ആയുർവേദക്കാർ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന മോഡേൺ സർജറി

76

ജിമ്മി മാത്യു

ആയുർവേദക്കാർ ചെയ്യാൻ പോകുന്ന മോഡെണ് സർജറി:

ഇനി ഏത് ആയുർവേദ, സിദ്ധ, യുനാനി ഡോക്ടറും സർജറി ചെയ്താൽ, അത് മോഡേണ് അനേസ്തീഷ്യയുടെ സഹായത്തോടെ, മോഡേണ് സർജറി തന്നെയേ പറ്റൂ!! എന്തുട്ട് ആയുർവേദം?? രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ് കൊല്ലം മുമ്പ് സുശ്രുതൻ സർജറി ചെയ്തിരുന്നു. ശരിയാണ്.അന്ന് ഈജിപ്റ്റുകാരും യൂറോപ്യൻസും ചൈനക്കാരും ഒക്കെ ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു സാമ്പിളിന്, വെറും ഇരുനൂറ് കൊല്ലം മുൻപത്തെ സർജറിയിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കാം.: മുന്നൂറ്‌ ശതമാനം പരാജയപ്പെട്ട സർജറി ! അന്ത ഭീകര കാലം -(re)

അതായത് സുഹൃത്തുക്കളെ , എം ബി ബി എസ് മൂന്നാം വര്ഷം ആണ് ആദ്യമായി ഓപ്പറേഷൻ തീയേറ്ററിൽ കാലെടുത്തു വയ്ക്കുന്നത്. എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു . വെളിയിൽ ആകെ ഒരു ശ്വാസം മുട്ടാണ് . രോഗികൾ തിക്കി തിക്കി നിൽക്കുന്നു . ചിലേടത്ത് ഒരു വാട. ചൂട് നല്ല ജാസ്തി . സ്വര്യം കമ്മി . വാർഡുകളിൽ നടക്കാൻ പാടാണ്. നിലത്തൊക്കെ രോഗികൾ കിടപ്പുണ്ട്. ശബ്ദ കോലാഹലം .
പക്ഷെ തീയേറ്റർ – ആഹാ , ആഹഹാ. നല്ല എ സി. സംസാരം ഒന്നും ഇല്ലെന്നല്ല , എങ്കിലും സമാധാനം . രോഗികൾ നല്ല സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു . ആളുകൾ ഏകാഗ്രതയോടെ ജോലി ചെയ്യുന്നു . മോണിറ്ററുകളുടെ ബീപ്പ് , ബീപ്പ് ശബ്ദം. ടെൻഷൻ – അത് വിദ്യാർത്ഥിയായ നമ്മൾ അടിക്കണ്ടല്ലോ .

അപ്പൊ ചാൾസ് ഡാർവിന് എന്ത് പറ്റി ? മൂപ്പർ എന്തിനാണ് ഓടിയത്? പുള്ളിയും എന്റെ പോലെ തന്നെ അല്ലായിരുന്നോ ?
ങേ – ഡോക്ടേഴ്സ് ഡേ ആഘോഷിക്കാൻ നാലെണ്ണം വിട്ട് , ഇങ്ങേരുടെ ബോധം പോയോ എന്നല്ലേ ? ഇല്ല. ഇച്ചിരി ബാക്കിയുണ്ട് .
എന്റെ പോലെ തന്നെ , ഡാക്കിട്ടർ ആവാൻ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ചേർന്നതാണ് ചാൾസ് ഡാർവിനും. ആയിരത്തി എണ്ണൂറ്റി മുപ്പതിനോട് അടുപ്പിച്ചു, അങ്ങ് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ആണെന്ന് മാത്രം . ചെന്നിട്ട് , പഠിത്തം കുറെ ആയപ്പോൾ, ഓപ്പറേഷൻ തീയേറ്ററിൽ ആദ്യമായി പോവേണ്ടി വന്നു . ഒരു കുട്ടിയുടെ മേൽ സർജറി ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു .

പകുതി കണ്ടതോടെ ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു ! പുറത്തു പോയി കുറെ ശർദിച്ചു . തല കറങ്ങി. പിന്നെ പെട്ടിയും കിടക്കയുമെടുത്ത് വീട്ടിൽ പോയി . ആ ആഘാഥത്തിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു , പരിണാമ സിദ്ധാന്തം കണ്ടുപിടിച്ചത്. അത്രക്ക് ഷോക്ക് ആയിപ്പോയി .
നിങ്ങൾ ഒരു വൃത്തികെട്ട അറ സങ്കൽപ്പിക്കുക . പഴയ കാല മെക്കാനിക്കുകളുടെ വലിയ ലോറി ഒക്കെ നന്നാക്കുന്ന ഒരു ഷെഡ് , മനസ്സിൽ കണ്ടാൽ മതി . നടുക്ക് പാതി ഇരുട്ടിൽ ഒരു സ്റ്റേജ്. അതിൽ ഒരു ലോഹക്കട്ടിൽ. കട്ടിലിൽ ഇന്നലത്തെ ചോര തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു . കട്ടിലിന്റെ കാലറ്റത്ത് ഒരു കുഴി. അതിൽ അറക്കപ്പൊടി നിറച്ചിരിക്കുന്നു . അതിലേക്കാണ് ചോര ഒഴുകിയിറങ്ങേണ്ടത്. മൊത്തം ഒരു നാറ്റം. ചീഞ്ഞ മനുഷ്യ രക്തത്തിന്റെ , മൂത്രത്തിന്റെ, മലത്തിന്റെ . വേറൊരു മേശയിൽ ചോരക്കറ പിടിച്ച കുറെ കത്തികൾ , അറക്കവാൾ, ചുറ്റിക , ഉളി , കൊടുവാൾ , ചവണ.ഇനി കട്ടിലിൽ ജീവനുള്ള മനുഷ്യനെ നാലഞ്ചു പേര് ചേർന്ന് പിടിച്ചു കിടത്തിയിരിക്കുന്നു . ചോര ! അറക്ക വാളിന്റെ ശബ്ദം . നീണ്ട ആർത്ത നാദം. ഒരു തടിമാടൻ ബദ്ധപ്പെട്ട് എന്തൊക്കെയോ ആ പാവം മനുഷ്യനെ ചെയ്യുന്നു . തടി മാടന്റെ മുഖത്തും കയ്യിലും ഉടുപ്പിലും മൊത്തം ചോര .
മതിയോ സങ്കല്പിച്ചത് ?

ഇതാണ് സാറേ അന്ന് സർജന്മാരുടെ മെയിൻ . അക്കാലത്തെ ഒരു വലിയ സർജൻ ആയിരുന്നു , റോബർട്ട് ലിസ്റ്റൻ. ആറടി രണ്ടിഞ്ച് പൊക്കം. ഹൾക്ക് ഹോഗന്റെ ബോഡിയും ലുക്കും. മറ്റു സർജന്മാരുടെ ആരാധനാ പാത്രം . ശക്തി, സ്പീഡ് . ഇതാണ് ഗുണങ്ങൾ . ഒരു അഞ്ചാറ് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ തീർക്കണം എല്ലാ ശസ്ത്രക്രിയയും. ഇല്ലെങ്കിൽ രോഗി മിക്കവാറും മരിക്കും. അല്ലെങ്കിലും മരിക്കാൻ നല്ല സാധ്യത ഉണ്ട് . അത് വേറെ കാര്യം .
അണുബാധ ഉള്ള , അഥവാ അപകടത്തിൽ പെട്ട കാലോ കയ്യോ മുറിച്ചു കളയുന്നതാണ് അന്നത്തെ ഒരു പ്രധാന ഓപ്പറേഷൻ . രോഗിയെ പിടിച്ചു കിടത്തും. ഇടത് കൈയും കക്ഷവും ചേർത്ത് മേൽതുടയിൽ ഒരൊറ്റ പിടിയാണ്. പിടഞ്ഞാൽ ഒന്നും അനങ്ങരുതല്ലോ . ഒറ്റ വെട്ട്. എല്ലു കാണും . പിന്നെ അറക്കവാൾ . എല്ലു മുറിക്കും . ചീറ്റി തെറിക്കുന്ന രക്തം വരുന്ന ദശ ഒക്കെക്കൂടി മിന്നൽ വേഗത്തിൽ തയ്ച്ചു മുറുക്കി ഒരു കെട്ടാണ് . മുപ്പത് സെക്കൻഡ് കൊണ്ട് എല്ലാം കഴിയും. അതാണ് റോബർട്ട് ലിസ്റ്റൻ . എന്നിട്ട് ചോര ഒഴുകുന്ന കൈകൾ ചുറ്റും കയ്യടിക്കുന്ന ആരാധകർക്ക് നേരെ ഉയർത്തിക്കാട്ടും . എന്നിട്ടാ ചോര നെഞ്ചത്തുള്ള ഏപ്രണിൽ തേയ്ക്കും . ഒരലർച്ചയും .
ആഹാ . ഉഗ്രൻ സർജൻ . ചുറ്റിനും നിൽക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളും , മറ്റു കാണികളും അദ്‌ഭുതം കൂറും .

ഒരിക്കൽ നമ്മൾ ഓപ്പറേഷന് സമ്മതിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ , പിന്നെ തിയേറ്ററിൽ കേറിയാൽ, അവർക്കെന്തും ചെയ്യാം.അതാണ് അന്നത്തെ കരാർ . ഒരിക്കൽ, മൂത്രസഞ്ചിയിലെ കല്ല് എടുക്കാൻ ഒരു രോഗി എത്തി . ഓപ്പറേഷൻ തീയേറ്ററിൽ കയറിയതും പുള്ളിയുടെ ധൈര്യം മൊത്തം പോയി . ഒറ്റ ഓട്ടത്തിന് കക്കൂസിൽ കയറി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. ലിസ്റ്റൻ പുറകെ ഓടി . ഒറ്റച്ചവിട്ടിന് വാതിൽ പൊളിച്ചു . അലറിക്കരയുന്ന രോഗിയെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് വന്നു കിടത്തി. കെട്ടിയിട്ടു . എന്നിട്ട് മൂത്രസഞ്ചിയിലേക്ക് ലിംഗത്തിൽ കൂടി ഒരു മെറ്റൽ വടി കടത്തി . ഗുദത്തിൽ കയ്യിട്ട് കല്ല് തപ്പി . എന്നിട്ട് വൃഷ്ണത്തിനടിയിലൂടെ കത്തി കൊണ്ട് ദ്വാരം ഉണ്ടാക്കി . നേരെ മൂത്രസഞ്ചിയിലേക്ക് ഒരു ചവണ ഇട്ടു . കല്ല് വലിച്ചു ഒറ്റ എടുപ്പാണ് .
അറുപത് സെക്കൻഡ് .

ഇന്നാണെങ്കിൽ , ഉറങ്ങുന്ന രോഗിക്ക് ഒരു പോറൽ പോലും ഏൽക്കാതെ മൂത്രനാളിയിലൂടെ , ഉൾട്രാസൗണ്ട് പ്രോബ് കടത്തി പൊടിച്ചു , കല്ല് എടുക്കാമായിരുന്നു . രണ്ടു മൂന്നു മണിക്കൂർ എടുത്തേനേ .
നമ്മുടെ വിഷയം മുന്നൂറു ശതമാനം പരാജയപ്പെട്ട സർജറി ആണ് . അതെങ്ങനെ പറ്റും ? രോഗി മരിച്ചാൽ നൂറു ശതമാനം പരാജയം അല്ലെ ആവുള്ളു?
ഒരിക്കൽ റോബർട്ട് ലിസ്റ്റൻ ഒരു കാൽ മുറിക്കുന്ന സർജറി ചെയ്യുക ആയിരുന്നു . ഒരൊറ്റ മുറി അല്ലെ? എന്നിട്ട് കൈ വലിച്ചപ്പോൾ, അസിസ്റ്റന്റിന്റെ കയ്യിൽ അറിയാതെ ഒരൊറ്റ വെട്ട് ! കൈ മുറിഞ്ഞു രക്തം ചീറ്റി . ഉടൻ കത്തി മാറ്റിയപ്പോ , കണ്ടോണ്ടിരുന്ന ആളുടെ നെഞ്ചത്തേക്ക് !

കണ്ടോണ്ടിരുന്ന ആൾ അപ്പൊ തന്നെ ഹാർട്ട് അറ്റാക്ക് ആയി മരിച്ചു. അസിസ്‌റ്റന്റിന്റെ മുറിവ് ഇൻഫെക്ഷൻ ആയി, രക്തത്തിൽ പഴുപ്പ് കയറി അയാൾ ഡിം . രോഗിയും പോയി . അങ്ങനെ ഒരൊറ്റ സർജറിയിൽ മൂന്നു മരണം! കണക്ക് ശരിയായില്ലേ ?
വാൽകഷ്ണം: പിന്നേം വളരെ കൊല്ലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ജോർജ് ബെർണാഡ് ഷാ പറഞ്ഞത്:
“ഈ അനസ്‌തേഷ്യാ എന്ന സാധനം വന്നേ പിന്നെ , ഏത് പൊട്ടനും സർജൻ ആവാം എന്നായി”
സത്യമാണ്. അങ്ങനെ അല്ലെ ഞാനൊക്കെ ആയത്. അല്ലാതെ റോബർട്ട് ലിസ്റ്റൻ ആവാൻ ഒന്നും നമ്മക്ക് സ്വപ്നത്തിലെ പറ്റൂല്ല. ഹിഹി .
അത് പോലെ തന്നെ, ആരായാലും , ഇന്നത്തെ കാലത്ത് , ശരിക്ക് പഠിച്ച്, ശരിയായ മോഡേണ് സർജറിയെ ചെയ്യാൻ പറ്റൂ. അത് മുറിവൈദ്യൻ ചെയ്യണോ, നേഴ്സ് ചെയ്യണോ എന്നുള്ളത് ഒക്കെ നമ്മൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത സർക്കാർ ഇനി തീരുമാനിക്കും.