ഭൂമിയിലെ ഓക്സിജൻ ലെവൽ ആയ 21% ആയപ്പോൾ കരയിൽ സസ്യങ്ങൾ പരിണമിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു

    0
    163

    മരങ്ങള്‍ നട്ട് ഓക്‌സിജന്‍ വര്‍ധിപ്പിക്കാമെന്നത് ഒരു അന്ധവിശ്വാസം മാത്രമാണ്

    ‘നമ്മളില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും വൃക്ഷങ്ങളെയും വനങ്ങളെയും അതില്‍ വസിക്കുന്ന കിളികളെയും ഒക്കെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണ് എന്നതില്‍ സംശയമൊന്നുമില്ല. എന്നാല്‍ കഥ അറിയാതെ ആടുന്നവരും അതിന് താളം പിടിക്കുന്നവരും ആയ ചില പ്രകൃതിസ്‌നേഹികളെയും നമുക്കിടയില്‍ കാണാന്‍ കഴിയും. അവരുടെ പ്രകൃതിസ്‌നേഹവും മരം ചുറ്റലും ഒക്കെ ഓക്‌സിജനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില തെറ്റിദ്ധാരണകളില്‍നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നതാണ് എന്നതാണ് വാസ്തവം. പ്രത്യേകിച്ചും ആല്‍മരങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ളവ. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ പ്രമോട്ട് ചെയ്യുന്ന ചില സൈറ്റുകളും ഇതുപോലുള്ള അസത്യങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നുണ്ട്.’-

    ലൈഫ്-വിന്‍ സുരേന്ദ്രന്‍ എഴുതിയ ലേഖനം

    പ്രകൃതിയെ ചൂഷണം ചെയ്യാതെ മനുഷ്യസമൂഹത്തിന് ഒരു ദിവസത്തെ അതിജീവനം പോലും സാദ്ധ്യമല്ലെന്ന സത്യം അംഗീകരിക്കുമ്പോഴും പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം എന്നത് ഒരു മഹത്തായ ആശയത്തിനപ്പുറം ഭൂമിയിലെ നാളത്തെ ജീവന്റെ നിലനില്പിനെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന യാഥാർഥ്യം കൂടിയാണ്.

    എന്നാൽ കേരളം പോലെ സസ്സ്യ ശ്യാമളാ കോമളമായ ഒരു ദേശത്ത് പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം എന്ന പേരിൽ വേണ്ടിടത്തും വേണ്ടാത്തിടത്തും മരംങ്ങൾ നട്ട് പോട്ടം പിടിക്കാൻ നടക്കുന്നതും, അപകടം വരുത്തിവെക്കാനിടയുള്ളതും അവശ്യം മുറിച്ചുമാറ്റേണ്ടതുമായ മരങ്ങൾ പോലും മുറിച്ച് മാറ്റാനാനുവദിക്കാതെയുമുള്ള പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, ‘തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ജലക്ഷാമത്തിന് കുട്ടനാട്ടിൽ സേവ് വാട്ടർ നടപ്പാക്കുന്നത്പോലെയാണ്‌’.

    നമ്മളിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും വൃക്ഷങ്ങളെയും വനങ്ങളെയും അതിൽ വസിക്കുന്ന കിളികളെയും ഒക്കെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണ് എന്നതിൽ സംശയമൊന്നുമില്ല. എന്നാൽ കഥ അറിയാതെ ആടുന്നവരും അതിന് താളം പിടിക്കുന്നവരും ആയ ചില പ്രകൃതിസ്നേഹികളെയും നമുക്കിടയിൽ കാണാൻ കഴിയും. അവരുടെ പ്രകൃതിസ്നേഹവും മരം ചുറ്റലും ഒക്കെ ഓക്സിജനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില തെറ്റിദ്ധാരണകളിൽനിന്നും ഉണ്ടാകുന്നതാണ് എന്നതാണ് വാസ്തവം, പ്രത്യേകിച്ചും ആൽമരങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ളവ. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ പ്രമോട്ട് ചെയ്യുന്ന ചില സൈറ്റുകളും ഇതുപോലുള്ള അസത്യങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിക്കുന്നുണ്ട്.

    ഭൂമിയിൽ ജീവൻ ഉടലെടുത്തതിന് ശേഷവും ഏതാണ്ട് 150 കോടി വർഷക്കാലത്തോളം ഭൂമി ഫ്രീ ഓക്സിജൻ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഗ്രഹമായിരുന്നു. ഓക്സിജൻ ആവശ്യമില്ലാത്ത സൂക്ഷ്മജീവികളാണ് അന്നുണ്ടായിരുന്നത്. അന്ന് ഭൂമിയിലെ ഓക്സിജൻ മുഴുവൻ water and ice രൂപത്തിൽ (H2O) കടലിലും കരയിലും ആയിരുന്നു. ഏതാണ്ട് 240 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്‌ മാത്രമാണ് സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ സഹായത്താൽ ഫോട്ടോസിന്തസിസം (പ്രകാശ സംശ്ലേഷണം) എന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെ കടൽ ജലത്തെ വിഘടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഹൈഡ്രജൻ സ്വീകരിക്കുകയും ഓക്സിജനെ സ്വാതന്ത്രമാക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ള സൈനോബാക്ടീരിയകൾ പരിണമിക്കുന്നത്. അതിനും മുൻപുതന്നെ സൈനോബാക്ടീരിയകളുടെ പൂർവ്വരൂപങ്ങൾ (ancestors) ഈ പ്രക്രിയക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചിരിക്കാമെങ്കിലും വെള്ളത്തിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും ഫ്രീ ഓക്സിജൻ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത് കഴിഞ്ഞ 240 കോടി വർഷങ്ങൾക്കടുത്താണ്.

    The Great Oxidation Event – ഓക്സിജന്റെ അഭാവത്തിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ആദ്യകാല സൂക്ഷ്മ ജൈവ രൂപങ്ങൾക്ക് ഓക്സിജൻ വിഷവാതകമായിരുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി 240 കോടി വർഷം മുൻപ്‌ ഭൂമിയിൽ ആദ്യത്തേതും ഏറ്റവും വലുതുമായ കൂട്ട മരണം ( great extinction) അരങ്ങേറി. അന്ന് ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന 99 ശതമാനം സൂക്ഷ്മ ജീവികളും oxygen toxicity കാരണം കൂട്ടത്തോടെ ചത്തൊടുങ്ങി. ( കടലിൽ മാത്രമാണ് അന്ന് ജീവൻ ഉണ്ടായിരുന്നത്) ശേഷിച്ചതും ഓക്സിജനെ അതിജീവിക്കാൻ ശേഷി നേടിയതുമായ ഒരുശതമാനവുമായി പരിണാമം വീണ്ടു മുന്നേറി. 60 കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്‌ ഭൂമിയിലെ ഇന്നത്തെ ഓക്സിജൻ ലെവൽ ആയ 21% – ത്തിലേക്ക് ഭൂമി എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ കരയിൽ ആൽമരങ്ങൾ പോയിട്ട് സസ്യങ്ങൾ തന്നെ പരിണമിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു എന്നത് ചില പരിസ്ഥിതി വാദികൾക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമായിരിക്കും. കരയിൽ വളരുന്ന ആദ്യത്തെ തണ്ടുള്ള സസ്സ്യം രൂപപ്പെട്ടത് തന്നെ ഏതാണ്ട് 42 കോടി വർഷം മുൻപ് മാത്രമാണ്. രണ്ടര ഇഞ്ച് മാത്രം ഉയരമുള്ള Cooksonia ആണത്. ഭൂമിയിലെ ഓക്സിജന്റെ ഏതാണ്ട് 71 ശതമാനവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത് കടലിലെ സൂക്ഷ്മ ജീവികളും ആല്ഗകളും മറ്റ്‌ കടൽ സസ്സ്യങ്ങളുമാണ്.

    സമുദ്രതലത്തിൽനിന്നും അധികം ഉയരത്തിലല്ലാതെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുല്ലുപോലും മുളക്കാത്ത ഒരു മരുഭൂമിയിൽ നിങ്ങള്ക്ക് 21 ശതമാനം ഓക്സിജൻ ലഭിക്കുമ്പോൾ ഊട്ടിയെപോലെ സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്നും 8000 അടി ഉയരത്തിലുള്ള ഒരു വനത്തിനുള്ളിൽ നിങ്ങള്ക്ക് 16 ശതസമാനം ഓക്സിജൻ മാത്രമേ ലഭിക്കുകയുള്ളു. ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് പോകുംതോറും ഉയരത്തിന് ആനുപാതികമായി അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓക്സിജന്റെ അളവ് കുറയുന്നതിനാൽ രക്തത്തിലെ ഹിമോഗ്ലോബിൻ വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പരിധിവരെ കുറഞ്ഞ ഓക്സിജൻ ലെവലിലും അതിജീവിക്കുവാൻ മനുഷ്യരും മറ്റ്‌ ജീവജാലങ്ങളും ശേഷി കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ 21 ശതമാനത്തിൽ കൂടിയ ഓക്സിജൻ ലെവൽ ഭൂമിയിൽ എവിടെയും ഇല്ലാത്തതുകാരണം അങ്ങിനെ ഒരവസ്ഥയെ അതിജീവിക്കാൻ നമ്മുടെ എയ്‌റോബിക് മെറ്റബോളിസം സജ്ജമല്ല. അതുകൊണ്ട് ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ 21 ശതമാനത്തിൽ കൂടിയ അളവിൽ ഓക്സിജൻ തുടർച്ചയായി ശ്വസിക്കുന്നത് Oxygen toxicity – ക്ക് കാരണമാവുകയും അത് ശ്വാസകോശത്തെ തകരാറിലാക്കുകയും മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. വേഗതയിലും ഉയർന്ന തോതിലും സസ്സ്യങ്ങളിൽ ഫോട്ടോസിന്തസിസം നടത്തി ഓക്സിജൻ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ ഘടകങ്ങളിൽ പ്രധാനം, ഏത് ദിശയിൽനിന്നും വരുന്ന സൂര്യപ്രകശഷത്തെയും ആഗീരണം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിലുള്ള ഇലകളുടെ ക്രമീകരണവും ‌ വെള്ളത്തിന് ഇലകളിലേക്കുള്ള കുറഞ്ഞ ദൂരംവും ആണ്. ഇത്‌ ആൽഗകളിലെയും കടൽ സസ്സ്യങ്ങളിലെയും പ്രകാശ സംശ്ലേഷണത്തെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നു.
    കരയിൽ ‌ പുല്ല് വർഗങ്ങളിലാണ്‌ ഈ ഏറിയ സാദ്ധ്യത കാണുന്നത്.

    അതുകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതലായി കാർബോ ഹൈഡ്രേറ്റ് ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന സസ്യങ്ങളായ നെല്ല് , ഗോതമ്പ് , കരിമ്പ് , ചോളം , റാഗി , ബാർലി , ഓട്സ്, തിന തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പുല്ല്‌ വർഗ്ഗങ്ങളാണെന്ന് കാണാം. മനുഷ്യർ കൃഷിചെയ്യുന്ന എല്ലാ ധാന്യ വിളകളും, ധാന്യ ഇതര വിളകളും ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം അവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന കാർബോഹൈഡ്രേറ്റിന് ആനുപാതികമായ അളവിൽ ഓക്സിജൻ സംഭാവന ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ വലിയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. കഴിഞ്ഞ 60 കോടി വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറമാണ് ഭൂമിയുടെ ഓക്സിജൻ ലെവൽ വലിയ ജീവജാലങ്ങൾക്ക് പരിണമിക്കാനാവശ്യമായ 21 ശതമാനത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നതെങ്കിലും, 35 എന്ന ഉയർന്ന ശതമാനത്തിനും 15 എന്ന നിമ്ന അവസ്ഥക്കും ഇടയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഓക്സിജൻ നിലവിലെ 21ശതമാനത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നത്.

    ഓക്സിജന്റെ അളവിലെ ഈ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ നടക്കുന്നത്‌ കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ സമയമെടുക്കുന്ന ഒരു നീണ്ട കാലയളവിലെ പ്രക്രിയ ആയതുകൊണ്ട് അതത് കാലഘട്ടങ്ങളിലെ ഓക്സിജൻ ലവലിന് അനുഗുണമായ ജീവജാലങ്ങൾ അതത് കാലങ്ങളിൽ പരിണമിച്ചു. മഴ കുറഞ്ഞ ഉത്തരേന്ത്യൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ അന്നത്തെ നല്ലവരായ രാജാക്കന്മാർ വഴിയോരങ്ങളിൽ തണൽ വൃക്ഷങ്ങൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ചരിത്രങ്ങൾ വായിച്ചും കേട്ടും വളർന്ന നമുക്കൊക്കെ അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത് ഒരു മഹത്തായ പ്രവർത്തിയാണെന്ന്‌ തോന്നുന്നത് ‌ സ്വാഭാവികമാണ്. അതങ്ങിനെ ആണ്താനും. എന്നാൽ നാം രാജസ്ഥാനിലോ മറ്റേതെങ്കിലും വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലോ അല്ലെന്നും, വൃക്ഷങ്ങൽ അതിവേഗം തഴച്ചുവളരുന്ന ജനനിബിഡമായ ഒരു ഇടുങ്ങിയ പ്രദേശമാണിതെന്നുമുള്ള യാഥാർഥ്യബോധവുംകൂടി നമുക്കുണ്ടായിരിക്കേണ്ടതാണ്.
    കേരളത്തിൽ ഇന്ന് കാണുന്ന ഭൂരിഭാഗം റോഡുകളും പണ്ടത്തെ ഇടവഴികൾ പരിണമിച്ചുണ്ടായവയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇരുവശത്തേയും പറമ്പുകളിലെ വൃക്ഷങ്ങൽ റോഡിലെ വൈദ്യുത കമ്പികളിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കണാം. അതിന്‌ പുറമെ വേണ്ടിടത്തും വേണ്ടാത്തിടത്തും തണൽ വൃക്ഷങ്ങളും കൂടി തിരുകി വെക്കുന്നതുകൊണ്ട് മഴക്കാലത്ത് ഇരുട്ടത്തിരിക്കാമെന്നല്ലാതെ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഗുണമുണ്ടെന്ന്‌ തോന്നുന്നില്ല.

    ഓക്സിജന്റെ നിർമ്മാണമാണ് ഉദ്ദേശമെങ്കിൽ അത് നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടങ്ങളിലും നടക്കുന്നുണ്ട്. അതിനുവേണ്ടി മരം ചുറ്റണമെന്നില്ല.എന്നാൽ അനുയോജ്യമായ ഇടങ്ങളിലും തണലില്ലാത്ത വഴിയോരങ്ങളിലും ഉദ്യാനങ്ങളിലും തണൽമരങ്ങൾ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. വനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതും മുറിച്ചുമാറ്റിയ വനമേഖലകൾ കണ്ടെത്തി വനവൽക്കരിക്കുകയും വഴി മരങ്ങളിലും കാടുകളിലും പാർക്കുന്ന ജീവജാലങ്ങളുടെ ആവാസ വ്യവസ്ഥ ഉറപ്പ് വരുത്തേണ്ടതുമാണ്. വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ ഉയരവും രൂപവും കൃത്യമായി നിശ്ചയിച്ചും നിയന്ത്രിച്ചുമാണ് വഴിയോരങ്ങളിൽ തണൽവൃക്ഷങ്ങൾ വളർത്തുന്നത്. സ്വകാര്യ വ്യക്തികളുടെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഒരു ശാഖ പോലും റോഡുകളോ പൊതു ഇടങ്ങളോ കയ്യേറാൻ അവർ അനുവദിക്കാറില്ല. നമുക്കും അങ്ങിനെ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

    (കടപ്പാട് : esSENSE )