വാഴക്കോടന്റെ പ്രിഡിഗ്രി ഓർമ്മകൾ (ഭാഗം -1)

പത്താം ക്ലാസ് റിസൽറ്റ് വന്നത് മുതൽ ഉപരിപഠനത്തിന് എവിടെ ചേരും? ഏത് കോളേജിൽ സീറ്റ് കിട്ടും എന്ന ചിന്തകൾ എല്ലാവരെപ്പോലെ എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. ലഭിച്ച മാർക്ക് അളന്നും തൂക്കിയും നോക്കി പലരും എന്റെ ഭാവി പഠനം വ്യാസാ കോളേജിലായിരിക്കുമെന്ന് പ്രവചിച്ചു

ഓര്‍മ്മകളില്‍ – എന്റെ നീല ട്രങ്ക് പെട്ടി !

എന്റെ ഖജനാവായിരുന്നു അത്. അതിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സാധനങ്ങള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പഴയൊരു പടത്തിലെ ഉര്‍വശിമോഡല്‍ സാധനങ്ങള്‍. ഒന്നാംക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോ ആറ്റുനോറ്റിരുന്നുകിട്ടിയ വെള്ള സ്ലേറ്റ് പെന്‍സില്‍ മാര്‍ബിള്‍ പെന്‍സിലിന്റെ കുഞ്ഞുകഷണം...

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക് കയറിവരുന്നവർക്ക് എന്താണാവശ്യം ?

അവര്ക്ക് വേണ്ടത് നിസാരമായ ചില കാര്യങ്ങൾ ആയിരിക്കും, അതായത് ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും കിട്ടാതെ പോയ ചിലത്. ചിലപ്പോൾ ഗാഢമായ ഒരാലിംഗനം, ഹൃദയത്തിൽ തൊടുന്ന ഒരു ചുംബനം, അല്ലെങ്കിൽ അടിമുടി ത്രസിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രതിയനുഭവം.

‘ഉയരെ’ കണ്ടു, ഇന്റര്‍വെല്ലിന് മുഴുവനും കരഞ്ഞത് അനുഭവമോർത്ത്

ഉയരെ' കണ്ടു, (റിവ്യൂ ആണെന്നോര്‍ത്ത് വായിക്കാതിരിക്കണ്ട) ഇന്റര്‍വെല്ലിന് മുഴുവനും ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു. വളരെ വ്യക്തിപരമായതും എന്നാല്‍ സോഷ്യല്‍ റെലവന്‍സുള്ളതുമായ ഒരു വിഷയത്തിന്റെ പുറത്താണ് ഞാന്‍ പ്രശ്നത്തിലായത്.

മരണം മുൻകൂട്ടി കണ്ട മനുഷ്യൻ

കാർട്ടൂണിസ്റ്റ് ടോംസാറ് തന്റെ മരണം മുൻകൂട്ടി കണ്ട വ്യക്തിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു ഉൾവിളിയെന്നോണം എല്ലാ ദിവസവും 40നോടടുത്തു ഫുൾപേജുകൾ വരച്ചു തീർത്തിട്ടാണ് അദ്ദേഹം വീഴുന്നത്

വീണ്ടുമൊരു ഏപ്രിൽ 20, അവളെയോർക്കാത്ത ഒരു ദിവസംപോലുമില്ല

വീണ്ടുമൊരു ഏപ്രിൽ 20, രണ്ട് വർഷങ്ങളാവുകയാണ് അവൾ പോയിട്ട്.എത്ര വേഗത്തിലാണ് കാലമിങ്ങനെ മുന്നോട്ട് കുതിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് .അവളെയോർക്കാത്ത ഒരു ദിവസംപോലുമില്ല, എല്ലായ്പ്പോഴും കൂടെയിങ്ങനെ ചേർന്ന് നടപ്പുണ്ട് .എങ്കിലും ഇന്നത്തെ ദിവസം ഒന്നുകൂടിയിറുക്കിയിറുക്കി അവളെയെന്നിലേക്ക് ചേർത്ത്പിടിക്കും... അതങ്ങനെയാണ് .എല്ലാ വഴികളും നോക്കി തോറ്റ്പോയി ഞങ്ങളുരണ്ടും കൂടെ 'പോട്ടെ സാരമില്ലെന്നു പരസ്പരം സമാധാനിപ്പിച്ച് 'ഇരുന്നതോർമ്മയുണ്ട് .. ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് ആ ബെഡിനരികിലിരുന്ന് പണ്ട് റയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് എന്റെ നേരെനീട്ടിയ കയ്യിൽ ഇറുക്കി കോർത്ത് പിടിച്ച് 'പേടിക്കണ്ട ഞാനിവിടെയടുത്തുണ്ട്

അമ്പിളിക്ക് പിന്നാലെ ആനന്ദവല്ലി ചേച്ചിയും പോയി…

അമ്പിളിക്ക് പിന്നാലെ ആനന്ദവല്ലി ചേച്ചിയും പോയി...അപ്രതീക്ഷിതമായ വേർപാടുകളാണ് രണ്ട് പേരും നൽകിയത്..ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ച കാലങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളേയും അവർ കൊണ്ടുപോയി.അമ്പിളിയുടെ മരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായി വരുന്നേയുളളു ഞാൻ.വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ആനന്ദവല്ലി ചേച്ചിയും.പിണങ്ങിയ സന്ദർഭങ്ങൾ നിരവധി ഉണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ നാല് വർഷത്തോളം എന്റെ തണൽ പറ്റി നിൽക്കാനായിരുന്നു അവർക്കിഷ്ടം.. ഉപദേശിച്ചും വഴക്ക് പറഞ്ഞും ഞാൻ കൊണ്ട് നടന്നു,മകൻ ദീപന്റെ മരണത്തോടെ വല്ലാത്തൊരു മാനസിക പിരിമുറുക്കമായിരുന്നു.
Advertisements

Recent Posts