Share The Article

Anuraj Girija KA എഴുതുന്നു 

ഇന്നലെ തിരുവനന്തപുരം മുതൽ എറണാകുളം വരെ വണ്ടിയോടിച്ചു വന്നിരുന്നു. വഴിയിൽ പലയിടത്തും ശോഭായാത്രയും മറ്റും നടക്കുന്നു. എല്ലാ ശോഭായാത്രയുടെയും ഇടയിൽ ഛത്രപതി ശിവാജിയുടെ പടമുള്ള കാവിക്കൊടികൾ. പല ജില്ലകളിൽ കണ്ട ശോഭായാത്രകളും ഒരേ പാറ്റേണ്.

ശ്രീകൃഷ്ണ ജയതിക്ക് എന്തിനാണ് ശിവാജി എന്നൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കാനുള്ള വിവേചനശേഷി പോലും ഇല്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളിലൂടെ അങ്ങനെ ഒഴുകി നീങ്ങുന്നു.

***

രാഖി, രാമായണമാസം, ശോഭായാത്ര, ഗണേശ് ചതുർഥി അങ്ങനെ ഒരു കാലത്ത് മലയാളിക്ക് പരിചയമില്ലാതിരുന്ന ആചാരങ്ങൾ ഇന്നിവിടെ സാധാരണമായത് സ്വാഭാവികമായി വന്ന ഒരു മാറ്റമല്ല. കൃത്യമായ അജണ്ട അതിന് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ആളുകളെ ആദ്യം ഹിന്ദുക്കളാക്കിയാലേ, ഹിന്ദുക്കൾ അപകടത്തിൽ ആണെന്നറിഞ്ഞാൽ അവിടെയൊരു വികാരം രൂപപ്പെടുകയുള്ളൂ. ആ വികാരമാണ് പിന്നെ വോട്ടാവുക. വർഷങ്ങളായുള്ള അത്തരത്തിലുള്ള സോഷ്യൽ എഞ്ചിനീയറിംഗാണ് ശോഭായാത്ര അടക്കമുള്ള ആചാരങ്ങൾ വഴി അവർ സാധിച്ചെടുത്തത്.

ഇനി നിങ്ങൾ ഇത് ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്കൂ.

“കുട്ടികളെ ഇങ്ങനെ ഫാൻസി വസ്ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ ഇടീപ്പിച്ചു നടത്തുന്നത് ഒരു സന്തോഷമല്ലേ? അതിൽ രാഷ്ട്രീയമൊക്കെ കാണേണ്ടതുണ്ടോ?” എന്നൊരു ചോദ്യം വരും.

അപകടകരമായ ആ നിഷ്കളങ്കതയെയാണ് അവർ ഈ പ്രോസസ് കൊണ്ട് ഉത്പാദിപ്പിച്ചത്. എത്ര സൂക്ഷ്മമായാണ് അവർ സമൂഹത്തിലേക്ക് ഹിന്ദുത്വം കടത്തി വിട്ടത്!

Advertisements
ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സിറ്റിസൺ ജേർണലിസം പോർട്ടൽ. നിങ്ങൾക്കും എഴുതാം ബൂലോകത്തിൽ.