പുഞ്ചിരി ടീച്ചര്‍..

56

Untitled-2

പുഞ്ചിരി ടീച്ചറിനെ പറ്റി പറയുകയാണെങ്കില്‍, എന്നെ ഒന്‍പതിലും പത്താം ക്ലാസ്സിലും മലയാളം പഠിപ്പിച്ച അധ്യാപിക ആയിരുന്നു.അക്ഷരസ്ഫുടതയോടെ സാവധാനം ചൊല്ലുന്ന മലയാള പദ്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖമുള്ള അവര്‍ മറ്റുള്ള അധ്യാപകരെ അപേക്ഷിച്ച് ചെറുപ്പവുമായിരുന്നു.അവരുടെ വസ്ത്രധാരണരീതിയും അതിന് അനുസരിച്ചുള്ള ഫാഷനും അവരോടുള്ള ഞങ്ങളുടെ ആരാധനയും ഇഷ്ടവും കൂട്ടി. അങ്ങനെഅവരുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും കൂട്ടി ചേര്‍ത്ത് സ്‌കൂളിലെ കുട്ടികള്‍ അവര്‍ക്ക് ‘പുഞ്ചിരി ട്ടീച്ചര്‍’എന്ന പേരും കൊടുത്തു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം’പുഞ്ചിരി ട്ടീച്ചറിനെ കണ്ടപ്പോള്‍, എന്റെ കൂട്ടുകാരി അവളുടെ ബി.ഡിന്റെ ട്രെയിനിംഗിനായി ഞങ്ങള്‍ പഠിച്ച സ്ഥലത്താണ് ചേര്‍ന്നത്. അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാന്‍ അവളുടെ കൂടെ സ്‌കൂളില്‍ ചെന്നതാണ്. ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്ന അധ്യാപികരെ പോയി കണ്ടു. ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരില്‍ നിന്ന് കാണാതെ രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് അതിലും വലിയ കുഴപ്പത്തിലായിരിക്കും അവസാനിക്കുന്നത്. സ്‌കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്തും ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അന്നും ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെ ഒരുമിച്ച് കണ്ടത് പല ട്ടീച്ചര്‍ മാര്‍ക്കും. അത്ഭുതമായിരുന്നു. പോരാത്തതിന് അവളുടെ ട്രെയിനിംഗിന്റെ ഭാഗമായി എല്ലാവരുമായി പരിചയം പുതുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ആകെ സന്തോഷത്തില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്, ഞങ്ങളുടെ ‘പുഞ്ചിരി ട്ടീച്ചറിനെ കണ്ടത്. എന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ കണ്ടതും അവര്‍ ട്രെയിനിംഗിനെ പറ്റിയുള്ള വര്‍ത്തമാനം തുടങ്ങി. പുഞ്ചിരിയുമായി ഞാന്‍ അടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ട്ടീച്ചര്‍ എന്നെ ചൂണ്ടി കാണിച്ചിട്ട് ചോദിച്ചു ‘ ഇതാരാണ്?

ഞാന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവള്‍ എന്നെ പറ്റി പറയാന്‍ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ട്ടീച്ചര്‍ക്ക് ഓര്‍മ്മയില്ല .

‘ഓരോ വര്‍ഷവും എത്ര കുട്ടികളെയാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയില്ല ‘ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ സത്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍, എന്റെ പുഞ്ചിരി പോയിയെന്ന് തന്നെ പറയാം. അവരുടെ വാദത്തെ അംഗീകരിച്ചുവെങ്കിലും ഒരു പാട് വിഷമം തോന്നി. ടീച്ചറിനെ നോക്കി ചിരിക്കാനും അവരെ സംബോധന ചെയ്യാനുമായി ആ വിദ്യാലയം മുഴുവന്‍ എത്ര ഓടി നടന്നിട്ടുള്ളതാണ്‍

പിന്നീട് ഒരിക്കലും അധ്യാപികരെ കാണാനോ, കണ്ടാല്‍ തന്നെ പരിചയം പുതുക്കാനോ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കാറില്ല. പക്ഷെ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് നടന്ന സംഭവം, റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ തീവണ്ടി കാത്ത് ഇരിക്കുകയാണ് ഞാന്‍. ഒരമ്മയും മകനും എന്റെ അടുത്ത് വന്നു, അമ്മ മകനോട്,’എനിക്ക് ഇവരെ അറിയാം. ഞാന്‍ കേട്ടെങ്കിലും എനിക്ക് പരിചയം തോന്നാത്ത കാരണം, ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാത്ത മട്ടില്‍ ഇരുന്നു. പിന്നെയും ആ അമ്മ പറയുന്നുണ്ട് ‘ എനിക്ക് ഇവരെ അറിയാം’

‘എന്നെയാണോ, എങ്ങനെ അറിയാം എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന്, *********സ്‌കൂളീലാണോ പഠിച്ചത് ? പെട്ടെന്നുള്ള ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ ഞാനറിയാതെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ചോദിച്ചു ‘ അവിടത്തെ ടീച്ചര്‍ ആണോ’

എന്റെ പെരുമാറ്റത്തില്‍ വന്ന മാറ്റം ഇഷ്ടപ്പെട്ട അവര്‍ മകനോട്, ആ സ്‌കൂളീന്റെ ഗുണഗണങ്ങളെപറ്റി വിവരിക്കുകയായിരുന്നു. കൂട്ടത്തില്‍ എവിടെ പോയാലും അവരുടെ വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളെ കണ്ട്മുട്ടാന്‍ സാധിക്കുന്നതിലെ സന്തോഷവും. എന്നെ മിഡില്‍ സ്‌കൂളില്‍ ബയോളജി പഠിപ്പിച്ച അധ്യാപിക ആയിരുന്നു. ട്രെയിനിലും ഞങ്ങള്‍ അടുത്തടുത്തായിരുന്നു ഇരുന്നത്. അന്നത്തെ വിശേഷങ്ങളും കൂടെയുള്ളവരുടെ വിശേഷങ്ങളുമായി ഒരു പാട് സംസാരിച്ചു. ഒരു പക്ഷെ ട്ടീച്ചര്‍ ന്മാരോട് ഞാനുണ്ടാക്കിയെടുത്ത പകയെല്ലാം ഒലിച്ചു പോയതുപോലെ തോന്നി. ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടു മുട്ടുന്ന പലരില്‍ നിന്നും പല പാഠങ്ങള്‍ പഠിക്കേണ്ടി വരും!

അധ്യാപകദിനത്തിന്റെ ഭാഗമായി വിപണികളില്‍ പലതരം കൊച്ചു സമ്മാനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ‘Teacher എന്നെഴുതിയ കപ്പ്, ഫോട്ടോഫ്രെയിം, അധ്യാപികയുടെ നല്ല ഗുണങ്ങളെ വിവരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള കാര്‍ഡുകള്‍ ചെറിയ പ്ലേറ്റുകള്‍ പൂക്കള്‍ ബൊക്കെകള്‍ ………..അങ്ങനെ പലവിധം. മാതാപിതാക്കന്മാരും കുട്ടികളും തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. ചില കുട്ടികള്‍ക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും സമ്മാനം കൊടുക്കണമെന്ന വാശിയിലാണ്.അവരുടെ ഇടയില്‍ നിന്നപ്പോള്‍,എന്നെ പഠിപ്പിച്ചവരില്‍ ആര്ക്കായിരിക്കും ഞാന്‍ സമ്മാനം കൊടുക്കുക എന്നോര്‍ത്ത് പോയി. യാതൊരുവിധസംശയവുമില്ലാതെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിവന്നത് ‘പുഞ്ചിരി ട്ടീച്ചര്‍’ ന്റെ മുഖമായിരുന്നു. അവരെ പിന്നീട് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടേയില്ല എന്നാലും അവരുടെ പദ്യപാരായണം …….കവിതകളോട് യാതൊരുവിധ മമതയുമില്ലാത്ത ഞാന്‍ പോലും ആസ്വദിക്കുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു.

ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാ ‘ട്ടീച്ചര്‍’ മാരോടും എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു…. അവരെ ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ എത്ര വിദ്യാര്‍ത്ഥി / വിദ്യാര്‍ത്ഥിനികളാണ് ഒരു പക്ഷെ അവര്‍ തിരിച്ച് ഓര്‍ത്തില്ലെങ്കിലും …….

എല്ലാ അധ്യാപക/ അധ്യാപികമാര്‍ക്കും അധ്യാപകദിന ആശംസകള്‍ !!!!!

 

Write Your Valuable Comments Below