ഉഷ ചേച്ചിയുടെ മരണം.

0
573

8764.karnataka

എന്റെ ഭാര്യയുടെ വീടിന്റെ അടുത്തുള്ള ഇല്ലത്തെ ചേച്ചി ആണ് ഉഷ ചേച്ചി. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ആദ്യമായി കവിയൂരിലെ വീട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോഴാണ് ഉഷ ചേച്ചിയെ ആദ്യമായി ഞാന്‍ കാണുന്നത്. എല്ലാവരോടും വളരെ നല്ല രീതിയില്‍ പെരുമാറുകയും സ്വന്തം വീടുപോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ വീടിനെ കരുതുകയും ചെയ്യുന്ന ചേച്ചിയെ നമുക്ക് പെട്ടന്ന് മറക്കാന്‍ പറ്റില്ല.അവര്‍ക്ക് സാധാരണ നമ്പൂരിമാരുടെ പോലെ ആയിത്തമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങള്‍ നായന്‍മാരുടെ വീട്ടില്‍വരുകയും ആഹാരം കഴിക്കുകയും മറ്റും ചെയ്തിരുന്നു.ചേച്ചിക്ക് രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ആണ് ഉള്ളത്. ചേച്ചിയുടെ ഭര്‍ത്താവ് ചക്കുളത്ത് കാവിലെ ശാന്തിക്കാരന്‍ ആയിരുന്നു. വരുമാനം കുറവ് ആയിരുന്നെങ്കിലും വളരെ സന്തോഷത്തോടു കൂടിയായിരുന്നു അവര്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. കുട്ടികളില്‍ മൂത്തയാള്‍ എഞ്ചിനിയറിങ്ങിനും രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി ഡിഗ്രിക്കും ആണ് പഠിച്ചിരുന്നത്. കുട്ടികള്‍ പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കരുമാണ്.

ഞങ്ങള്‍ ഇടക്ക് കവിയൂരിലെ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ചേച്ചി ഞങ്ങളെ കാണാന്‍ വീട്ടില്‍ വരുമായിരുന്നു. എന്നെ ചേച്ചിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.ഒരു സഹോദരനെ കാണുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു എന്നെ കണ്ടിരുന്നത്.കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസം മുന്‍പും ഞങ്ങള്‍ അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ ചേച്ചി വന്നിരുന്നു. അന്ന് കുറെ സമയം ഞങ്ങളോട് സംസാരിച്ച് ഇരുന്നു. എന്തൊക്കയോ ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉള്ളതായി ചേച്ചി പറഞ്ഞു.മരണത്തെ കുറിച്ച് വരെ അപ്പോള്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നു.

കുട്ടികളെ കുറിച്ചാണ് കൂടുതലായി പറഞ്ഞത്.എത്ര നന്നായി വളര്‍ത്തിയാലും അവര്‍ക്കൊന്നും തിരിച്ചു ഒരു സ്‌നേഹവുമില്ല, അവരവരുടെ കാര്യം കാണാന്‍ ഉള്ള സ്‌നേഹം, അത്രേ ഉള്ളു എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്, അപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു നമ്മള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തരുത്. അത് അവസാനം നമ്മള്‍ക്ക് ദുഃഖം മാത്രമേ തരു എന്ന്.

അതു കഴിഞ്ഞു പിറ്റേ ദിവസം ഞങ്ങള്‍ കോട്ടയത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോന്നു. പിന്നെയും നാലു ദിവസത്തിന് ശേഷം ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്നും വീട്ടില്‍ വന്നു കാപ്പി കുടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ ഭാര്യ ആശയുടെ മൊബൈലില്‍ ഒരു വിളി വന്നു, കവിയൂരില്‍നിന്നും അളിയന്റെ ഭാര്യ മായ ആണ് വിളിച്ചത്, ‘ഇല്ലത്തെ ഉഷ ചേച്ചി മരിച്ചു പോയി’.എനിക്ക് എന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. നല്ല ചക്കക്കുരു പോലെ നടന്ന ചേച്ചി മരിച്ചു പോയി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എന്തു ചെയ്യും. ഞാന്‍ ആശയോട് പറഞ്ഞു അവള്‍ പറയുന്നത് വേറെ ഉഷ ചേച്ചിയുടെ കാര്യമായിരിക്കും. അല്ല, നമ്മുടെ ഉഷചേച്ചി തന്നെ. ചേച്ചിക്ക് രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസമായി രക്തം പോക്കും വയറു വേദനയുമായി ആശുപത്രി യില്‍ ആയിരുന്നു. അവിടുന്ന് ചേട്ടന്‍ ഇപ്പോള്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാണ്.

അപ്പോള്‍ തന്നെ ആശ പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ തുടങ്ങി.അവള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന കമ്പനി യിലെ ഒരു കാര്‍ പത്തനംതിട്ട ഭാഗത്തേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. അവള്‍ അതില്‍ കയറി നേരെ വീട്ടിലേക്കു പോയി.അവിടെ അളിയന്റെ ഭാര്യയും കുട്ടിയും ഒറ്റക്കെ ഉള്ളു.

പിറ്റേ ദിവസത്തേക്ക് ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ വിളിച്ച് ലീവ് പറഞ്ഞു . അമ്മയെയും, കുട്ടികളെയും കൂട്ടി കാറില്‍ കവിയൂരിലേക്ക് പോയി. ഞങ്ങള്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ചേച്ചിയുടെ ശവം കൊണ്ടുവന്നതെ ഉള്ളു. ആളുകള്‍ വന്നു തുടങ്ങി. എനിക്ക് അവിടെ ചെന്ന് ചേച്ചിയെ കാണാന്‍ വളരെ വിഷമം തോന്നി. ഇത്ര ചെറു പ്രായത്തില്‍ തന്നെ മരണം സംഭവിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ !!! എനിക്ക് ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ വിഷമം തോന്നി. ചേച്ചിക്ക് ഒരു നാല്പത്തിയെട്ട് വയസു മാത്രമേ പ്രായം ഉള്ളു.

കുറച്ചു സമയം അളിയന്റെ വീട്ടില്‍ ഇരുന്നതിനു ശേഷം ഞാനും ആശയും അമ്മയും കൂടി ഇല്ലത്ത് പോയി ചേച്ചിയുടെ ശവം കണ്ടു. ഉറങ്ങി കിടക്കുന്നത് പോലെ, ആ സമയം ചേച്ചി അന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ എന്റെ ചെവിയില്‍ മുഴങ്ങി കേട്ടു.

ഉച്ചക്ക് ശേഷം 3 മണിക്കാണ് ശവടക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ധാരാളം ആളുകള്‍ കാണാന്‍ വന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.കൂടുതലും നാട്ടുകാരും,ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരും,അവരുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നുമുള്ള ആളുകളും ആയിരുന്നു.അതില്‍ ഏറ്റവും സങ്കടകരം ചേച്ചിയുടെ അമ്മയും,അച്ഛനും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് എന്നുള്ളതാണ്. അവര്‍ എങ്ങനെ ഇത് സഹിക്കും.അതില്‍ അമ്മയെ മാത്രമേ കൊണ്ട് വന്നുള്ളൂ. അച്ഛന്‍ കിടന്ന കിടപ്പാണ്. എന്ത് ചെയ്യാം അവരുടെ വിധി. അല്ലാതെ എന്ത് പറയാന്‍.

കുറച്ചു സ്വന്തക്കാര്‍ വന്നില്ല, സ്വത്തു തര്‍ക്കത്തില്‍ പിണങ്ങി ഇരിപ്പാണ്. മനുഷ്യന്റെ കാര്യം ഇത്രേ ഉള്ളൂ. ജീവന്‍ പോയാല്‍ പിന്നെ എന്ത് സ്വത്ത്. അത് ഇവിടെ കിടക്കുകയും ചെയ്യും, നമ്മള്‍ വേറെ ലോകത്ത് എത്തുകയും ചെയ്യും.