Share The Article

Sreejith VT Nandakumar എഴുതുന്നു

ജീവിതത്തില്‍നിന്ന് എന്ത് പഠിച്ചു?
——————————-
– തീരെ ചെറുതാണ് ജീവിതം. പരമാവധി ദ്രോഹം ചെയ്യുക. എന്നാലേ ഒരു നൂറു വര്‍ഷത്തേക്കെങ്കിലും ശേഷിക്കുന്നവര്‍ നമ്മെ ഓര്‍ക്കൂ. അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഓര്‍ത്തേക്കും; സാദ്ധ്യത വിരളമാണെങ്കിലും – ഒരു സീസറിനും ഹിറ്റ്‌ലറിനും ഇടയില്‍ എത്രയോ സ്വേച്ഛാധിപതികള്‍ വന്നുകാണും! ആരോര്‍ക്കുന്നു! ച്ഛായ്!

Sreejith VT Nandakumar
Sreejith VT Nandakumar

– പരമാവധി മനുഷ്യരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തില്‍ പെടുത്തുക. എന്നാലേ അവരുടെ നിത്യേനയുള്ള ശാപവാക്കുകളിലെങ്കിലും നാം സ്മരിക്കപ്പെടൂ. എന്നല്ല, അവര്‍ ഓരോ നിമിഷവും നമ്മെ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു, അന്യഥാ മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുന്ന ആയുസ്സ് പാഴാക്കുകയും ചെയ്യും. എന്തൊരു ഉപകാരമാണ് അത് മാനവരാശിക്ക്!

– സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുക. കേള്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ ഏറ്റവും നല്ല ഉപായമാണത്. കാര്യങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ പ്രതികരിച്ചുപോകും, പ്രശ്നമാകും. അതിനു വളംവച്ചുകൊടുക്കരുത്. മിണ്ടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുക.

– നിരന്തരം ദേഷ്യപ്പെടുക. ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടും. അതിന്റെ യുക്തി ഇങ്ങനെയാണ്: ‘ ഹോ! അയാളോട് സംസാരിക്കാനാവില്ലപ്പാ. നമുക്കൊരു നിലവാരമില്ലെ! ‘ എന്നുപറഞ്ഞു, നമ്മെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളില്‍ അഭിപ്രായം പറയുന്നതില്‍നിന്നും ശേഷം പേര്‍ ഒഴിവാക്കും. നമ്മുടെയും ഉദ്ദേശം അതാണ് എന്നോര്‍ക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ ആവത് പോയ്പ്പോകും കേട്ടോ.

– മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്‍ അവനവനോടുപോലും മിണ്ടരുത്. ഏറ്റം അപകടമാണ് ആത്മഭാഷണം. വെറുതെ മിണ്ടാതിരിക്കുക. അപ്പോള്‍, എന്തിനാണ് ആ മരത്തിലെ പുള്ള് ഈ മരത്തിലേക്ക് ചിറകടിച്ചുപോയതെന്ന് അവരുടെ ചിലചിലയില്‍നിന്നും മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയും. തിര്യക്ഭാഷാജ്ഞാനം എന്ന ഈ വിദ്യ, ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരും നിങ്ങള്‍ക്ക് പകര്‍ന്നുതരില്ല കേട്ടോ. നന്ദി കാണിക്കാന്‍ മിണ്ടാതിരുന്നാല്‍ മതിയാകും.

– പ്രശസ്തരാക്കാന്‍ വരുന്നവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. ബഹുരസമാണ്. അതങ്ങ് വാനോളം എത്തുമ്പോള്‍ ‘ നിങ്ങള്‍ക്ക് വേറെ പണിയില്ലേ ഹേ. നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞയാള്‍ ഞാനൊന്നുമല്ല!’ എന്നുംപറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിപ്പോവുക. ശേഷം കാര്യം നാട്ടുകാര്‍ നോക്കിക്കോളും.

– മുറ്റത്തെ മുല്ലയ്ക്ക് മണമുണ്ടെങ്കിലും അത് ഗന്ധിപ്പാതിരിപ്പാന്‍ അശ്രാന്തമായി പരിശ്രമിക്കണം. അന്യദേശങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മുല്ലകളെ മണത്താല്‍ വിശേഷം രണ്ടാണ്: ഒന്ന്, മുറ്റത്തുള്ളത് മുല്ലയാണോ പിച്ചകമാണോ എന്നുപോലും ഗന്ധമില്ലാത്ത നിഷ്പക്ഷരെക്കൊണ്ട് ക്ഷയായി എന്ന് പറയിപ്പിക്കാം,
‘ ഹേയ്, നിങ്ങള്‍ അതിന്‍ ഗന്ധം ഇനിയും മുകര്‍ന്നില്ലെന്നോ, കഷ്ടം, കഷ്ടം,’ എന്നിങ്ങനെ വഴിനീളെ പറഞ്ഞിരുന്നാല്‍ മതി. രണ്ട്, അങ്ങിനേ ഒരു മുല്ലയുണ്ടോ എന്നതുപോലും സാമാന്യജനം അന്വേഷിക്കാന്‍ മിനക്കെടില്ല – നിങ്ങളുടെ സാമര്‍ത്ഥ്യമനുസരിച്ചാകും കേട്ടോ അവരുടെ മിനകേട്; ചിലരുണ്ട്, മിനക്കെട്ടുകളയും! ജാഗ്രത വേണം, ഇത്തരം സുഗന്ധവ്യഞ്ജനവ്യാപാരങ്ങളില്‍.

– ശത്രുക്കളുമായി അഗാധബന്ധം പുലര്‍ത്തണം; അവിഹിതം വരെയാകാം, കാര്യസിദ്ധിക്ക്. കാര്യം എന്താണ് എന്ന് ചോദിക്കരുത്, അവനവനോടു വിശേഷിച്ച്; വിഷമിച്ചുപോകും. ഒരു കാര്യവും കാണില്ല. അവിടെയാണ് നമ്മള്‍ അഹന്ത എന്ന ലോലവികാരത്തെ ബഹുമാനിക്കേണ്ടത്. പ്രസ്തുതവികാരം കുറെക്കാലമായി വേദാന്തികളുടെയും വൈശേഷികരുടെയും മറ്റും ശകാരം കേട്ട് അന്യം നില്‍ക്കാറായ ഒരുദാത്തവികാരമാണ്. ശത്രുക്കള്‍ മാത്രമാണ് അഹന്തയെ നിലനിര്‍ത്തുക. അവരെ നാം നിലനിര്‍ത്തേണം, പരിപോഷിപ്പിക്കേണം.

– അന്യാപദേശം ചെയ്യുക. നയാപ്പൈസാ ചെലവില്ലാത്ത കാര്യമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരാള്‍ക്ക് ഹൃദയസംബന്ധമായ ഒരു രോഗം വന്നുവെന്ന് കരുതുക. നാളേക്ക് വച്ചേക്കരുത് – അപ്പോള്‍ത്തന്നെ ഏതെങ്കിലും മാര്‍ഗേണ ബന്ധപ്പെട്ടു അനുശോചനങ്ങള്‍ അറിയിക്കുക; ഉപദേശങ്ങളിലും പിശുനം കാണിക്കരുത്. നല്ലവണ്ണം ഉറക്കം കിട്ടും, സന്തോഷം നിമിത്തം. നമ്മുടെ സന്തോഷമാണ് നമുക്ക് മുഖ്യം, ഓര്‍മ്മ വേണം.

– പണംകൊണ്ട് മാത്രമല്ലല്ലോ മനുഷ്യന്‍ ജീവിക്കുന്നത്. ഇനിയഥവാ സഹായം നല്‍കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, അത് പരമാവധി പരസ്യപ്പെടുത്തണം. ഒരു കൈ ചെയ്യുന്നത് മറുകൈ അറിയരുത് എന്നതെല്ലാം വില്ലേജാപ്പീസ് മുതലായ സര്‍ക്കാര്‍തലസ്ഥാപനങ്ങളിലെ ദിക്രീയാണ്. അല്ലാത്തപക്ഷം നിങ്ങളൊരു നല്ലവനാകും. നല്ലവന്‍ എന്നതൊരു അശ്ലീലപദമാണ്. അതറിയില്ല മിക്കവര്‍ക്കും എന്നതൊരു ദുഃഖസത്യവും. ‘ ഓ, അയാളൊരു നല്ലവനാ..’ എന്നതിന്റെ അര്‍ത്ഥം, അയാളെന്തോ മോശക്കാരന്‍ ആണെന്നാണ്.

– വാക്കുകള്‍ കൊടുക്കാനേ പാടൂ. പാലിക്കരുത്. പ്രവര്‍ത്തി എന്നത്, സ്വാര്‍ത്ഥത്തിനാകണം. കണ്ണില്‍ക്കണ്ട പരിഷകളെ നന്നാക്കാന്‍ നിന്നാല്‍ അങ്ങനെ ചെയ്ത ഗാന്ധി, വിവേകാനന്ദന്‍, ആദ്യകാലകമ്യൂണിസ്റ്റ്കാര്‍ മുതല്‍പേര്‍ക്ക് പിണഞ്ഞ അതേ അമളി പിണയും — ഒരു പ്രതിമയായി കവലകളില്‍ നിന്നോ ഇരുന്നോ മൂട്ട, കൊതുക്, പറവകള്‍ ഇവയുടെയെല്ലാം ശല്യം സഹിക്കാതെ ഉറക്കം കളയാം.

ടീം ബൂലോകം. നിങ്ങള്‍ക്കും എഴുതാം, Boolokam.com - ല്‍. നിങ്ങളുടെ ബ്ലോഗിങ്ങ് അഭിരുചി പുറം ലോകം കാണട്ടെ.