ഒരു ഷൂട്ടിംഗ് നല്‍കിയ അറിവ്

4

shooting

ആ നിങ്ങള്‍ എത്തിയോ, ഞങ്ങള്‍ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാ നമുക്ക് ഷൂട്ടിംഗ് തുടങ്ങാം.

ഇതൊരു ഷോര്‍ട്ട് ഫിലിം ആണ്. നിങ്ങള്‍ ആണ് നായകന്‍.

ഇത് റംല നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ, ഇത് ചിന്നു നിങ്ങളുടെ ഒരേ ഒരു മകള്‍, രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്നു. ഈ സീനില്‍ നിങ്ങള്‍ മൂന്നു പേര്‍ മാത്രം ഉള്ളൂ.

സ്റ്റോറി ബോര്‍ഡ്‌ ഇല്ല, എങ്കിലും സീന്‍ പറയാം. നിങ്ങള്‍ പത്രം വായനയില്‍ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നു, ഭാര്യ ബുക്ക്‌ഷെല്‍ഫിനടുത്ത് പൊടിയെല്ലാം തട്ടി നില്‍പ്പുണ്ട്. ചിന്നു ഒരു പേപ്പറുമായി നിങ്ങളുടെ അടുത്തു വരുന്നു.

ഡയലോഗുകള്‍ എല്ലാവരും അവസരത്തിന് ഒത്തു സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കണം. അഭിനയിക്കുകയാവരുത് ഇത് നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ആവണം. ക്യാമറ റെഡി, ആക്ഷന്‍..

ചിന്നു – ഉപ്പാ
നിങ്ങള്‍ – (പത്രത്തില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ) എന്താടാ..
ചിന്നു – പേപ്പര്‍ (മടിച്ചു മടിച്ച്) പരീക്ഷ പേപ്പര്‍..

നിങ്ങള്‍ പത്രം മടക്കി പേപ്പര്‍ വാങ്ങുന്നു. സാവധാനം നിങ്ങളുടെ മുഖം ചുവക്കുന്നു.

നിങ്ങള്‍ – എന്താത് കണക്കിന് ഇരുപതില്‍ മൂന്നോ. (ശബ്ദം ഉയര്‍ത്തി) എടി റംലാ നീ നിന്‍റെ മോളുടെ മാര്‍ക്ക്‌ കണ്ടോ.
റംല – ഞാന്‍ കണ്ടു, എനിക്ക് വയ്യ ഇനി അവളെ പഠിപ്പിക്കാന്‍. കുറെ ആയില്ലേ ഞാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് അതെങ്ങനെയാ ഞാന്‍ പഠിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അവള്‍ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരും എന്നിട്ട് രണ്ടാളും ഇരുന്ന് ടിവി കാണും.

നിങ്ങള്‍ ദേഷ്യത്തില്‍ എണീറ്റ് ചിന്നുവിനെ സ്കൈല്‍ കൊണ്ട് ചെറുതായി അടിക്കുന്നു.

നിങ്ങള്‍ – നിനക്ക് വയ്യെങ്കില്‍ എനിക്കറിയാം അവളെ പഠിപ്പിക്കാന്‍. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ നിന്‍റെ തലയില്‍ വല്ലതും ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ നീ പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിത്തം നിര്‍ത്തോ.

റംല പിറുപിറുത്തു അടുക്കളയിലേക്ക് പോവുന്നു.
നിങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ ശബ്ദം ഉയര്‍ത്തി ചിന്നുവിനോട്

നിങ്ങള്‍ – നിന്‍റെ കണക്ക് പുസ്തകം എടുക്ക് നിന്നെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റോ എന്ന് ഞാന്‍ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ.

നിങ്ങളുടെ ഭാവമാറ്റാം കണ്ടു ഭയചികിതയായി ചിമ്മു പുസ്തകം തേടി പോവുന്നു.

കട്ട്‌, കട്ട്‌, കൊള്ളാം കൊള്ളാം, എല്ലാരും നന്നായി ചെയ്തു. എന്നാലും നമുക്കൊരു ടേക്ക് കൂടി എടുക്കാം. ഇപ്രാവശ്യം കുറച്ചു കൂടി ഹാപ്പി എന്ടിംഗ് ആയിക്കോട്ടെ.

ചിമ്മുകുട്ടി ആ ക്ലാപ്ബോര്‍ഡ്‌ ഒന്നു പിടിച്ചേ.. സീന്‍ 1, ടേക്ക് 2, ക്യാമറ റെഡി, ആക്ഷന്‍..

ചിന്നു – ഉപ്പാ
നിങ്ങള്‍ – (പത്രത്തില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ) എന്താടാ..
ചിന്നു – പേപ്പര്‍ (മടിച്ചു മടിച്ച്) പരീക്ഷ പേപ്പര്‍..

നിങ്ങള്‍ പത്രം മടക്കി പേപ്പര്‍ വാങ്ങുന്നു. കുറച്ചു സമയം നിങ്ങള്‍ പേപ്പറില്‍ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു. മുഖത്ത് വലിയ ഭാവ വെത്യാസം ഒന്നുമില്ല.

നിങ്ങള്‍ – റംലാ നീ നമ്മുടെ ചിമ്മൂന്‍റെ മാര്‍ക്ക്‌ കണ്ടോ. കണക്കിന് ഇരുപതില്‍ മൂന്നേയ്.
റംല – ഞാന്‍ കണ്ടു, എനിക്ക് വയ്യ ഇനി അവളെ പഠിപ്പിക്കാന്. കുറെ ആയില്ലേ ഞാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് അതെങ്ങനെയാ ഞാന്‍ പഠിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അവള്‍ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വരും എന്നിട്ട് രണ്ടാളും ഇരുന്ന് ടിവി കാണും.
നിങ്ങള്‍ – നീ ഇനി ഇവളെ പഠിപ്പിക്കണ്ട, ആ രാധേടെ കുട്ടിയില്ലേ എന്താ അതിന്‍റെ പേര്.
റംല – മീനുകുട്ടി.
നിങ്ങള്‍ – ആ അതന്നെ മീനുകുട്ടി, അവളെ നമുക്കിങ്ങു വാങ്ങാം, അവളാണെങ്കില്‍ പഠിക്കാന്‍ നല്ല ഇഷ്ടമുള്ള കുട്ടിയാത്രേ. നിനക്കിഷ്ടല്ലേ മീനുകുട്ടിയേ.. ഇവളെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ രാധയോട് പറയാം.
റംല – നല്ലതൊക്കെ തന്നെ എന്നാലും നമ്മുടെ ചിമ്മു നമ്മളില്ലാതെ..
ചിന്നു – മീനുകുട്ടി ഒന്നും വേണ്ട, ഉമ്മ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചാല്‍ മതി, ഇനി ഞാന്‍ പഠിക്കും, എന്തായാലും പഠിക്കും. ഉമ്മാ ഉപ്പാനോടു പറ ഉമ്മാ മീനുകുട്ടി വേണ്ട ഉമ്മാ, ഞാന്‍ ഉപ്പാന്‍റെ പോന്നല്ലേ..
റംല – ഉപ്പാന്‍റെ പോന്നെക്കെ തന്നെയാണ്‌, എന്നാലും പഠിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഉപ്പാക്ക്.. എനിക്കറിയില്ല നീ തന്നെ ചോദിച്ചു നോക്ക്.
ചിന്നു – ഉപ്പാ, എന്‍റെ ഉപ്പച്ചിയല്ലേ.. ഞാന്‍ ഉപ്പാന്‍റെ പോന്നല്ലേ.. മീനുകുട്ടി വേണ്ട ഉപ്പാ.. ഞാന്‍ ഇനി ഉമ്മ വിളിക്കുമ്പോള്‍ ടിവി കാണാന്‍ പോവില്ല. അടുത്ത പരീക്ഷയില്‍ ഫുള്‍ മാര്‍ക്കും കിട്ടും ഉപ്പാ. പ്ലീസ് ഉപ്പാ.

നിങ്ങള്‍ – (ചിമ്മുവിനെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട്) ചിമ്മു പഠിക്കുന്നില്ല നീ എങ്കില്‍ പിന്നെ നീ ഉപ്പാന്‍റെ പൊന്ന് ഒന്നും ആവില്ല. ഇനി ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവരുത്.

ചിമ്മു കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചു കൊണ്ട് തലകുലുക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ റംലയേ നോക്കി കണ്ണിറുക്കുന്നു. നിങ്ങളും റംലയും മന്ദഹസിക്കുന്നു.

കട്ട്‌, കട്ട്‌, കൊള്ളാം, ഇതാ ഒന്ന് കൂടി നന്നായത്. പായ്ക്ക്അപ്പ്‌. ബൈ റംല, ബൈ ചിന്നു.

നിങ്ങള്‍ ഇരിക്കു, നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം ഈ ഷോട്ടുകളെ കുറിച്ച് ചര്‍ച്ചചെയ്യാം.

എന്തായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ഷോട്ടിന്റെ പ്രശ്നം.
ചിമ്മു വേണ്ടത് പോലെ പഠിച്ചില്ല എന്നതാണോ അതോ
റംല വേണ്ടത് പോലെ പഠിപ്പിച്ചില്ല എന്നതാണോ അതോ
നിങ്ങള്‍ അനാവശ്യമായി പ്രതികരിച്ചത് ആണോ.

ആരാണ് സത്യത്തില്‍ ഇവിടെ കുറഞ്ഞ മാര്‍ക്ക്‌ വാങ്ങിയത്.
ചിമ്മുവാണോ അതോ
അവളെ പഠിപ്പിച്ച റംല ആണോ അതോ
അവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും മനസ്സിന് മുറിവേല്‍പ്പിച്ച നിങ്ങള്‍ ആണോ.

എന്തായിരുന്നു രണ്ടാമത്തെ ഷോട്ട് ആദ്യത്തിനെക്കള്‍ നന്നാവാന്‍ കാരണം. ഈ ഷോട്ട് ഹാപ്പിഎന്ടിംഗ് ആക്കണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് നിങ്ങള്‍ ദേഷ്യം പുറത്തു കാണിച്ചില്ല.

നിങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു കാണില്ല. ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. നിങ്ങള്‍ കുറച്ചു നേരം തല കുനിച്ച് ഇരുന്നു ആദ്യം. നിങ്ങള്‍ ഒരു ദീര്‍ഘശ്വാസം വിട്ടു, ആ ദീര്‍ഘശ്വാസം ആണ് കാര്യങ്ങള്‍ മാറ്റി മറിച്ചത്. നിങ്ങള്‍ ആ ദീര്‍ഘശ്വാസം വിടുമ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ നിങ്ങള്‍ ഒരു പാടു കണക്ക് കൂട്ടലുകള്‍ നടത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തെല്ലാം പറയാം എന്തെല്ലാം പറയരുത് എന്ന്. ഫലമോ ചിമ്മുവിന് അടികിട്ടിയതിനെക്കാള്‍ നന്നായി മനസ്സില്‍ ആയി അടികിട്ടാതെ തന്നെ.

നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെയും മകളുടെയും മുന്നില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉള്ള സ്ഥാനം നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയോ, പത്തര മാറ്റാണ്.. എന്‍റെ ഉപ്പച്ചിയല്ലേ.. എന്ന ആ വിളിയില്ലേ, അത് സോപ്പ് അല്ല. അതവളുടെ മനസ്സാണ്, അവളുടെ സ്നേഹമാണ്.

സ്റ്റീഫന്‍ കോവേ എന്ന അമേരിക്കന്‍ എഴുത്തുകാരന്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ നമുക്ക് നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത 10% കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ നമ്മള്‍ പ്രതികരിക്കുന്ന 90% പ്രവര്‍ത്തികള്‍ കൂടി ചേര്‍ന്നതാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം എന്ന്.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ 90% സന്തോഷവും നമ്മുടെ കൈകളില്‍ ആണ്, അത് കുളമാക്കാനും, മനോഹരമാക്കാനും നമ്മുക്ക് സാധിക്കും, നമുക്കേ സാധിക്കൂ!!.

അത്രയ്ക്ക് ഒന്നും അംഗീകരിക്കാന്‍ വയ്യെങ്കിലും നമ്മുടെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആവുന്നത് മുക്കാല്‍ പങ്കും കാരണം നമുക്ക്‌ നന്നായി പ്രതികരിക്കാന്‍ അറിയാത്തതാണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. നമ്മള്‍ പറ്റിപ്പോയ തെറ്റിന്‍റെ പിന്നാലെയാണ്, ഇനി ഉണ്ടാവാതെ ഇരിക്കാന്‍ ഭൂതകാലത്തില്‍ കിടക്കുന്നതിനെ വര്‍ത്തമാനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടു വരാന്‍ നമ്മള്‍ ശഠിക്കുന്നു.

വിമാനം ആറു മണിക്കൂര്‍ ലേറ്റ് ആണ്, നമ്മള്‍ വിമാനത്താവളത്തില്‍ സമരം ചെയ്യുന്നു, എയര്‍ ഹോസ്റ്റ്സ്സിനെ പുലഭ്യം പറയുന്നു, അവര്‍ക്ക് ഇതിലെന്തു പങ്ക്. പാവം നമുക്ക് വിളബി നമ്മുടെ എച്ചില്‍ എടുക്കുക മാത്രമേ അവരുടെ ജോലിയുള്ളൂ, വിമാനം വൈകുക പോയിട്ട് പറന്നില്ലെങ്കില്‍ പോലും അവര്‍ക്ക്‌ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ല. ഉടനെ എയര്‍ഹോസ്റ്റ്സ്സിനെ വിട്ട് നമ്മള്‍ പൈലറ്റിനെ വളഞ്ഞു സമരം ചെയ്യുന്നു, ശല്യങ്ങള്‍ എന്ന് മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചു അയാള്‍ അങ്ങ് നിന്ന് തരുന്നു. എയര്‍ലൈന്‍ കമ്പനി പോലും അവരെ തൊടാന്‍ ധൈര്യം കാട്ടില്ല പിന്നല്ലേ ആരെന്കിലും തിരിഞ്ഞു നിന്നാല്‍ ഓടാന്‍ റെഡിയായി നില്‍കുന്ന നമ്മള്‍.

ഇതിനര്‍ത്ഥം പ്രതികരിക്കരുത് എന്നാണ് ഞാന്‍ പറയുന്നത് എന്നല്ല. നമ്മള്‍ മുന്നും പിന്നും നോക്കാതെ പ്രതികരിക്കുന്നു. ജയലളിതയോടുള്ള ദേഷ്യം തീര്‍ക്കാന്‍ നമ്മുടെ പാടത്തു വരുന്ന സെല്‍വനെ പൂശുന്നു. ചിന്നുവിന്‍റെ മാര്‍ക്ക്‌ കുറഞ്ഞതിന് റംലക്ക് നേരെ, അങ്ങാടിയില്‍ തോറ്റാല്‍..

സമൂഹത്തില്‍ ഉള്ള പ്രതികരണം അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ, അതില്‍നിന്നും നമുക്ക് അറിഞ്ഞോ അറിയാതേയോ മാറിനില്‍ക്കാന്‍ ആവില്ല, ജയലളിതയുടെ കോലംകത്തിക്കാന്‍ ഞാന്‍ കൂടിയിട്ടില്ലേ എന്ന് നിലവിളിച്ചാല്‍ ഒന്നും തമിഴന്‍റെ ‘ധര്‍മ്മ അടി’യില്‍ നിന്നും അവന്‍ നമ്മെ ഒഴിവാക്കില്ല.

നമുക്ക് പക്ഷെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേ പ്രതികരണം ഒന്നു കൂടി നിയന്ത്രിക്കാം. നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന, നമ്മില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന, നമ്മെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു പാട് മനസ്സുകളെ നമ്മുടെ കണ്ണും മൂക്കും ഇല്ലാത്ത പ്രതികരണം പോറല്‍ എല്പ്പിക്കുകയോ, തകര്‍ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌ എന്ന് നമ്മള്‍ ഓര്‍ക്കുക. അത് നമുക്ക് നിര്‍ത്താം.

ഇനി മുതല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍, നിങ്ങളുടെ മുഖഭാവം മാറും എന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് തന്നെ അറിയുമ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം ഒരു ദീര്‍ഘശ്വാസം എടുക്കുക, നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറില്‍ അതിനുള്ളില്‍ തന്നെ ഒരായിരം കണക്കുകള്‍ കൂട്ടപ്പെടും, എന്തു പറയാം എന്തു പറയരുത് എന്ന് ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടായാല്‍ മാത്രം വായ തുറക്കുക. അങ്ങാടിയില്‍ തോറ്റാല്‍ ഒന്നുകില്‍ അത് അങ്ങാടിയില്‍ തന്നെ തീര്‍ക്കുക ഇല്ലെങ്കില്‍ അടുത്ത തവണ തോല്‍ക്കാതെ ഇരിക്കാന്‍ ഉള്ള വേല തുടങ്ങുക. അമ്മയെയോ, ഭാര്യയെയോ, മക്കളെയോ തകര്‍ക്കാതിരിക്കുക.

ഓര്‍ക്കുക നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് 75% സന്തോഷത്തിന്‍റെയും താക്കോല്‍ നിങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ തന്നെ ആണ്. എല്ലാ ഷോട്ടും ഹാപ്പി എന്ടിംഗ് ആക്കാന്‍ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ബോധപൂര്‍വം ഒരു ദീര്‍ഘശ്വാസം എടുക്കല്‍ ആണ്. രണ്ടാമതായി കൂടുതല്‍ നന്നായി പ്രതികരിക്കാന്‍ ദേഷ്യപെടാതെയും കഴിയും എന്നോര്‍ക്കുക

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാം ഹാപ്പി എന്ടിംഗ് ആവട്ടെ എന്ന ആശംസകളോടെ..

Write Your Valuable Comments Below