മാനവികതയോ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമോ പ്രധാനം?

(1) മാനവികത (humanism) എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് മാനുഷ്യന്റെ സ്വതവേ ഉള്ള ഗുണങ്ങളും സ്വഭാവങ്ങളുമാണെങ്കില്‍(traits and characteristics) മനുഷ്യന്‍ ആകുമ്പോള്‍ തന്നെ അത് ലഭിക്കുന്നുണ്ട്-മറ്റ് ശാരീരിക പ്രശ്നങ്ങളില്ലെങ്കില്‍. ഉദാഹരണമായി കരുണ, ദയ, എമ്പതി, സഹകരണമനോഭാവം, സൗഹൃദമനോഭാവം, പരസഹായത്വര….ഇതൊക്കെ മസ്തിഷ്‌ക്കത്തിലെ എഴുത്തുകളാണ്. നിങ്ങള്‍ക്ക് എമ്പതിയുണ്ടാകുന്നതും സ്നേഹം തോന്നുന്നതും സൗഹൃദത്വരയുണ്ടാകുന്നതുമൊന്നും നിങ്ങളുടെ തീരുമാനമോ മഹത്വമോ അല്ല. അതങ്ങനെയാണ്. It is innate. ഓട്ടിസ്റ്റിക്കായ ഒരു കുട്ടി നിങ്ങള്‍ മുമ്പില്‍ കിടന്ന് വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞാലും തിരിഞ്ഞു നോക്കണമെന്നില്ല. അതവന്റെ കുറ്റമല്ല. അതേസമയം അങ്ങനെയല്ലാത്ത കുട്ടി അലറി നിലവിളിച്ച് സഹായത്തിന് ആളെക്കൂട്ടും. അതവന്റെ മഹത്വവുമല്ല. He is hardwired to do that.

(2) സ്വന്തം കുട്ടി വീണ കിണറിലേക്ക് മുന്‍പിന്‍നോക്കാതെ ചാടുന്ന മാതാവ് ചിലപ്പോള്‍ പല കാര്യങ്ങളിലും മോശം വ്യക്തിയാണെന്ന് വരാം. പക്ഷെ ചാടാതിരിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് സാധിക്കില്ല. സഹജഗുണങ്ങള്‍(innate traits) ഒരാള്‍ കാണിക്കാതിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം പ്രശ്നവല്‍ക്കരിച്ചാല്‍ മതിയാകും. തനിക്ക് സഹജഗുണങ്ങളും എമ്പതിയും മറ്റുളളവരെക്കാള്‍ കൂടുതലാണെന്ന് പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും വീമ്പടിക്കുന്നത് പൊങ്ങച്ചപ്രകടനമാണ്. അതേസമയം സാമൂഹികവും ബൗദ്ധികവുമായ ആര്‍ജ്ജിത തിരിച്ചറിവുകള് (acquired stances) നാഗരികത, വിദ്യാഭ്യാസം, മനനം എന്നിവയിലൂടെ വ്യക്തി സ്വായത്തമാക്കുന്നവയാണ്. ആര്‍ജ്ജിത ശേഷികളുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമേ വിമര്‍ശനം പ്രസക്തമാകുന്നുള്ളൂ. ഉദാഹരണമായി സ്പാമിംഗ് (spamming) മാനവികവിരുദ്ധമായ ഒരു പരദ്രോഹമാണ്. അത് ചെയ്യുന്നയാളെ വിമര്‍ശിക്കണം. അതേസമയം ഒരന്ധനെ അന്ധനെന്ന് വിളിച്ച് അപഹസിക്കുന്നതും ഡിസ്ലെക്സിക് ആയ കുട്ടിയെ പഠനവൈകല്യത്തിന് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതും മാനവികവിരുദ്ധമാണ്.

(3) ‘മതം ഉപേക്ഷിക്കൂ, മനുഷ്യരാകൂ’ എന്നൊക്കെയുള്ള യുക്തിവാദി മുദ്രാവാക്യം വാചാടോപമാണ്. ഇത് സാധുവായ മുദ്രാവാക്യമാണെന്ന് കരുതാനാവില്ല. കാരണം മതമില്ലാതെയും മനുഷ്യരാകാം. മതംവിട്ട പലരും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മോശം മനുഷ്യരായി കാണപ്പെടുന്നു എന്നതും വസ്തുതയാണ്. വാസ്തവത്തില്‍ മതവും മാനവികതയുമായി ബന്ധവുമില്ല. ഒന്ന് മറ്റേതിന്റെ കാരണമല്ല. മതം ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ വരുന്നതോ സ്വീകരിച്ചാല്‍ പോകുന്നതോ ആയ ഒരു കാര്യമല്ലത്. അതേസമയം മതംപിന്തുടര്‍ന്ന് മനുഷ്യത്വം നശിപ്പിക്കാതിരിക്കൂ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ന്യായമുണ്ട്. മതം അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരു നശീകരണ സംവിധാനമാണ്. It is an eclipsing mechanism. അതൊന്നും പുതിയതായി നിര്‍മ്മിക്കുന്നില്ല. മതം അവകാശപ്പെടുന്ന ഗുണങ്ങളൊക്കെ മനുഷ്യനില്‍ സഹജമായ കാര്യങ്ങളാണ്. അവയെ ഉപയോഗിക്കുകയോ അപകടത്തപെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു എന്നതു മാത്രമാണ് മതനേട്ടം.

(4) ബുദ്ധിയും യുക്തിയും മാത്രമല്ല സഹജമായ മാനവികത(innate humanism) കൂടി ദുര്‍ബലപെടുത്ത പലതും മതവിശ്വാസത്തിലുണ്ട്. മതവും മതാത്മകചിന്തകളും നമ്മുടെ സഹജമായ പല ധാര്‍മ്മികഭാവങ്ങളെയും ദുര്‍ബലപ്പെടുത്താന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. നിരവധി മനുഷ്യരുടെ മസ്തിഷ്‌ക്കത്തിലേക്ക് ഇസ്ലാം എന്ന സോഫ്റ്റ് വെയര്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്തിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് സെന്റര്‍ ദുരന്തം സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു. ഇസ്ലാമില്ലാത്ത ബിന്‍ ലാദന്‍ തന്റെ സഹജമായ മനുഷ്യത്വം നിലനിറുത്താനുള്ള സാധ്യത വലുതാണ്. മതം സഹജമായ അനുകമ്പയും സഹായത്വരയും ഉപാധികള്‍ക്കനുസൃതമായ കച്ചവട യുക്തിയിലേക്ക് പരിമിതപ്പെടുന്നു എന്നതും വലിയ പ്രശ്നമാണ്. ഞാന്‍ ഇന്നത് ചെയ്താല്‍ ഇന്നത് കിട്ടും അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്നത് ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ ഇന്ന ശിക്ഷ വരും എന്ന കൊതി-പേടി(KOPE) ലോജിക്ക് കൊണ്ടാണ് മതം മനുഷ്യന്റെ സഹജധാര്‍മ്മികതയേയും മാനവികതയേയും വൈകല്യപെടുത്തുന്നത്. പട്ടിണി കിടന്നാല്‍ ഇത്ര ശമ്പളം, പൂജ ചെയ്താല്‍ ഇത്ര, ഭജന പാടിയാല്‍ ഇത്ര… എന്ന രീതിയില്‍ കച്ചവടയുക്തി കൊഴുക്കുമ്പോള്‍ വ്യക്തിനേട്ടത്തിന് വേണ്ടി എന്തുംചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് മതവിശ്വാസി വീഴുന്നു.

(5) മതവിശ്വാസം അടിസ്ഥാനപരമായി ഒരു കച്ചവടയുക്തിയാണ്. It is a trade logic. ഇത്തരം ഭയപ്പെടത്തലും കൊതിപ്പിക്കലുമില്ലാതെ തന്നെ നല്ലത് ചെയ്യാനുള്ള സഹജശേഷി ഉള്ളവനാണ് മനുഷ്യന്‍. യാചന, കൈക്കൂലി, തള്ളല്‍, അന്ധത (beg, bribe, brag n’ be blind) തുടങ്ങിയ പ്രതിലോമ വ്യക്തിഗുണങ്ങള്‍ക്ക് മനുഷ്യരെ അടിമപെടുത്തുന്നു എന്നതാണ് മതംചെയ്യുന്ന മുഖ്യ ക്ഷുദ്രപ്രവര്‍ത്തി. മതവിശ്വാസികളും നന്മയുള്ളവരാണ് എന്നു നാം പറയുമ്പോള്‍ മതത്തിനോ മറ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്ര തിമിരങ്ങള്‍ക്കോ ദുര്‍ബലപ്പെടുത്താനാവാത്തവിധം സഹജവും ശക്തവുമാണ് മനുഷ്യനിലെ മാനവികഗുണങ്ങള്‍ എന്നാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടത്. അവരിലെ മതതിമിരം നന്മയെ പൂര്‍ണ്ണമായും മറയ്ക്കുന്നില്ല. മതംവിടുമ്പോള്‍ കരിമേഘങ്ങള്‍ ഒഴിയാനും മാനവികസൂര്യന്‍ പൂര്‍ണ്ണശോഭയോടെ പുറത്തുവരാനുമുള്ള സാധ്യത വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു എന്നു കണ്ടാല്‍മതി. ഇനി മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇത് സാധ്യമാകണമെന്നില്ല. സ്റ്റാലിനും മാവോയ്ക്കും പോള്‍പോട്ടിനും സാധാരണഗതിയിലുള്ള മതവിശ്വാസം (orthodox religiosity) ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ അവരെ വഴിനടത്തിയത് മതാത്മകമായ പ്രത്യയശാസ്ത്ര അന്ധവിശ്വാസങ്ങളായിരുന്നു. മതമോ മതേതരമെന്ന് തോന്നുന്ന മതാത്മക അന്ധവിശ്വാസങ്ങളോ(ജാതി-വംശവെറി, ശാസ്ത്രവിരുദ്ധത, സമത്വബോധമില്ലായ്മ) ഇല്ലാത്തവര്‍ സഹജമായ മാനവികബോധം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലായിരിക്കും. That is a chance only. No guarantee. അപ്പോഴും ഉള്ളതിലേ പരുവപ്പെടുത്തല്‍ സാധ്യമാകൂ. ഇല്ലാത്തതില്‍ പണിയാനാവില്ലല്ലോ. ചുരുക്കത്തില്‍ മതം വിട്ടുകളയൂ, ജാതി ഒലിപ്പിക്കൂ എന്ന പൊളപ്പന്‍ മുദ്രാവാക്യത്തിലേക്ക് യുക്തിവാദികള്‍ ചുവടുമാറ്റാനുള്ള കാരണം ഒരുപക്ഷെ ഈ തിരിച്ചറിവായിരിക്കാം.

(6) യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണോ മാനവികതയാണോ വേണ്ടത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യബോധത്തില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ മാനവികതയാണ് മനുഷ്യന്‍ നിര്‍മ്മിച്ചെടുക്കേണ്ടത്. അടിമത്വവും ലിംഗനീതിയില്ലായ്മയും വംശീയപീഡനങ്ങളുമൊക്കെ അസ്വീകാര്യമായത് അത്തരം യാഥാര്‍ത്ഥ്യപരിശോധനകള്‍ വഴിയാണ്. മാനവികത യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സദാ പരിഷ്‌കരിക്കപ്പെടണം എന്നു സാരം. യാഥാര്‍ത്ഥ്യബോധത്തില്‍ (the sense of realism) അധിഷ്ഠിതമായ മാനവികബോധത്തിനേ നിലനില്‍പ്പുള്ളൂ. മാനവികത പരിഷ്‌കരണവിധേയമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിയലാണ് പ്രധാനം. അത്തരത്തില്‍ സഹജവികാരങ്ങളെക്കൂടി (അലസത, അസൂയ, അക്രമാസക്തമായ പെരുമാറ്റം…etc) പരിഷ്‌കരിക്കാനാവും.
ചിലപ്പോള്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം പറയണോ വൈകാരികസത്യം പറയണോ എന്ന ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാവാം. സാഹചര്യങ്ങളും വ്യക്തിബന്ധങ്ങളും ആധാരമാക്കി അത്തരം വാക്കുകളും ചെയ്തികളും നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത് സാമൂഹിക ആവശ്യകതയാണ്. ചാക്കാല വീട്ടില്‍പോയി ചിരിക്കാതിരിക്കുക, കല്യാണവീട്ടില്‍ പോയി കരയാതിരിക്കുക എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ അര്‍ത്ഥമാക്കപ്പെടുന്നതും മറ്റൊന്നല്ല. ആഫ്രിക്കന്‍ സുലു ഭാഷയില്‍ അതിനെ വകതിരിവ് എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സിറ്റിസൺ ജേർണലിസം പോർട്ടൽ. ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ലേഖനങ്ങളും കമന്റുകളും ബൂലോകത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളല്ല.അവയുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം രചയിതാവിനായിരിക്കും. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്ക്കെതിരായി അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണ്.