Share The Article

02

ഹോസ്പിറ്റലിലെ നീണ്ട വരാന്തയില്‍ അവര്‍ ഇരുവരും ഇരുന്നു പരസ്പരം ഒന്നും ഉരിയാടാതെ, കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് 2 വര്‍ഷമേ ആയിട്ടുള്ളൂ ആദ്യത്തെ കൊല്ലം തന്നെ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയായി വീണ്ടും ഇതാ ഒരു അമ്മ ആവാന്‍ പോകുന്നു. തന്റെ കുഞ്ഞിനു ഒരു വയ്യസ്സ് തികയും മുന്‍പേ തന്നെ അവള്‍ക്കു അത് ആലോചിക്കാന്‍ പോലും വയ്യ. കൂടാതെ തന്റെ ജോലിയും കയ്യും കാലും പിടിച്ചു നേടിയെടുത്ത ജോലിയാണ് ഇനി വീണ്ടും ഒരു പ്രസവാവധി അത് ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല അങ്ങനെയാണ് അവരിരുവരും ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ ഏത്തിയത് നമുക്ക് ഇത് വേണ്ട എന്ന്.

പാര്‍വതി സുരേഷ്…. എന്നാ നീട്ടി ഉള്ള വിളി കേട്ട അവര്‍ ഇരുവരും എണീറ്റ് ഡോക്ടറുടെ റൂമിലേക്ക് പതിയെ നടന്നു. അവര്‍ അവരുടെ കാര്യങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി വിവരിച്ചു ഇത് കേട്ട ഡോക്ടര്‍ ചിരിച് കൊണ്ടു ചോദിച്ചു രണ്ടു പേരും ആലോചിച്ചു എടുത്ത തീരുമാനമാണോ ഇത്, ഒരു ജീവനെ ഇല്ലാതാക്കുവാന്‍ അത് ദൈവത്തിനു മാത്രമേ അധികാരം ഉള്ളു. അത് വേണോ ? . നിങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാന്‍ നിങ്ങള്‍ തയ്യാറാവുമോ അതുപോലെ ഇവനും നിങ്ങളുടെ ചോരയില്‍ പിറന്നത് തന്നെ അല്ലെ ? ഡോക്ടറുടെ ആവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് അവരിരുവരും പരസ്പരം നോക്കി.

ദൈവം തരുന്നത് നമ്മള്‍ കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കണം, എല്ലാവര്‍ക്കും അതിനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായെന്നു വരില്ല. ഞാന്‍ ഒരു ഡോക്ടര്‍ ആണെങ്കിലും ഒരു അമ്മയാവാന്‍ എനിക്ക് ഇത് വരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല അതിന്റെ വേദന എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയുകയുള്ളു, നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്ക് തന്നു കൂടെ നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനെ ! ഈ അപേക്ഷ കേട്ട് പതറിപോയ അവളുടെ കണ്പീലിയില്‍ നിന്ന് ഒരു കണ്ണു നീര്‍ തുള്ളി ഉതിര്‍ന്നു വീണു. സുരേഷേട്ടാ നമുക്ക് നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ വേണം, ഞാന്‍ സമ്മതികില്ല നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലാന്‍….

അവളിലെ അമ്മ മനസ്സ് ഉണരുകയായിരുന്നു, കൂടാതെ മരണത്തെ മുഖാ മുഖം കണ്ട അവളുടെ വയറ്റിലെ കുഞ്ഞിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനയും . അബോര്‍ഷന്‍ പാപമാണ്, ഭ്രൂണഹത്യക്കെതിരെ നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോരാടാം