കള്ളപ്പണത്തിന്റെ വഴികള്‍ -ഒന്നാം ഭാഗം

10

01
സുനില്‍ എം എസ്, മൂത്തകുന്നം

ഞാനൊഴികെ മറ്റ് അനന്തരാവകാശികളില്ലാതെ ചരമമടഞ്ഞ എന്റെ അമ്മാവന്റെ ഭൂസ്വത്ത് കുറച്ചുനാള്‍ മുമ്പ് എനിയ്ക്കു കിട്ടിയിരുന്നു. അങ്ങനെ, മേലു വിയര്‍ക്കാതെ എനിയ്ക്കു കിട്ടിയ ഭൂസ്വത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗം വാങ്ങാനാഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരാളെത്തി. ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ വില പേശല്‍ നടന്നു. രണ്ടു കോടി രൂപയ്ക്കു കച്ചവടമുറപ്പിച്ചു. ഞാനൊരു വ്യവസ്ഥ മുന്നോട്ടു വച്ചു: തീറാധാരത്തില്‍ പകുതി വില മാത്രമേ കാണിയ്ക്കൂ.

തീറാധാരത്തില്‍ പകുതി വില മാത്രമേ കാണിയ്ക്കൂ എന്നു കേട്ടപ്പോള്‍ വസ്തു വാങ്ങാനെത്തിയ ആള്‍ക്കും സന്തോഷമായി. ഒരു കോടി രൂപയിന്മേലുള്ള സ്റ്റാമ്പ് ഡ്യൂട്ടിയും രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ ഫീയും ലാഭിയ്ക്കാമല്ലോ. കക്ഷി ഒരു കോടി രൂപ ബാങ്ക് ഡ്രാഫ്റ്റായി തന്നു. ശേഷിയ്ക്കുന്ന ഒരു കോടി രൂപ ഒരു ബ്രീഫ് കേസില്‍ രൊക്കം പണമായും. കക്ഷിയും കണക്കില്‍ പെടുത്താതെ സമ്പാദിച്ചു വച്ചിരുന്ന പണമായിരുന്നിരിയ്ക്കണം അതും. ഇപ്പരിപാടി അപ്പോളെല്ലാവര്‍ക്കുമുണ്ട്! ഞാന്‍ തീറാധാരം രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു നല്‍കി.

ഒരു കോടി രൂപയുടെ ബാങ്ക് ഡ്രാഫ്റ്റു ഞാനെന്റെ ബാങ്കക്കൗണ്ടില്‍ നിക്ഷേപിച്ചു. ഇനി ബ്രീഫ് കേസിലിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു കോടി രൂപയെന്തു ചെയ്യും?

അതു കണക്കില്‍പ്പെടാത്ത പണമായതുകൊണ്ടു ബാങ്കിലടയ്ക്കാനാവില്ല. ബാങ്കിലെങ്ങാന്‍ അടച്ചുപോയാല്‍, അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ആദായനികുതിക്കാര്‍ കയറിവന്നു ചോദിച്ചേയ്ക്കാം: എവിടുന്നു കിട്ടീ, ആ പണം? ഉത്തരം മുട്ടിയതു തന്നെ. അവര്‍ അക്കൗണ്ടു മരവിപ്പിയ്ക്കും. കള്ളപ്പണക്കാരനെന്നു ചാനലുകള്‍ ഉറപ്പായും വിശേഷിപ്പിയ്ക്കും.

തീറാധാരത്തില്‍ കാണിച്ചിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് കള്ളപ്പണമെന്ന ആരോപണത്തെ എതിര്‍ക്കാനാവില്ല. ഒരു കോടി രൂപയിന്മേല്‍ അടയ്‌ക്കേണ്ടിയിരുന്ന സ്റ്റാമ്പ് ഡ്യൂട്ടിയും രജിസ്‌ട്രേഷന്‍ ഫീയും അടയ്ക്കാതെ തടിതപ്പിയിരിയ്ക്കുന്നു. ഇതിനൊക്കെപ്പുറമേ, ഒരു കോടിയിന്മേലുള്ള ആദായനികുതിയും ഒഴിവാക്കാനാണു നോട്ടം.

വിറ്റ വസ്തുവിന്റെ ഉടമസ്ഥത എനിയ്ക്കു ലഭിച്ചിരുന്ന തീയതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആദായനികുതിയില്‍ നേരിയൊരിളവു ലഭിച്ചെന്നു വരാം, ലഭിച്ചില്ലെന്നും വരാം. ആദായനികുതിവകുപ്പ് ഇളവുകളൊന്നുമനുവദിയ്ക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍, വിറ്റവിലയിന്മേല്‍ ഒരു പക്ഷേ, മുപ്പതു ശതമാനം വരെ ആദായനികുതി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നേയ്ക്കാം. ആകെ വിറ്റവില രണ്ടു കോടി രൂപ. രണ്ടു കോടി രൂപയുടെ മുപ്പതു ശതമാനമെന്നാല്‍ അറുപതു ലക്ഷം രൂപ! അറുപതു ലക്ഷം രൂപ നികുതിയായി അടയ്ക്കുകയോ!

പൊതുവില്‍ നിയമങ്ങളനുസരിയ്ക്കുന്നൊരു വ്യക്തിയാണു ഞാന്‍. പക്ഷേ, ഇത്രയധികം രൂപ സര്‍ക്കാരിനു കൊടുക്കുന്നതുകൊണ്ടു നമുക്കെന്തു പ്രയോജനം! അതില്‍ പകുതിയെങ്കിലും ലാഭിയ്ക്കണം. ആ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണു തീറാധാരത്തില്‍ പകുതിവില മാത്രം കാണിച്ചതും, പകുതി വില രൊക്കം പണമായി വാങ്ങിയതും.

ആദായനികുതിക്കാര്‍ അതു പിടിച്ചെടുത്താല്‍ നികുതിയും പിഴയും അടയ്‌ക്കേണ്ടി വരും. ക്രിമിനല്‍ക്കുറ്റവുമാകും. മിക്കവാറും ‘അഴിയെണ്ണേണ്ടതായും’ വരും. ഈ ആപത്തുകളൊഴിവാക്കണമെങ്കില്‍ ബ്രീഫ് കേസിലുള്ള ഒരു കോടി രൂപ എവിടേയ്‌ക്കെങ്കിലും കടത്തണം. എവിടേയ്ക്കു കടത്തുന്നതാണു നല്ലത്? എന്താണതിനൊരു വഴി?

ഞാന്‍ അതിരഹസ്യമായി ചില അന്വേഷണങ്ങള്‍ നടത്തി. ഹവാലയുള്‍പ്പെടെ പല വഴികളും പൊന്തിവന്നു. അവയില്‍, താരതമ്യേന എളുപ്പമുള്ളൊന്ന് എനിയ്ക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. അതനുസരിച്ച്, ഞാന്‍ പണവുമായി ഗുജറാത്തിലെ സൂററ്റിലേയ്ക്കു പറന്നു. അവിടെ വജ്രങ്ങള്‍ ധാരാളം. അവിടത്തെ പ്രസിദ്ധനായൊരു വജ്രവ്യാപാരിയില്‍ നിന്ന് ഒരു കോടി രൂപ വിലവരുന്ന വജ്രങ്ങള്‍ ഞാന്‍ വാങ്ങി. അവ കോര്‍ത്തുണ്ടാക്കിയൊരു മാലയുടെ രൂപത്തിലായിരുന്നു. ഒരു കോടി രൂപ രൊക്കം പണമായി കൊടുത്തപ്പോള്‍ വജ്രവ്യാപാരി യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും കൂടാതെ അതു വാങ്ങി പെട്ടിയിലിട്ടു; പകരം, വജ്രങ്ങള്‍ കോര്‍ത്ത മാല തരികയും ചെയ്തു. ചോദ്യങ്ങളില്ല, ബില്ലുമില്ല. വ്യാപാരി തന്ന വജ്രങ്ങള്‍ വജ്രങ്ങള്‍ തന്നെയാണോ എന്നറിയില്ല. അവ കൃത്രിമമല്ലെന്ന വിശ്വാസത്തിന്‍ ഞാനവ വാങ്ങി.

ദുബായ് വിസ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ എനിയ്ക്കു മുംബൈയില്‍ നിന്നു ദുബായിലേയ്ക്കു പോകാന്‍ സാധിച്ചു. ഒരു കോടി രൂപയുടെ വജ്രമാല ശരീരത്തിലണിഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു യാത്ര. വജ്രമാലയണിഞ്ഞുകൊണ്ടു മുംബൈ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ പ്രവേശിച്ചപ്പോള്‍ ഉള്‍ക്കിടിലമുണ്ടായിരുന്നു: പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടേയ്ക്കുമോ! എന്റെ ആശങ്കകള്‍ അസ്ഥാനത്തായിരുന്നു; യാതൊരു തടസ്സവുമുണ്ടായില്ല. വജ്രമാലയണിഞ്ഞുകൊണ്ടു വിദേശത്തു നിന്നിങ്ങോട്ടു വന്നിറങ്ങുകയായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരുപക്ഷേ, ഞാന്‍ കള്ളക്കടത്തുകാരനായി മുദ്രയടിയ്ക്കപ്പെട്ടേനേ!

ദുബായില്‍ച്ചെന്നയുടന്‍ ഞാന്‍ വജ്രമാലയൂരിവിറ്റു. ഒരു കോടി രൂപ വിലയുള്ള വജ്രമാല നമുക്കിവിടെ, കേരളത്തില്‍ വലുതാണ്. എന്നാല്‍ ദുബായിലതെല്ലാം നിസ്സാരം. അതിന്റെ പല മടങ്ങു വിലയുള്ള വജ്രങ്ങള്‍ പോലും അവിടെ അനായാസം വില്‍ക്കാം. തലയില്‍ മുണ്ടിട്ടു കള്ളുഷാപ്പില്‍ കയറുന്നതു പോലെ, പാത്തും പതുങ്ങിയുമുള്ള വില്‍പ്പനയല്ല നടന്നത്; അവിടത്തെ നിയമങ്ങള്‍ക്കനുസൃതമായ, തുറന്ന വില്‍പ്പന തന്നെ നടന്നു. വജ്രമാലയുടെ ജാതകമൊന്നും പറഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ടി വന്നില്ല. വിറ്റയുടന്‍ രൊക്കം പണം കിട്ടുകയും ചെയ്തു: ആറു ലക്ഷത്തിലേറെ ദിര്‍ഹം.

ദിര്‍ഹവും രൂപയും തമ്മിലുള്ള വിനിമയനിരക്കുവച്ചു ഞാന്‍ കണക്കു കൂട്ടി നോക്കി: മുടക്കുമുതലിനു പുറമെ, പത്തു ലക്ഷം രൂപയോളം ലാഭവും കിട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. ഞാന്‍ ചിരിച്ചുപോയി: കള്ളപ്പണത്തിന്മേല്‍ ലാഭം! ഇന്ത്യാഗവണ്മെന്ററിയാതിരിയ്ക്കുന്നതാണു നല്ലത്; അറിഞ്ഞാല്‍, ഈ ലാഭത്തിന്മേലും അവര്‍ ആദായനികുതി ആവശ്യപ്പെടും, തീര്‍ച്ച.

വജ്രക്കടയില്‍ നിന്നു പണവുമായി ഞാന്‍ പോയതു ദുബായിലുള്ളൊരു ബാങ്കിലേയ്ക്കാണ്. ‘എനിയ്ക്ക് ഒരക്കൗണ്ടു തുടങ്ങണം,’ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ബാങ്ക് ഓഫീസര്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു. അക്കൗണ്ടു തുടങ്ങാന്‍ മിനിറ്റുകള്‍ മാത്രമേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ. വജ്രമാല വിറ്റു കിട്ടിയ ദിര്‍ഹം മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ അക്കൗണ്ടിലടച്ചു. എവിടുന്നു കിട്ടീ, ഇത്രയധികം പണമെന്ന് ആരുമെന്നോടു ചോദിച്ചില്ല. അവിടെ അതൊന്നുമാരും ആരായാറില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.

കേരളത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തിയ പാടെ, എന്നെ അസ്വസ്ഥത ബാധിച്ചു. ദുബായിലേയ്ക്ക് കേരളത്തില്‍ നിന്ന് അധികം അകലമില്ല. ഇന്ത്യാഗവണ്മെന്റ് അന്വേഷിയ്ക്കുകയാണെങ്കില്‍ ദുബായിയിലെ ബാങ്ക് എന്റെ അക്കൗണ്ടിലെ തുകയുടെ കാര്യം ഇന്ത്യാഗവണ്മെന്റിനു വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുകയില്ലെന്ന് എന്താണുറപ്പ്? അവരങ്ങനെ വെളിപ്പെടുത്താറില്ലെന്നാണു പറഞ്ഞു കേട്ടത്. എങ്കിലും, പണം കുറേക്കൂടി അകലേയ്ക്കു മാറ്റുന്നതാകും ബുദ്ധി. ഇന്ത്യാഗവണ്മെന്റിനു പെട്ടെന്നെത്താനാകാത്തയത്ര അകലത്തേയ്ക്ക്. സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്റിലെ ബാങ്കുകളിലാണു പണം ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമെന്നു പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്. ദുബായില്‍ നിന്നു സ്വിസ് ബാങ്കിലേയ്‌ക്കെങ്ങനെ പണം കടത്താം?

ഞാന്‍ ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ചു നടത്തി. ഗൂഗിളിനെ പൂജിയ്ക്കണം: നിമിഷാര്‍ദ്ധം കൊണ്ട് ചില സ്വിസ് കമ്പനികളുടെ വിവരങ്ങള്‍ ഗൂഗിള്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു വന്നു. അവയുടെ വെബ്‌സൈറ്റുകളില്‍ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നതെല്ലാം ഞാന്‍ പലയാവര്‍ത്തി വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. ആപത്തുകളില്‍ ചെന്നു ചാടരുതല്ലോ. തൃപ്തി തോന്നിപ്പിച്ച കമ്പനികളുടെ വെബ്‌പേജുകളില്‍ ഞാനൊരു സന്ദേശം പോസ്റ്റു ചെയ്തു. താമസിയാതെ മറുപടികള്‍ വന്നു. പ്രോത്സാഹജനകമായിരുന്നു, മറുപടികളെല്ലാം. അവയിലൊരു കമ്പനിയുടെ സേവനങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഫീസു കൂടുതലായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാനവരെത്തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തു. അവരോടു ഞാനെന്റെ കൃത്യമായ ആവശ്യം സൂചിപ്പിച്ചു: ദുബായിലുള്ള പണം സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്റിലെ സുരക്ഷിതമായ ഏതെങ്കിലുമൊരു ബാങ്കിലേയ്ക്കു മാറ്റണം.

കമ്പനിയുടെ മറുപടിയില്‍ നിന്ന് എനിയ്ക്കു മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാനായ പ്രക്രിയ അല്പം സങ്കീര്‍ണമായിരുന്നു. ദുബായില്‍ നിന്നു സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്റിലേയ്ക്കുള്ള പണത്തിന്റെ യാത്ര നേരിട്ടല്ല. ദുബായില്‍ നിന്നാദ്യം പോകുന്നത് സമോവ എന്നൊരു രാജ്യത്തെ ഒരു കമ്പനിയിലേയ്ക്കായിരിയ്ക്കും. നിക്ഷേപത്തിന്റെ രൂപത്തില്‍. അവിടന്നതു സീഷെല്‍സിലെ മറ്റൊരു കമ്പനിയിലേയ്ക്കു കടക്കും. സീഷെല്‍സില്‍ നിന്നു ബ്രിട്ടീഷ് വേര്‍ജിന്‍ ഐലന്റിലെ ഒരു കമ്പനിയിലേയ്ക്ക്. അതവിടേയും അവസാനിയ്ക്കുന്നില്ല. പലയിടങ്ങളിലായി കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ്, ഒടുവില്‍, പണം സ്വിസ് ബാങ്കിലെത്തും.

മഹാഭാരതത്തില്‍, ധൈര്യസമേതം ചക്രവ്യൂഹത്തിനകത്തു കടന്ന അഭിമന്യുവിനു പുറത്തുകടക്കാനുള്ള വഴിയറിയാതെ മരണപ്പെടേണ്ടിവന്നതാണു പെട്ടെന്നോര്‍ത്തുപോയത്. ഇത്രയധികം സ്ഥലങ്ങളില്‍ക്കിടന്നു കറങ്ങുന്നതിനിടയില്‍ പണത്തിനു വഴി തെറ്റുകയോ അതെവിടെയെങ്കിലും കുടുങ്ങിപ്പോകുകയോ മറ്റോ ചെയ്യുമോ? പണം തിരികെക്കിട്ടേണ്ടപ്പോള്‍ തിരികെക്കിട്ടാതെ വന്നേയ്ക്കുമോ? എന്തുകൊണ്ട് പണം ദുബായില്‍ നിന്നു സ്വിസ് ബാങ്കിലേയ്ക്കു നേരിട്ടു മാറ്റിക്കൂടാ? ദുബായില്‍ നിന്നു സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്റിലേയ്ക്കു നേരിട്ടു വിമാനസര്‍വീസുണ്ടല്ലോ. ഞാന്‍ സംശയങ്ങളുന്നയിച്ചു.

വിശദീകരണം വന്നു: പണത്തിന്റെ റൂട്ട് വിമാനത്തിന്റേതില്‍ നിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്. രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളില്‍ പണം സ്വിസ് ബാങ്കിലെത്തിയിരിയ്ക്കും. ആവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ പിന്‍വലിയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം. പണം നൂറു ശതമാനം സുരക്ഷിതമായിരിയ്ക്കും. സ്വിസ് ബാങ്കുകളിലെ സുരക്ഷിതത്വം പ്രസിദ്ധമാണ്. പിന്നെ, മദ്ധ്യവര്‍ത്തികളായ ഞങ്ങളുടെ ഈ സേവനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ചെറിയൊരു ഫീസുള്ള കാര്യം ഓര്‍മ്മിയ്ക്കുമല്ലോ.

പണം അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പോകുന്നതു മറ്റാരും അതിന്റെ പന്ഥാവു മനസ്സിലാക്കുകയും, അതിനെ പിന്തുടര്‍ന്നു പിടികൂടുകയും ചെയ്യാതിരിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്. ചക്രവ്യൂഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രായോഗികമാതൃക; ഒരാപ്ലിക്കേഷന്‍. ‘ആപ്പ്’ എന്നും പറയാം. പണത്തെ പിന്തുടരാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്ന അധികാരികള്‍ക്കു ചക്രവ്യൂഹത്തില്‍ വച്ചു വഴി പിഴയ്ക്കും. പാതിവഴിയിലവര്‍ ശ്രമം ഉപേക്ഷിയ്ക്കും. പണത്തിനാകട്ടെ, വഴി പിഴയ്ക്കുകയുമില്ല.

രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കു ഞാനൊരു സ്വിസ് ബാങ്കു നിക്ഷേപകനായി. അക്കൗണ്ടില്‍ ഒന്നരലക്ഷത്തോളം സ്വിസ് ഫ്രാങ്ക്. പാസ്ബുക്കില്ല, ചെക്ക് ബുക്കില്ല. യൂസര്‍ നെയിമും ഏതാനും പാസ്‌വേര്‍ഡുകളും മാത്രം. അവയെനിയ്ക്കു ഹൃദിസ്ഥമാണ്.

ഇനിയെപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും ആദായനികുതിക്കാര്‍ വീട്ടില്‍ക്കയറി വന്നോട്ടെ, ചികഞ്ഞു നോക്കിക്കോട്ടെ. എന്റെ രഹസ്യസമ്പാദ്യത്തെപ്പറ്റി അവര്‍ക്കൊരു വിവരവും കിട്ടാന്‍ പോകുന്നില്ല.

കുടുംബസമേതം സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്റില്‍പ്പോയി കുറച്ചുദിവസം സുഖവാസമെടുക്കാന്‍ പ്ലാനുണ്ട്. സാധിച്ചാല്‍ അമേരിക്കയുമൊന്നു കാണണം. ഒന്നര ലക്ഷത്തോളം സ്വിസ് ഫ്രാങ്ക് സ്വിസ് ബാങ്കില്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ അതിനെന്താ ബുദ്ധിമുട്ട്! അടിച്ചുപൊളിയ്ക്കുക തന്നെ. അതിനൊക്കെയല്ലെങ്കില്‍ മറ്റെന്തിനാണു കള്ളപ്പണം!

ഏതാനും ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സ്വിസ് ബാങ്കില്‍ക്കിടക്കുന്ന പണത്തിന്മേല്‍ പലിശ കണക്കാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒരു വര്‍ഷത്തേയ്ക്കുള്ള സ്ഥിരനിക്ഷേപത്തിന് എട്ടു ശതമാനത്തില്‍ കുറയാത്ത പലിശ നല്‍കുന്ന ബാങ്കുകള്‍ കേരളത്തില്‍ ധാരാളം. സ്വിസ് ബാങ്കും അത്രയൊക്കെത്തന്നെ തരുമായിരിയ്ക്കണം. ഒരു കോടിയിന്മേല്‍ എട്ടു ശതമാനം പലിശയെന്നാല്‍, വര്‍ഷം എട്ടു ലക്ഷം രൂപ. പലിശ പിന്‍വലിയ്ക്കാതിരുന്നാല്‍ പലിശ മേല്‍ പലിശ നേടാം. ഒരു പതിറ്റാണ്ടു കൊണ്ടു തന്നെ നിക്ഷേപം ഏതാണ്ടിരട്ടിയാക്കാം. ഏറ്റവുമധികം പലിശ കൂടുതല്‍ കിട്ടുന്ന പദ്ധതിയിലേയ്ക്കു മാറ്റണമെന്ന നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുക്കാനായി ഞാനെന്റെ അക്കൗണ്ടുള്ള സ്വിസ് ബാങ്ക് വെബ് സൈറ്റ് സന്ദര്‍ശിച്ചു.

സ്ഥിരനിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കു സ്വിസ് ബാങ്കു നല്‍കുന്ന പലിശനിരക്കുകള്‍ കണ്ടു ഞാന്‍ നടുങ്ങി. കേരളത്തിലെ മിക്ക ബാങ്കുകളും ഒരു വര്‍ഷത്തേയ്ക്കുള്ള സ്ഥിരനിക്ഷേപത്തിന് എട്ടു ശതമാനത്തോളം പലിശ നല്‍കുമ്പോള്‍, സ്വിസ് ബാങ്കു നല്‍കുന്നതെത്രയെന്നോ, 1.22 ശതമാനം മാത്രം! നിക്ഷേപത്തിന്റെ കാലാവധി കൂടുമ്പോള്‍ കേരളത്തില്‍ പലിശനിരക്കും കൂടുകയാണു ചെയ്യുക. എന്നാല്‍, സ്വിസ് ബാങ്കുകളിലെ പലിശനിരക്കു കുറയുകയാണു ചെയ്യുന്നത്. പത്തു വര്‍ഷത്തേയ്ക്കുള്ള പലിശനിരക്ക് വെറും അരശതമാനം. രണ്ടു വര്‍ഷത്തെ നിരക്കാണ് ഏറ്റവും വിചിത്രം: പൂജ്യം!

സ്ഥിരനിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കുള്ള സ്വിസ് ബാങ്കുകളുടെ പലിശനിരക്കുകള്‍ തുച്ഛമാണെന്നു കണ്ടതോടെ പത്തു കൊല്ലം കൊണ്ടു നിക്ഷേപം ഇരട്ടിയാക്കി വളര്‍ത്താമെന്ന എന്റെ സങ്കല്പം തകര്‍ന്നു. ഒരു കോടി രൂപ എത്ര കാലമാണു കാര്യമായ വരുമാനമൊന്നുമില്ലാതെ അക്കൗണ്ടില്‍ വച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുക! കാര്യമായ വരുമാനമുണ്ടാക്കിത്തരുന്നില്ലെങ്കില്‍ സ്വിസ് ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടുകൊണ്ട് ഒരലമാരയുടെ ഗുണമേയുള്ളൂ. നാണയപ്പെരുപ്പം മൂലം നാമറിയാതെ അലമാരയിലെ പണത്തിനു മൂല്യശോഷണം വരികയും ചെയ്യും. പണം അലമാരയില്‍ നിന്നു പുറത്തുകടന്നെങ്കില്‍ മാത്രമേ, അതിനു വരുമാനം നേടാനാകൂ.

സ്വിസ് ബാങ്കിലെ പലിശനിരക്കിനേക്കാളുയര്‍ന്ന വരുമാനം നേടാനുള്ള വഴികള്‍ ഞാനാരാഞ്ഞു. പല നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും കിട്ടി. അവയിലൊന്ന് അതിവേഗം വളരുന്ന ചില രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തുകയെന്നതായിരുന്നു. ചൈനയും ഇന്ത്യയുമാണ് ഏറ്റവുമധികം വളര്‍ച്ചയുള്ള വന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍. ചൈനയിലെ ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തുന്നതിനേക്കാള്‍ എളുപ്പം ഇന്ത്യയിലേതില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തുന്നതാണെന്നായിരുന്നു, നിര്‍ദ്ദേശത്തിലെ ശുപാര്‍ശ.

വൈചിത്ര്യം നോക്കണേ! ഇന്ത്യയില്‍ വച്ചു കണ്ടുപിടിയ്ക്കപ്പെടാതിരിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ സഹിച്ചു സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലന്റിലേയ്ക്കു കടത്തിയ കള്ളപ്പണം ഉയര്‍ന്ന വരുമാനം കിട്ടാന്‍ തിരികെ ഇന്ത്യയില്‍ത്തന്നെ നിക്ഷേപിയ്‌ക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ. ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ നിക്ഷേപങ്ങള്‍ ആരുടേതെന്നു കണ്ടെത്തുന്നത് ഇന്ത്യയിലെ അധികൃതര്‍ക്ക് എളുപ്പമാണ്. അവിടെ നിക്ഷേപം നടത്തിയാല്‍ എന്റെ കള്ളപ്പണം പിടിയ്ക്കപ്പെടും, തീര്‍ച്ച. എനിയ്ക്കു ഭയമായി.

പക്ഷേ, കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങളറിയാനായപ്പോള്‍ എന്റെ ഭയമകന്നു. വിദേശനിക്ഷേപകര്‍ക്കു വേണ്ടി ഇന്ത്യയിലെ ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തിയിരിയ്ക്കുന്ന നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ചില വിദേശരാജ്യങ്ങളിലുണ്ട്. മൊറീഷ്യസ് അത്തരമൊരു രാജ്യമാണ്. ആ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കു പണം നല്‍കിയാല്‍, അവരതുപയോഗിച്ച് ഇന്ത്യന്‍ ഓഹരികള്‍ വാങ്ങുകയും, അവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ പാര്‍ട്ടിസിപ്പേറ്ററി നോട്ട് അഥവാ പീനോട്ട് എന്നൊരു സാക്ഷ്യപത്രം നമുക്കു തരികയും ചെയ്യുന്നു.

പീനോട്ട് നമുക്കെളുപ്പം വിറ്റൊഴിയാം. വില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഓഹരിവിലകളുയര്‍ന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനനുസൃതമായ മെച്ചം നമുക്കു കിട്ടുന്നു. ഇതിനു പുറമേ, ഓഹരികളിന്മേലുള്ള ലാഭവീതവും നമുക്കുള്ളതു തന്നെ. ഓഹരിവിലകളില്‍ ഇടിവുണ്ടായാല്‍ നഷ്ടസാദ്ധ്യതയുണ്ട്.

നമ്മുടെ പേര് ഇന്ത്യന്‍ ഓഹരിക്കമ്പോളത്തിലെവിടേയും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയില്ലെന്നതാണു പീനോട്ടിന്റെ മുഖ്യവൈശിഷ്ട്യം. അതെന്നെ ആകര്‍ഷിച്ചു. എന്റെ കള്ളപ്പണം പിടിയ്ക്കപ്പെടുകയില്ലല്ലോ. ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ നിന്നു കിട്ടാവുന്ന മെച്ചങ്ങള്‍ നേടുകയും ചെയ്യാം.

വീണ്ടുമൊന്നാലോചിയ്‌ക്കേണ്ടി വന്നില്ല. കള്ളപ്പണക്കാര്‍ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ തുരങ്കം വയ്ക്കുന്നവരാണെന്നു പൊതുവില്‍ വ്യാഖ്യാനിയ്ക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ കള്ളപ്പണം ഇന്ത്യയില്‍ത്തന്നെ കിടക്കട്ടേയെന്നു ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഇതിനായി മൊറീഷ്യസിലെ പല സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ വിശ്വാസ്യതയുള്ളതെന്നു തോന്നിപ്പിച്ച ഒന്നിനെ ഞാന്‍ തെരഞ്ഞെടുത്തു. ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പീനോട്ടുകള്‍ ഞാന്‍ വാങ്ങി.

അങ്ങനെ, എന്റെ കള്ളപ്പണമുപയോഗിച്ചു ഞാന്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഓഹരിക്കമ്പോളത്തിലെ ഒരു രഹസ്യനിക്ഷേപകനായിത്തീര്‍ന്നിരിയ്ക്കുന്നു!

കുറിപ്പ്: ഇന്ത്യന്‍ ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ പീനോട്ടുകള്‍ വഴിയുള്ള നിക്ഷേപം രണ്ടര ലക്ഷം കോടി രൂപയിലേറെയുണ്ടത്രേ! ഓഹരിക്കമ്പോളത്തില്‍ വലുതായ സ്വാധീനം ചെലുത്താന്‍ പീനോട്ടുകള്‍ വഴിയുള്ള ഈ നിക്ഷേപങ്ങള്‍ക്കാകും. കള്ളപ്പണമെങ്ങനെയുണ്ടാകുന്നെന്നും അതിന്റെ വഴികളും ലളിതമായി വിശദീകരിയ്ക്കാന്‍ വേണ്ടി മെനഞ്ഞെടുത്തൊരു സാങ്കല്പികകഥയാണു മുകളില്‍ കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്നത്. കഷ്ടിച്ചു ജീവിച്ചുപോകുന്ന ഈ ലേഖകന്റെ പക്കല്‍ കള്ളപ്പണമില്ലെന്നു പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഈ ലേഖനപരമ്പര കള്ളപ്പണത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ളതുമല്ല.

Write Your Valuable Comments Below