ന്നു.

പുറകിലത്തെ സീറ്റിലിരുന്നുള്ള യാത്ര, .എന്തോ വശങ്ങളില്‍ കൂടിയുള്ള കാഴ്ചയേക്കാളും മുന്നിലൂടെ നീണ്ടു നിവര്‍ന്ന് കിടക്കുന്ന റോഡ് കാണുന്നതാണിക്കിഷ്ടം അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു കണ്ണില്‍ കൂടെ മുന്‍വശത്തെ ദൃശ്യങ്ങള്‍ കാണുന്ന രീതിയിലാണ്എന്റെ ഇരുപ്പ് .വീട്ടില്‍ ആരെങ്കിലും ‘കാളിംഗ് ബെല്‍’ അടിക്കുമ്പോള്‍ ആരാണ് വന്നിരിക്കുന്നതെന്നറിയാന്‍ വാതിലിനടുത്തുള്ള ജനലില്‍ കൂടിയുള്ള നോട്ടമാണ് എനിക്കോര്‍മ്മ വന്നത്.

കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന നേരം കൊണ്ട് പായുന്ന ഒരു കൂട്ടം മോട്ടോര്‍ സൈക്കിളുകാരുടെ യാത്ര കണ്ട് പലരും വീഡിയോ / ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു.രാവിലെ ആയതുകൊണ്ട് സ്‌കൂളില്‍ പോകാന്‍ നില്ക്കുന്ന കുട്ടികളും അവരുടെ മാതാപിതാക്കന്മാരായിരുന്നു റോഡിലധികവും. പലരും കാണാത്തവരെ വിളിച്ച് കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നു എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും അതിശയം ! അവരോടെല്ലാം ‘റ്റാറ്റ ‘ കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു ‘optimistic(ശുഭാപ്തിവിശ്വാസക്കാരായ) ആണെന്ന് സ്വയം ബോധ്യപ്പെടുത്തുക ആയിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു അവസരം വരുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ, ബൈക്ക് അപകടത്തില്‍ മരിച്ച ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു ‘pessimist(അശുഭാപ്തി വിശ്വാസമുള്ള) എന്നായിരുന്നു വീട്ടുകാരുടെ എല്ലാം അഭിപ്രായം. എങ്കിലും ചില വാഹനങ്ങളുടെ നീട്ടിയുള്ള ഹോണുകള്‍ കേള്‍ക്കുമ്പോഴും അതുപോലെ തന്നെ ചില ഇരുചക്ര വാഹനക്കാര്‍ ഞങ്ങളോടൊപ്പം പന്തയം നടത്തുമ്പോഴും എന്നിലെ ‘pessimist’ തലപൊക്കാതെ ഇരുന്നില്ല.രണ്ടു കൈകൊണ്ടും ഓടിക്കുന്ന ആളെ പിടിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്, എന്റെ മനസ്സിന്റെ ആകുലതയുടെ അളവിനെക്കുറിച്ച് ആ വിരലുകളില്‍ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാമെന്നാണ്, ഓടിക്കുന്ന ആളിന്റെ അഭിപ്രായം !

നഗരത്തിലെ പ്രധാനവീഥീകളില്‍ നിന്ന്! തിരക്ക് കുറഞ്ഞ വഴികളിലെത്തിയതോടെ പലരും എടുത്ത തീരുമാനങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുംകാറ്റില്‍ പറപ്പിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു ഓടിച്ചിരുന്നത്.സിഗ്‌നല്ലിന്റെ അവിടെ സഹയാത്രികരെ കണ്ടാലായി എന്നു മാത്രം.പലരും സ്‌കൂളില്‍ കൂട്ടമണി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇറങ്ങി ഓടുന്നത് പോലെയുണ്ട്.പലരും 150/160 ഓടിച്ചെത്തുന്ന സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.കൂട്ടത്തില്‍ രണ്ടുപേര്‍ക്ക് വഴിത്തെറ്റി എന്നുള്ളതാണ്ആ പോക്കിന്റെ പരിണിതഫലം.

ഏകദേശം 3 മണിയോടെ ലക്ഷ്യസ്ഥലത്ത് എത്തി. വലിയൊരു വീരസാഹസിക പ്രവൃത്തി ചെയ്ത പ്രതീതി ആയിരുന്നു ഞങ്ങളില്‍ ഒരോത്തരിലും.ആ സാഹസകൃത്യത്തേക്കാളും അവരില്‍ ഓരോത്തരുടെയും അഭിരുചിയും അത് നടപ്പിലാക്കാനുള്ള അവരുടെ തീക്ഷണമായ താല്പര്യത്തേയുംഅഭിനന്ദിക്കാതെ വയ്യ. ആദ്യമായി ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ചതിനു ശേഷം കിട്ടിയ സമ്പാദ്യം കൊണ്ട് മേടിച്ചവര്‍ മുതല്‍ ജോലിയില്‍ നിന്ന് വിരമിച്ചതിനുശേഷം വാഹനം സ്വന്തമാക്കിയവര്‍ വരെ സംഘത്തിലുണ്ട്. അവരുടെയൊക്കെ ആ സ്വപ്നം സാക്ഷാല്‍കരിച്ചപ്പോള്‍, പ്രായമല്ല സ്വപ്നങ്ങളും അത് നടപ്പിലാക്കുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷമാണ് മനുഷ്യന് യൌവനം സമ്മാനിക്കുന്നത് എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി. അങ്ങനെ ഞാനൊക്കെ ‘ന്യൂജി ‘(new generation) ആയോ എന്തോ ?

Write Your Valuable Comments Below