ദേവാങ്കണങ്ങൾ കയ്യെത്തിപ്പിടിച്ച താരകം

നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ ഒരവസ്ഥ . അത് വിവരിക്കാൻ ആവില്ല. കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങൾ എല്ലാം നിശ്ചല ദൃശ്യങ്ങൾ ആയതുപോലെ. ഇന്നിന്റെ തരുശുനിലങ്ങളിലേക്ക് വിരുന്നു വരുന്ന ഓർമ്മകളുടെ വേനൽമഴ. 

“കത്തെഴുതലും കത്തുവായനയും” – അത് കാത്തിരിപ്പിന്റെ കാലം..

സ്മാർട്ട് ഫോണുകളുടേയും ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും കന്നുവരവും, ഫേസ്ബുക്കും മെസഞ്ചറും വാട്സാപ്പും സർവ്വ സാധാരണമാകുകയും ചെയ്തതോടെ കത്തുകൾ എഴുതാനും വായിക്കാനും നമുക്ക് അവസരങ്ങളില്ലാതായി, കൂടെ സമയവും

പ്രണയലേഖനം എങ്ങിനെ എഴുതണം…

സംഭവം ഞാൻ ഫേസ്ബുക്കിൽ കുറെ എഴുതിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വീട്ടിൽ എൻ്റെ റൊമാൻസ് ഒക്കെ കണക്കാണ്. പ്രണയം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ മസിലു പിടിക്കുന്ന ശരാശരി ഒരു മലയാളി പുരുഷൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ, എന്നാൽ ജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴും പ്രണയത്തിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരാളെയാണ് എനിക്ക് പങ്കാളിയായി കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്.

പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നാൽപതുകഴിഞ്ഞവരെ പ്രണയിക്കണം

സത്യമാണ്, പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നാൽപതുകൾ കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവരെ പ്രണയിക്കണം. ജീവിതത്തിന്റെ മുക്കാൽ ഭാഗവും കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവരെ പ്രണയിക്കണം. ആഹ്ലാദിക്കാൻ മറന്നു പോയ ജീവിതത്തെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിടുന്നവരെ പ്രണയിക്കണം.

വാഴക്കോടന്റെ പ്രിഡിഗ്രി ഓർമ്മകൾ (ഭാഗം -1)

പത്താം ക്ലാസ് റിസൽറ്റ് വന്നത് മുതൽ ഉപരിപഠനത്തിന് എവിടെ ചേരും? ഏത് കോളേജിൽ സീറ്റ് കിട്ടും എന്ന ചിന്തകൾ എല്ലാവരെപ്പോലെ എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. ലഭിച്ച മാർക്ക് അളന്നും തൂക്കിയും നോക്കി പലരും എന്റെ ഭാവി പഠനം വ്യാസാ കോളേജിലായിരിക്കുമെന്ന് പ്രവചിച്ചു

ഓര്‍മ്മകളില്‍ – എന്റെ നീല ട്രങ്ക് പെട്ടി !

എന്റെ ഖജനാവായിരുന്നു അത്. അതിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സാധനങ്ങള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പഴയൊരു പടത്തിലെ ഉര്‍വശിമോഡല്‍ സാധനങ്ങള്‍. ഒന്നാംക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോ ആറ്റുനോറ്റിരുന്നുകിട്ടിയ വെള്ള സ്ലേറ്റ് പെന്‍സില്‍ മാര്‍ബിള്‍ പെന്‍സിലിന്റെ കുഞ്ഞുകഷണം...

ഭൂതകാലത്തെ ഗന്ധങ്ങളായും രുചികളായും പകുത്തുവയ്ക്കുന്നു

ചില ഗന്ധങ്ങളുണ്ട്.. ഏതാൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്നാണെങ്കിലും ഒരൊറ്റ മാത്ര കൊണ്ട് അവ നമ്മളെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ നിലവറയിലേക്കു വലിച്ചിട്ടു കളയും

Recent Posts