Share The Article

നാലാം ദിവസം

ആഗതൻ കറുത്ത് തടിച്ച ഒരു ആജാനബാഹുവായിരുന്നു .കണ്ടാൽ ഒരു ഗുണ്ടയാണന്നേ തോന്നൂ. “നിങ്ങളെ കൂട്ടികൊണ്ടുവരാൻ രാമകൃഷ്ണൻ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.”

“എന്താ കാര്യം?”

“അറിയില്ല,നിങ്ങൾ എന്റെ കൂടെ വരൂ”

അയാളുടെ മട്ടും സംസാരവും എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.”നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കൊള്ളൂ ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വരാം.” .

അയാൾക്ക്‌ അതു സമ്മതമായില്ല.അയാൾ ചുറ്റിപറ്റി നിൽക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.”നിന്റെ രാമകൃഷ്ണൻ ആരാ എന്നോട് കൽപ്പിക്കാൻ?എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല വരാൻ”ഞാൻ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.”നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ബഹളം വയ്ക്കുന്നത്?എന്നോട് കൂട്ടികൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞു,അത്ര തന്നെ”.എന്റെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടിട്ടാകണം പിന്നെ അയാൾ ഒന്നും പറയാതെ സ്ഥലം വിട്ടു.

തൽക്കാലം അയാൾ പോയെങ്കിലും ഇനിയും ആരെങ്കിലും വന്നേക്കാം എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.രാമകൃഷ്ണനുമായി ഒരാഴ്ചത്തെ പരിചയമേ ഉള്ളൂ ,ഉണ്ണിയെ പരിചയപ്പെട്ടിട്ടു ഒരു മാസവും.

ചുരുക്കത്തിൽ മനസമാധാനം നഷ്ട്ടപെട്ടു എന്നു പറയാം.പരിചയക്കാരായി ആരുമില്ല താനും.

ഭാഗ്യത്തിന്  വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ  നാട്ടിൽ പോയിരുന്ന എന്റെ സുഹൃത്ത് തിരിച്ചെത്തി.കഥയെല്ലാം കേട്ട് അവൻ വെറുതെ ചിരിച്ചു.”ഇനിയും ആരെങ്കിലും വരുമോ എന്ന് നോക്കാം.”എന്നിട്ടു അവൻ പറഞ്ഞു,”രാമകൃഷ്ണനെ എനിക്കറിയാം. വെറും പാവം.ആ കൊമ്പൻ മീശയും തടിയുമൊക്കെ ഉണ്ടന്നേയുള്ളൂ”.

എനിക്ക് സമാധാനമായി.ഭാഗ്യത്തിന്ന് അടുത്ത ദിവസം ആരും എന്നെ തിരക്കി വന്നുമില്ല.

എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്ന്  ഞാൻ സമാധാനിച്ചു.

എന്നാൽ രണ്ടാം ദിവസം വീണ്ടും മറ്റൊരാൾ എന്നെ തേടി വന്നു.അയാൾ വന്ന സമയത്തു ഞാൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.അയാൾ അടുത്ത വീട്ടിൽ എനിക്ക്  തരാനായി ഒരു കത്ത്  കൊടുത്തിട്ടു പോയി.രാമകൃഷ്ണൻ എഴുതിയ   ആ തുണ്ടുകടലാസിൽ ഇത്രമാത്രം,”നീ ഒന്ന് ഇവിടം വരെ വരിക .എനിക്ക് നിന്നോട്  ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്.”

തൽക്കാലം എനിക്ക് അയാളെ ഇനി കാണേണ്ട ആവശ്യമില്ല,പിന്നെ ഞാൻ എന്തിന് അയാൾ വിളിക്കുന്നിടത്തു പോകണം?

ജോലികഴിഞ്ഞു സുഹൃത്ത് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആ കടലാസ്‌ തുണ്ടു കാണിച്ചുകൊടുത്തു.”ഇത് നീ വിചാരിക്കുന്നപോലെ ആകണമെന്നില്ല.അയാൾക്ക്‌ എന്താണ് പറയാനുള്ളത് എന്നറിയാമല്ലോ.”

ഒരുകണക്കിന്  അതും ശരിയാണ്.എന്നാലും അയാൾ വിളിച്ച ഉടനെ പോകുന്നില്ല രണ്ടു ദിവസം കഴിയട്ടെ.

“നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യൂ”.

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു .ഏകദേശം പന്ത്രണ്ടു മണിയായപ്പോൾ ഞാൻ മലബാർ ലോഡ്ജിൽ ചെന്നു. രാമകൃഷ്ണന്റെ മെസ്സ് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.സാധാരണ നല്ല തിരക്കുള്ള സമയമാണ്.

ഇതെന്തുപറ്റി?

അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ജോലിക്കാരൻ പുറത്തേക്കുവന്നു.

“രാമകൃഷ്ണൻ ചേട്ടൻ…..?”

“ബോഡി ഇന്നലെ നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി സാർ”

“ബോഡി………….?”

“സാർ നിങ്ങൾ………..?”

ഞാൻ പേരു  പറഞ്ഞു.

അയാൾ എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കി.മരിക്കുന്നതിന്  രണ്ടു മണിക്കൂർ മുൻപും നിങ്ങൾ വന്നോ വന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു സാർ…………….  അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു…………ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോളെല്ലാം നിങ്ങൾ വന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചിരുന്നു “

ഞാൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി .

എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.എന്തായിരിക്കും ആ മനുഷ്യന് എന്നോട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത്?അന്ന് ഞാൻ ഓടിപ്പോരുമ്പോൾ പുറകിൽ നിന്നും അനിയാ എന്ന് വിളിച്ചത് എന്തിനായിരുന്നു?

അറിയില്ല.

വെറും ഒരാഴ്‌ചത്തെ പരിചയമേ ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളൂ.ആ മനുഷ്യന്റെ മന്സിലെന്തായിരുന്നു എന്ന് അറിയാൻ മാർഗ്ഗമില്ലല്ലോ.

 ഇന്നും എന്തിനാണ് രാമകൃഷ്ണൻ മരണാസന്നനായി കിടക്കുമ്പോൾ എന്നെ തിരക്കിയത് എന്നറിഞ്ഞുകൂട.

പിന്നെ ഒരിക്കലും ഞാൻ മലബാർ ലോഡ്ജിൽ പോകുകയുണ്ടായില്ല.

ഉണ്ണിയെക്കുറിച്ചു പിന്നീട് പലതും കേട്ടു.

അവൻ ജോലി വിട്ട് ഒരു   റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ഏജൻസി ആരംഭിച്ചു.ബിസിനസ്സ് പങ്കാളി ഫയാസ് എന്ന ഒരു  ഒരു കുപ്രസിദ്ധ ഗുണ്ടയായിരുന്നു .അവന്റെ വളർച്ച വളരെ വേഗത്തിലായിരുന്നു.

വർഷങ്ങൾക്ക്  ശേഷം യാദൃച്ഛികമായി ഞാൻ അവനെ ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ടിൽ വച്ച് കണ്ടുമുട്ടി.

ഓടിവന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊച്ചുകുട്ടികളേപ്പോലെ അവൻ കരഞ്ഞു.”നിവൃത്തിയില്ലാതെ .ചെയ്തതാണ്  അന്ന് അതെല്ലാം………..പാവം രാമകൃഷ്ണൻ ചേട്ടൻ………..നല്ല  മനുഷ്യനായിരുന്നു… പക്ഷേ………….”

ഞാൻ ചോദ്യഭാവത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“ഞങ്ങൾ ഒരേ നാട്ടുകാരാണ്.മരണവർത്തയറിഞ്ഞു നാട്ടിൽനിന്നും ആരും വരാതിയുന്നതുകൊണ്ട് ബോഡി നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ ആംബുലൻസിൽ ഞാനും പോയിരുന്നു.”

“എന്നിട്ട്?”

“പാലക്കാട് ഈ അഡ്രസ്സിൽ ആരുമില്ല.രാമകൃഷ്ണനെ അറിയുന്നവരുമില്ല.”

ഈ കഥയിൽ ഇങ്ങിനെ ഒരു ട്വിസ്റ്റ് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

 

അപ്പോൾ രാമകൃഷ്ണൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മനുഷ്യൻ വേറെ ആരോ ആണ്.അയാൾക്ക്‌ എന്നോട് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് എന്താണ് എന്ന് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.

(തുടരും)

ഗുണ്ടകൾ ജനിക്കുന്നത് എങ്ങിനെ? Part- 3

ഗുണ്ടകൾ ജനിക്കുന്നത് എങ്ങിനെ?Part 2

ഗുണ്ടകൾ ജനിക്കുന്നത് എങ്ങിനെ?Part 1