അച്ചന്റെ മടിയിൽ പാമ്പിഴയുന്നതുപോലെ ഒരു തോന്നൽ, തോന്നലല്ല. പാമ്പ് തന്നെ, ഞാൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ഒറ്റ ഓട്ടം വച്ചു കൊടുത്തു

687

Jaya Kumari

കന്യാസ്ത്രീകളൊക്കെ കൊല്ലപ്പെടുന്നതിൻ്റെ കാരണം തിരക്കി ഞാനൊരിക്കലും വേവലാതിപ്പെടില്ല. കന്യാസ്ത്രീകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലേ എനിക്ക് അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടി വരുകയുള്ളൂ. എനിക്കൊരു ബുദ്ധി തോന്നുന്നു. ഇനി മുതൽ പള്ളികളിൽ കിണർ കുഴിക്കരുത്. കുഴൽക്കിണറുകൾ മതി അച്ചോ എന്ന് എല്ലാരും പറയട്ടെ. കിണറുകൾ കൊല്ലാനും, എന്നാലത് ആത്മഹത്യയെന്നു പറയാനും എളുപ്പവഴിയാണ്. ഒരച്ചൻ കഥ എനിക്കുമുണ്ട്. കേട്ടോളൂ.യു.പി. സ്ക്കൂളിൽ പഠിക്കുകയായിരുന്നു ഞാനന്ന്. ആറിലോ ഏഴിലോ. വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചക്ക് കൂടുതൽ സമയം ഇന്റർവെൽ കിട്ടുന്നതുകൊണ്ട് അടുത്തുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളിയിൽ ഞങ്ങൾ കുട്ടികൾ കുറെപ്പേർ പോകും. ഒരു കൂട്ടുകാരിയാണ് പള്ളി പരിചയപ്പെടുത്തിയത്.

റബ്ബർമരങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു തോട്ടത്തിന്റെ മധ്യത്തിലാണ് ചെറിയ പള്ളി. അന്നൊന്നും ഇന്നത്തെപ്പോലെ ആർഭാടങ്ങളായ പള്ളിയും അച്ചൻമാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ പള്ളിയിൽ പോകുന്നത് ഒറ്റ കാര്യത്തിനാണ്. കന്യാമറിയത്തിന്റെയും യേശുവിന്റെയും പടങ്ങൾ കിട്ടും. ഓരോ ആഴ്ചയിലും പുതിയ പുതിയ പടങ്ങൾ. അതിനുവേണ്ടി അച്ചന്റെയടുത്തേക്ക് ഓട്ടമാണ്. അച്ചനാണെങ്കിൽ സൽസ്വഭാവി. സ്നേഹസമ്പന്നൻ. ഞങ്ങൾ കുട്ടികളെ പിടിച്ച് മടിയിൽ ഇരുത്തും. ഉമ്മ തരും. ക്രിസ്മസ് കാർഡുകളും ന്യൂ ഇയർ കാർഡുകളും തരും. പാൽപ്പൊടി തിന്നാൻ തരും. മിഠായി തരും. സ്നേഹത്തോടെ ശരീരത്ത് സ്പർശിക്കും. ഇതൊക്കെ നല്ല കാര്യങ്ങളായാണ് അന്ന് തോന്നിയത്.

എന്റെ വീട്ടിലാണെങ്കിൽ അച്ഛനുമമ്മയും നേരെ നോക്കിയാൽ കീരീം പാമ്പും. സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന ആളുകളെ ഞാൻ ആരാധിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ കരുതി ആ പള്ളീലച്ചൻ എന്റെ അച്ഛനായിരുന്നെങ്കിലെന്ന്….! എന്നും ഞാനത് സ്വപ്നം കാണും.
പതിവുപോലെ പള്ളി സന്ദർശനങ്ങൾ അടിക്കടി നടന്നു. ഒരു ദിവസം ചെന്നു കയറുമ്പോൾ മഴ പെയ്തു. അച്ചൻ പറഞ്ഞു: അകത്തേക്ക് കയറിയിരിക്കൂ കുഞ്ഞുങ്ങളെ. ഞങ്ങൾ മൂന്നു പേരുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് മുറിക്കകത്ത് കയറിയിരുന്നപ്പോൾ യേശുവിന്റെയും കന്യാമറിയത്തിന്റെയും ധാരാളം പടങ്ങൾ അച്ചൻ തന്നു. റബ്ബർ ഘടിപ്പിച്ച പെൻസിലും തന്നു.
പിന്നീട് അച്ചൻ ഓരോരുത്തരെയായി മടിയിലിരുത്തി വാത്സല്യപൂർവ്വം മുടിയിഴകളിൽ തടവി. മടിയിലിരുത്തിയതിനുശേഷം മറ്റു രണ്ടു പേർക്കും കൊടുത്ത കന്യാമറിയത്തിന്റെ പടം വലിയ ഒരു പടമായിരുന്നു. ആ പടം കണ്ട് അതെനിക്കും കിട്ടണേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

മൂന്നാമത്തെ ഊഴം എനിക്കാണ്. പക്ഷേ, അച്ചൻ മറ്റെന്തോ ഓർത്തിരിക്കുന്നപോലെ എനിക്കു തോന്നി. ഞാൻ കഴിവതും മാറി നിൽക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ്. എല്ലാവരിൽനിന്നും കഴിവതും അകന്നു നിൽക്കാൻ നോക്കും. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് കാർഡ് വേണ്ടെ എന്ന് അച്ചൻ ചോദിച്ചു. വേണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. നേരത്തെ കിട്ടിയ കാർഡുകളെല്ലാം കൂട്ടുകാരികളെയും മറ്റും കാണിച്ച് ഞെളിഞ്ഞു നടക്കയായിരുന്നു ഞാൻ. ഇന്നു കിട്ടാൻ പോകുന്ന കന്യാമറിയത്തിൻ്റെ വലിയ പടം എത്ര ഭംഗിയുള്ളതാണ്.

മാത്രമല്ല തിളങ്ങുന്നുമുണ്ട്. കന്യാമറിയത്തിന്റെ സുന്ദരമായ ചിത്രം എന്നെ മോഹത്തിലാഴ്ത്തി. മഴ കനക്കാൻ തുടങ്ങി. ജനലഴികളിൽ കൂടി കാറ്റു വീശി. മഴത്തുള്ളികൾ മുറിയിലാകെ തെറിക്കാൻ തുടങ്ങി. അച്ചൻ പറഞ്ഞു: ജനൽ അടയ്ക്കാം. അച്ചൻ തന്നെ ജനലുകൾ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. പടം വേണമെങ്കിൽ അച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് വരണം. അച്ചൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ചെന്നു. അച്ചൻ എന്നെ മടിയിൽ പിടിച്ചിരുത്തി. വാത്സല്യപൂർവ്വം തലയിൽ തലോടി. യേശുവിന്റെയും കന്യാമറിയത്തിന്റെയും ഓരോ വലിയ പടം തന്നു.

പെട്ടെന്ന് അച്ചന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റം. അച്ചന്റെ മടിയിൽ പാമ്പിഴയുന്നതുപോലെ ഒരു തോന്നൽ… തോന്നലല്ല. പാമ്പ് തന്നെ! ഞാൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ഒറ്റ ഓട്ടം വച്ചു കൊടുത്തു. അച്ചൻ തന്ന കാർഡുകൾ മുറ്റത്തെ വെള്ളത്തിൽ വീണു.കന്യാമറിയം കൈക്കുഞ്ഞിനേയും താങ്ങി ഇതാ മഴവെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചുപോകുന്നു.യേശുക്രിസ്തു നെഞ്ചിലെ കുരിശും താങ്ങി മഴ നനയുന്നു.
ചെമ്മൺപാതകളിൽ ചോരക്കുമിളകൾ ഉയരുന്നു.ഞാൻ രണ്ടാളേയും ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടി.ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ അങ്ങനെയാണ്. സ്വരക്ഷ നോക്കും. ഞാനും സ്വന്തം ജീവൻ്റെ രക്ഷയ്ക്കായി ഓടി.ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, പള്ളിമുറ്റത്തെ റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ വിസ്തൃതിയിൽ പാറക്കല്ലുകൾകൊണ്ടു മനോഹരമായി പണിത ആഴക്കിണറ്റിൽ അഭയയെപ്പോലെ എനിക്കും ആ അച്ചൻ അഭയം തന്നേനെ!സ്കൂളിൽ ചെന്നിട്ടേ ഞാൻ ഓട്ടം നിർത്തിയുള്ളൂ കേട്ടോ. മഴ നനഞ്ഞിട്ടും നന്നായി വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… കിതക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ. അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാനാണ് !


ഷൈജു ആൻറണി

ദിവ്യ താമസിച്ചിരുന്ന മoത്തിൽ വൈദികർ നിത്യസന്ദർശകരായിരുന്നുവെന്നും കന്യാസ്ത്രീമാരെ അവർ ടു വീലർ ഓടിക്കുവാൻ പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നുവെന്നും അയൽവാസികൾ

തിരുവല്ല പാലിയേക്കര ബസേലിയൻ സിസ്റ്റേർസ് കോൺവെൻ്റിലെ സന്യസ്ത വിദ്യാർത്ഥിനിയായിരുന്നു ദിവ്യ. മoത്തിലെ മുറ്റത്തുള്ള 15 അടി താഴ്ച മാത്രമുള്ള, അരക്കൊപ്പം വെള്ളം മാത്രമുള്ള കിണറ്റിൽ മുങ്ങി മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി. മൃതദേഹം പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ ചുരിദാറിൻ്റെ ബോട്ടം ധരിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്നത് കൂടുതൽ സംശയങ്ങൾക്കും ഊഹാപോഹങ്ങൾക്കും വഴിവക്കുന്നു. സീറോ മലങ്കര റീത്തിൽ അഫിലിയേറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന മഠത്തിലേത് തികച്ചും അസ്വാഭാവിക മരണം തന്നെയാണ്. പോസ്റ്റ് മോർട്ടം റിപ്പോർട്ട് എന്ത് തന്നെയായാലും പൊലീസിനോട് അസ്വാഭാവിക മരണത്തിന് കേസെടുത്ത് അന്വേഷണം നടത്തി മരണകാരണം പുറത്തു കൊണ്ടുവരണമെന്ന് സീറോ മലങ്കര സഭാധ്യക്ഷൻ ആർച്ച് ബിഷപ്പ് കർദ്ദിനാൾ മാർ ക്ളിമ്മീസ് ആവശ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആ മoത്തിലെ സുപ്പീരിയർ തന്നെ പരാതിക്കാരിയായി പൊലീസിനെ സമീപിക്കണം.

ഇത് കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസികളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിൻ്റെയും നിലനില്പിൻ്റെയും പ്രശ്നമാണ്. ആത്മഹത്യയായാലും കൊലപാതകമായാലും മഠാധികാരികൾക്ക് ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കാനാവില്ല. ആത്മഹത്യയാണെങ്കിൽ മഠാധികാരികളെ കയ്യാമം വച്ച് തുറുങ്കിലടക്കണം. 5 കൊല്ലം ഒപ്പമുണ്ടായിട്ട് ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും നിരീക്ഷണത്തിലുള്ള ഒരു സന്യസ്ത വിദ്യാർത്ഥിനിയെ ആത്മഹത്യയിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഇവരൊക്കെ എന്തു തരം കന്യാസ്ത്രീമാരാണ് എന്ന് ചിന്തിച്ചു പോവുകയാണ്.

സീറോ മലങ്കരയുടെ തിരുവല്ല അതിരൂപതയിൽ കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ 8 വൈദികരെ ലൈംഗികാരോപണങ്ങളെ തുടർന്ന് സ്ഥലം മാറ്റിയതായി അറിയുന്നു. അതിൽ നാലുപേർ വിദേശത്തും, രണ്ടു പേർ കട്ഖിയിലും രണ്ടു പേർ ഗുഡ്ഗാവിലുമാണ്. വൈദികർക്കെതിരെയുള്ള ലൈംഗിക ആരോപണങ്ങളെ വളരെ ലാഘവത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മലങ്കര സഭയുടെ നിലപാടുകളാണ് ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത്. ഏറിയാൽ ഒരു ട്രാൻസ്ഫർ അതിനപ്പുറം ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന ഒരുറപ്പ് അവർക്കുണ്ടായിരിക്കുന്നു.

ഏതാനും നാളുകൾക്ക് മുമ്പാണ് മറ്റൊരു സന്യാസിനിയെ മഴവെള്ള സംഭരിണിയിൽ ചാടി മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയത് എന്ന കാര്യവും ചേർത്ത് വായിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ദിവ്യ താമസിച്ചിരുന്ന മoത്തിൽ വൈദികർ നിത്യസന്ദർശകരായിരുന്നുവെന്നും കന്യാസ്ത്രീമാരെ അവർ ടു വീലർ ഓടിക്കുവാൻ പഠിപ്പിക്കുമായിരുന്നുവെന്നും അയൽവാസികൾ പറയുന്നു. പുറത്തു വരുന്ന വാർത്തകളും, ഊഹാപോഹങ്ങളും, അയൽക്കാരുടെ മൊഴികളും ആശങ്കയുണർത്തുന്നതാണ്. അതിനാൽ തന്നെ സത്യമറിയാനുള്ള അവകാശം ഞങ്ങൾ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസികൾക്കുണ്ട്. അതിനാൽ മേജർ ആർച്ച് ബിഷപ്പ് കർദ്ദിനാൾ ബസേലിയൂസ് മാർ ക്ളിമ്മീസ് അടിയന്തിരമായി ഈ വിഷയത്തിൽ ഇടപെടണം.

ഇത്തരം സംഭവങ്ങളുടെ പേരിൽ പൊതുസമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ പരിഹാസ്യരായി, അപമാനിക്കപ്പെട്ട് തല കുനിച്ച് നിൽക്കേണ്ടി വരുന്നത് ലക്ഷോപലക്ഷം വിശ്വാസികളാണ്. മഹാഭൂരിഭാഗം വരുന്ന വിശുദ്ധരായ വൈദികരും സന്യസ്തരുമാണ്. ഇനിയും അമാന്തിച്ചാൽ വിശ്വാസികൾ പ്രക്ഷോഭത്തിന് തയ്യാറെടുക്കും. മറക്കരുത്. ഈ സഭ മേജർ ആർച്ച് ബിഷപ്പുമാരുടെ തറവാട്ടു സ്വത്തല്ല. സന്യാസ മoങ്ങളിലെ സന്യസ്തരും വിദ്യാർത്ഥിനികളും നിങ്ങളുടെ അടിമകളല്ല. കൈക്കുരിശ് ഉയർത്തി അവരെ നിങ്ങൾക്ക് അടക്കി നിർത്താനായേക്കാം. എന്നാൽ കുരിശിലേറാൻ സന്നദ്ധരായ, ക്രൂശിതനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ചങ്കൂറ്റമുള്ള വിശ്വാസികൾ ഇന്നും സഭയിലുണ്ട്.

Advertisements