Share The Article

അങ്ങനെ രണ്ടും മൂന്നും ദിവസം എട്ടും പത്തും മൈല്‍ നടന്നാണ് കുഞ്ഞുമോനെ ഈ അപ്പൂപ്പന്‍ കൊട്ടകയില്‍ എത്തിയിരുന്നത്.
ഞങ്ങളൊക്കെ അന്ന് തറ ബഞ്ചുകാരാ. (എന്ന് വെച്ചാല്‍ കൂതറ എന്ന്)

പ്രേം നസീര്‍, സത്യന്‍, മധു, വിന്‍സെന്റ്, ഷീല, ശാരദ, ജയാഭാരതി,….
ഹൊ … അന്നത്തെ കാലം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കുളിര് പോരുന്നു.

ഒരു മരം കാണാം.. അതിന് ചുറ്റും പ്രേം നസീറും ശീലയുമൊക്കെ അങ്ങനെ മണ്ടി നടക്കും..
മോന്‍ ടോം ആന്റ് ജറി കണ്ടിട്ടില്ലേ .. അത്‌പോലെ ..
ഷീലയെ കാണുമ്പോള്‍ എനിക്ക് അയലത്തെ വാസന്തീനെ ഓര്‍മ്മ വരും..
പിന്നെ കൊട്ടക നിറയെ ഞാനും വാസന്തിയും..

ആയിരം കണ്ണുമായ് കാത്തിരുന്നു നിന്നെ ഞാന്‍..
എന്നില്‍ നിന്നും പറന്നകന്നൊരു പൈങ്കിളി മലര്‍ തേന്‍കിളി
മഞ്ഞുവീണതറിഞ്ഞില്ല,, വെയില്‍ വന്ന് പോയതറിഞ്ഞില്ല..
ഓമനേ നീ വരും നാളുമെണ്ണിയിരുന്നു ഞാന്‍..
(അങ്ങനെ നാളെണ്ണിയിരിക്കും നേരത്ത് വന്നത് ഓമനയായിരുന്നില്ല., അവളുടെ ബ്ലഡി ഫാദര്‍ ആന്റ് ബ്രദേഴ്‌സ്.. എന്തിനോ വേണ്ടി തിളക്കുകയായിരുന്നു അവരുടെ കൈകാലുകള്‍… പിന്നെ അരമണിക്കൂര്‍ നേരത്തേക്ക് ഒന്നും ഓര്‍മയില്ല.. മഞ്ഞുവീണതറിഞ്ഞില്ല.. വെയില്‍ പോയതറിഞ്ഞില്ല..)

സിനിമ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്കന്നൊരു കമ്പമായിരുന്നു.. കമ്പമല്ല.. ഒരുമാതിരി പ്രാന്തന്നെ…
ഓര്‍മ്മ വരുന്നു എനിക്കാ കുട്ടിക്കാലം ..ഒരോ ദിവസവും ഒരോ പടം..

പിന്നെ റേഡിയോ വന്നു.. ടി വി വന്നു…
പണ്ടൊരു ദൂരദര്‍ശന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു..(ഇപ്പോ മയ്യത്തായോ എന്നറീല്ല)
ഒരു പടം കാണണേല്‍ ഞായറാഴ്ച നാല്മണി വരെ വെയ്റ്റണം…
വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് നാലായിരം പേരുംണ്ടാവും..
എന്തായിരുന്നു അതിന്റെയൊക്കെ ഒരു ചന്തം….

പ്രവാചകന്‍മാരെ പറയൂ പ്രഭാതമകലെയാണോ..
പ്രപഞ്ചശില്‍പികളേ പറയൂ പ്രകാശമകലെയാണോ…

‘അപ്പൂപ്പനെന്താ ഇപ്പൊ കൊട്ടകേലൊന്നും പോവ്വ്വാത്തേ?’

ഇപ്പൊ ഇതല്ലേ നമ്മുടെ കൊട്ടക
ഇന്നലെകള്‍ ഇന്നിനോട് പറയും നമ്മുടെ തീയേറ്റര്‍ ഏഷണി നെറ്റ് മൂവീസ്

NB: അല്ലെങ്കിലേ കിട്ടുവിന് ഒന്നിനും ടൈമില്ല.. ഫേസ് പുത്തകം തന്നെ പഠിച്ച് തീര്‍ക്കാനുണ്ട് ഒട്ടേറെ…അപ്പൊ ദേ വരുന്നു.. ഏഷണി നെറ്റ് മൂവീസ്..
ദൈവ്വേ.. ഇതെല്ലാം കിട്ടൂനേം കൊണ്ടേ പോകൂ….