പുറമ്പോക്കിലെ അഭ്യുദയകാംക്ഷികള്‍

229

Airport-
കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തില്‍ ഒരു diploma course ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് അതിന് മുടക്കമൊന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന് ഏട്ടന്റെ guarantee ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വെള്ളിയാഴ്ച്ച ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ഏട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്കും ഞായറാഴ്ച്ച തിരികെ വീട്ടിലേക്കും shuttle service നടത്തുന്നതായിരുന്നു എന്റെ പതിവ്. കല്ല്യാണത്തിന്റെ ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് അമ്മായച്ഛന്‍ ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു (may he rest in peace). ഒരു അഞ്ച് അഞ്ചര ഏക്കര്‍ വരുന്ന പറമ്പില്‍ അമ്മായച്ഛന്റെ സഹോദരങ്ങളും മക്കളുമൊക്കെയായി ആറോളം വീടുകള്‍, അതൊരു പഞ്ചായത്ത് ആയി പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു.. പറമ്പിനോടുചേര്‍ന്നുള്ള തോട്.. അതിനെ മൂടിക്കൊണ്ട് ഉയര്‍ന്നുവന്ന പുറമ്പോക്ക് ഭൂമിയില്‍ പട്ടയമില്ലാത്ത നാലോളം വീടുകള്‍ , private road ആയതിനാല്‍ നടക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്രം മാത്രമേ അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അമ്മായച്ഛന്റെ വിയോഗത്താല്‍ സ്വഭാവസവിശേഷതകൊണ്ട് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ അമ്മായമ്മ നേരമ്പോക്കിനായി ഞങ്ങളുടെ പറമ്പിനോടു ചേര്‍ന്നുകിടക്കുന്ന പുറമ്പോക്കിലെ താമസക്കാര്‍ക്ക് വീട്ടില്‍ സ്വാതന്ത്രം കൊടുത്തു. അവിടുത്തെ താമസക്കാരി സുധ, സന്ധ്യാ സമയത്ത് ഒന്നര വയസ്സുള്ള രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയെയും കൊണ്ടുവന്ന് വീട്ടില്‍ ഇരിക്കും, 8 മണിയാകുമ്പോള്‍ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവ് പണികഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോള്‍ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകും. അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയിരുന്നില്ല.

കളിമണ്ണ് എന്ന കിട്ടാക്കനി പറമ്പില്‍ നിറഞ്ഞുകിടക്കുന്നതിനാല്‍ പുതിയതായി കുഴിച്ച കിണറിലെ വെള്ളത്തിന് ഉപ്പ് രസമാണ്. ഇത് corporation chlorine water കുടിച്ചുവളര്‍ന്ന എന്നെ ദാഹജലം കിട്ടാതെ തീരാദുഃഖത്തിലേക്കാഴ്ത്തി. ആഴ്ച്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സുധയുടെ ഭര്‍ത്താവ് ഒരു bottle വെള്ളം വാങ്ങി അമ്മായമ്മക്ക് കൊടുത്തു.. ‘മരുമകള്‍ക്ക് കൊടുത്തോളൂ’എന്നും പറഞ്ഞു. അമ്മായമ്മ ആനന്ദത്തിലാറാടി. ഇത്ര സ്‌നേഹമുള്ള അയല്‍ക്കാരനെ കിട്ടിയതില്‍ അഭിമാനിച്ചു. അയല്പക്കത്തെ സ്വന്തക്കാരേക്കാള്‍ എത്ര സ്‌നേഹനിധികള്‍. അതിനുശേഷമുള്ള രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ച്ചയില്‍ സ്‌നേഹസമ്മാനമായി തന്നത് തട്ടുകടയിലെ ‘അയല വറുത്തത്’… ഇത് എന്റെ നേരെ നീട്ടി അമ്മായമ്മ സന്തോഷാശ്രുപൊഴിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു ‘ഇത് നിനക്കായി അവന്‍ വാങ്ങിയതാണെന്ന്’. കഴിക്കാതെത്തന്നെ അതിന്റെ മുള്ള് എന്റെ തൊണ്ടയില്‍ കുത്തിക്കയറി.. ‘നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയല്‍ക്കാരനേയും സ്‌നേഹിക്കുക’ഹിന്ദുക്കളായ ഇവര്‍ വല്ല ധ്യാനകേന്ദ്രത്തിലെങ്ങാനും പോയി മുട്ടുകുത്തിയോ? എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല എന്നുപറഞ്ഞ് അയലയെ നിരാകരിച്ചു. പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള ആഴ്ച്ചകളില്‍ dealingsന് spontaneous growth ആണ് ഉണ്ടായത്, broiler chicken അവരെക്കൊണ്ട് വാങ്ങിപ്പിക്കും എന്നിട്ട് ഞങ്ങളുടെ refrigeratorല്‍ സൂക്ഷിക്കും അതിന്റെ പകുതി ഞങ്ങള്‍ക്ക് ബാക്കി പകുതി അവര്‍ക്ക്.. ഒരു by two adjustment.

ഏതണ്ട് രാത്രി 8 മണി… വെളുത്തുള്ളി അച്ചാറിടാന്‍ തൊലികളയുന്ന സമയം.. സ്ഥലം ഞങ്ങലുടെ വീടിന്റെ work area.. പതിവുപോലെ സുധയുടെ ഭര്‍ത്താവ് വന്നു calling bell ring ചെയ്തു.. സുധ ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ വാതില്‍ തുറന്നു.. നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം ഞനൊരു പുരുഷസ്വരം കേട്ട് തലയുയര്‍ത്തിനോക്കി… അടുക്കള വാതിലില്‍ സുധയുടെ ഭര്‍ത്താവ്.. തറയിലിരുന്ന് വെളുത്തുള്ളിയുമായി മല്‍പ്പിടുത്തം നടത്തുന്ന എന്നോടുചോദിച്ചു ‘എന്തിരിപ്പാണ് ഇരിക്കുന്നത്’ അയാള്‍ നടന്ന് work areaയിലേക്കുള്ള വാതിലിന് അടുത്തെത്തി… അവിടെ കിടക്കുന്ന washing machine നോക്കിപ്പറഞ്ഞു ഓ.. IFBയാണല്ലേ? ഞാന്‍ respond ചെയ്തില്ല, അമ്മായമ്മയോട് കുശലം പറഞ്ഞ് അവര്‍ പുറത്തേക്ക് പോയി. ഞാനും അമ്മായമ്മയുമല്ലാതെ ആ വീട്ടില്‍ ഒരാള്‍ കൂടിയുണ്ട്.. അമ്മായച്ഛന്റെ ഏറ്റവും ഇളയ സഹോദരന്‍.. സംസാരവും.. പ്രവൃത്തിയും.. ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും.. വളരെ പരിതാപകരമായ ഒരു കൃശഗാത്രശരീരി. അവിവാഹിതനായ അദ്ദേഹം പൊതുമുതലാണ്.. bank balance & real estate തീരെ മോശമല്ലാത്തതുകൊണ്ടുമാത്രം എല്ലാവരും ഇടെക്കിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈവശാവകാശമുന്നയിക്കാറുണ്ട്.

രാത്രിയിലെ ഏതോയാമത്തില്‍ എന്റെ ഏട്ടന്റെ call വന്നു. അന്നുനടന്ന എല്ലാകാര്യങ്ങളും ഞാന്‍ വിശദ്ദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു. എല്ലാകാര്യങ്ങളും ദിവസേന update ചെയ്യാറുള്ളതുകൊണ്ട് അത്രക്കങ്ങട് സുഖകരമല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണെന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് പറയേണ്ടിവന്നില്ല. ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞു ‘നീ ഇത് നേരിട്ട് അമ്മയോട് ചോദിക്കാനും പറയാനും നില്‌ക്കേണ്ട.. സാവിത്രി ചേച്ചി LLB പഠിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും നീതിയും ന്യായവും നടപ്പാക്കുവാന്‍ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവാണ്… ഞാന്‍ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചുപറയാം… അമ്മയോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ വേണ്ടവിധത്തില്‍ ചേച്ചി ഡീല്‍ ചെയ്‌തോളും’. എനിക്ക് ആശ്വാസമായി… സാവിത്രേ്യച്ചീടെ കാര്യപ്രാപ്തിയില്‍ ഞാന്‍ അസൂയപ്പെട്ടു. കോടതിമുറിയിലെ പ്രതിമ സിനിമകളില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. കണ്ണുകള്‍ കെട്ടി തുലാസ് കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന സാവിത്രി ചേച്ചി… അതായിരുന്നു ഞാന്‍ അന്നുകണ്ട സ്വപ്നം. പിറ്റേന്ന് പകല്‍ ഫോണ്‍വിളികള്‍ മുറക്കുനടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചേച്ചി കാര്യങ്ങളൊക്കെ deal ചെയ്തിരിക്കും. വൈകീട്ട് ഞാന്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി.

അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച്ച വൈകീട്ട് ഞാന്‍ ഏട്ടന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അമ്മായമ്മയുടെ മുഖമത്ര പന്തിയല്ല. എന്നാലും ഞാന്‍ പതിവുപോലെ സംസാരം തുടങ്ങി പെട്ടെന്ന് അമ്മായമ്മ പറഞ്ഞു ‘നീ എന്ത് ഏഷണിയാണ് അവനോട് പറഞ്ഞത്? ഞാനൊന്നും അച്ഛനോട് ഏഷണിയൊന്നും പറയാറില്ല. പിന്നെ… എന്റെ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്നതുകണ്ടാല്‍ അദ്ദേഹം ചോദിക്കും എന്താണ് കാര്യം… പ്രശ്‌നമെന്ന്… അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എല്ലാം തുറന്നുപറയും’

Kuwaitല്‍ ഉള്ള ഭര്‍ത്താവിനെ കയ്യും കണ്ണും കാണിക്കാന്‍ സാധിക്കാതിരുന്നത് എനിക്കൊരു തിരിച്ചടിയായി… video chatting ചെയ്യാതിരുന്നത് വലിയ തെറ്റായിപ്പോയി എന്നെനിക്ക് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു.

അന്നുരാത്രി എനിക്ക് സാവിത്രി ചേച്ചീടെ call വന്നു… കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഇത്ര പെട്ടെന്നായോ? ഞാന്‍ അത്ഭുതപെട്ടു. ഏട്ടന്‍ പറഞ്ഞത് എത്ര സത്യം… ചേച്ചി പറഞ്ഞു ‘അതേ… നീ.. ആഴ്ചയില്‍ രണ്ടുദിവസേ ഇവിടെ ഉണ്ടാവൊള്ളോ… ബാക്കിയുള്ള ദിവസമൊക്കെ അമ്മേടെ സഹായത്തിനുള്ളത് അവരാ… അതോണ്ട് നീ ഈ വക കാര്യങ്ങളൊന്നും അവനോട് പറയാന്‍ നിക്കണ്ടാ… അവരെക്കൊണ്ട് ഒരു ശല്ല്യോംല്ല്യാ… ഇവിടെ നടക്കണ കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവനോട് പറയൊന്നും വേണ്ടാട്ടാ…’
ഈ ഒരൊറ്റ dialogueല്‍ എനിക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ പിടികിട്ടി..

ഒന്ന്: അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളിലൊന്നും ഒരു ഇടപെടലും വേണ്ടാ… ഞങ്ങള്‍ ഭരിച്ചോളാം.

രണ്ട്: എന്റെ ഭര്‍ത്താവിന് സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെ തനിസ്വഭാവം എന്തെന്ന് ഒരു IDEAയും ഇല്ലാ…

പതിവുസമയമായപ്പോള്‍ ഏട്ടന്‍ വിളിച്ചു… ഭര്‍ത്താവ് എന്ന ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞപോലെയായില്ലേ എന്ന അഹങ്കാരത്തിലായിരുന്നു സംസാരം തുടങ്ങിയത്. ഞാന്‍ ചോദിച്ചു ‘അങ്കമാലിയിലെ അമ്മാവന്‍ ആരാന്നാപറഞ്ഞത്? പ്രധാനമന്ത്രിയോ?’ ചേച്ചിയുടെ ആ dialogue തെറ്റില്ലാതെ upload ചെയ്തു. കുറച്ചുനേരത്തേക്ക് മറുവശത്തുനിന്ന് ശബ്ദതരംഗങ്ങളൊന്നും ശ്രവിക്കാന്‍ സാധിച്ചില്ല. ഇതുവരെ ആരും കേള്‍ക്കാത്ത frequency sound waves ആയിരുന്നിരിക്കാം mobile phone confused ആയിക്കണും.

അമ്മയുടെ dialogue ഇതിലും മഹത്തരമായിരുന്നു… ഇവരെല്ലാം ഏതു കളരിയിലാണ് അഭ്യസിച്ചത്? ദയവുചെയ്ത് ഇനിമുതല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ വഷളാവാനുള്ള idea ഉപദേശിക്കരുത്, എന്റെ വാടിയ മുഖം നേരിട്ട് കാണിക്കനോ.. കാല്‍വിരല്‍കൊണ്ട് കളം വരക്കാനോ സാധിച്ചെന്നുവരില്ല അതുകൊണ്ട് ഇനിമുതല്‍ ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഉദാഹരണസഹിതം അറിയിക്കാം.. ഒന്നിനും respond ചെയ്ത് എന്റെ മനസമാധാനം കളയരുത്.

അന്നുമുതല്‍ ഇന്നുവരെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ raw ആയിത്തന്നെ ഏട്ടന് uploading എന്നതാണ് എന്റെ രീതി. ഏട്ടന്റെ ഇടപെടലുകള്‍ പിന്നീടില്ലാതെവന്നപ്പോള്‍ അമ്മായമ്മയും നാത്തൂനും 5th gearലാക്കി കാര്യങ്ങള്‍, അത് പിന്നീടുള്ള അവരുടെ നീക്കങ്ങളറിയാനും എനിക്ക് ഒളിപ്പോര് നടത്താനുമുള്ള ധാരാളം അവസരങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിത്തന്നു. എന്റെ ഈ നിലപാടാണ് ഇവിടുന്നങ്ങോട്ടുള്ള എന്റെ എഴുത്തിന്റെ ഇന്ധനം.

അതിനുശേഷമുള്ള weekendല്‍ main door ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അമ്മായമ്മയുടെ ആത്മഗതം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു ‘ആ ചെക്കന്‍(സുധയുടെ ഭര്‍ത്താവ്) ഈ കട്ടിളപ്പടികടന്ന് ഇതുവരെ അകത്തേക്ക് എത്തിനോക്കിയിട്ടുപോലുമില്ല. ഇത്ര സ്വഭാവശുദ്ധിയുള്ള പാവം ചെക്കന്മാരെ ഇക്കാലത്ത് മഷിയിട്ടുനോക്കിയാല്‍പ്പോലും കിട്ടില്ല’.

ഔലോസുപൊടി വായേലിട്ട് വെള്ളം കിട്ടാതെവന്നാലുണ്ടാവുന്ന ഒരു പ്രത്യേക അവസ്ഥയിലായി ഞാന്‍…

ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു, താലിമാല വിറ്റിട്ടായാലും അടുത്ത ഇലക്ഷന് സ്വതന്ത്ര സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയായി ഒരു seat എന്റെ അമ്മായമ്മക്ക്… diplomacy പഠിപ്പിക്കാനായി tuition എടുക്കാന്‍ വന്ന ഗുരുവിന്റെ വായില്‍ മണ്ണുവാരിയിട്ട് എന്റെ അമ്മായമ്മ തുടങ്ങിയ ജൈത്രയാത്ര…..

bullet proof vest ഇട്ട് ഹരിശ്രീ autorikshaw യുടെ back seat ല്‍ അമ്മായമ്മ… കൂടെ തോഴി സാവിത്രി ചേച്ചി… pilotescort black cat സഹിതം ആമ്പല്ലൂര്‍ signal ലില്‍ നിര്‍ത്താതെ പോകുന്ന അവരുടെ വാഹനവ്യൂഹം അതായിരുന്നു… മണ്ണുത്തി ഇടപ്പിള്ളി ദേശീയപാതയുടെ ഇടവിട്ട വെള്ള വരയിലൂടെ അന്നു രാത്രിമുഴുവന്‍ എന്നെ നിര്‍ത്താതെ ഓടിച്ചത്.