അച്ഛന്റെ കൊലയാളി – ആസ്ബസ്റ്റോസ്

    298

     

    (ആസ്ബസ്റ്റോസ് ജീവനെടുത്ത സ്വന്തം പിതാവിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ശ്രീ മുരളി തുമ്മാരുകുടി എഴുതിയത് സുജിത് കുമാറിന്റെ ലേഖനത്തിനു ചുവട്ടിൽ പബ്ലിഷ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് )

    സുജിത് കുമാർ

    “ഞാൻ താമസിക്കുന്ന ഓസ്‌ട്രേലിയയിൽ ഏതെങ്കിലും വർക്കിന്റെ ഭാഗമായി ആസ്ബെസ്റ്റോസിന്റെ ഒരംശം എങ്കിലും കണ്ടാൽ അപ്പഴേ മുഴുവൻ സൈറ്റ് ആ സ്പോട്ടിൽ ഒഴിയണം.. ഏരിയ സീൽ ചെയ്യും.. സ്പെഷ്യലിസ്റ്റ്സ് വന്ന് സുരക്ഷാഉപകാരങ്ങളുടെ സഹായത്താൽ ആസ്ബസ്റ്റോസ് വിമുക്തമാക്കി ക്‌ളീയർ ചെയ്യാതെ അങ്ങോട്ട് പിന്നെ എൻട്രി ഇല്ല..ഇത്ര മാരകം ആയിരുന്നു നമ്മൾ വ്യാപകമായി വീടുകളുടെ റൂഫിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആസ്ബസ്റ്റോസ് എന്ന് ഞെട്ടലോടെ അറിഞ്ഞു.”

    Asbestos Removal During the Coronavirus Pandemic -- Occupational Health &  Safety“ഓസ്ട്രേലിയായിൽ ആസ്ബസ്റ്റോസ് മണ്ണിൽ കിടന്നാൽ ആ എരിയ മുഴുവൻ കുഴിച്ച് മണ്ണ് മാറ്റിയിട്ട് പരിശോദിച്ചുറപ്പിച്ച് കണ്ടാമിനേഷൻ ഇല്ലാന്ന് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉണ്ടേലേ പണി നടക്കു, കഴിഞ്ഞ പ്രോജക്ടിൽ 200 മില്യൺ ഡോളറോളം ഇതിന് മാത്രമായി ചിലവായി.”
    ആസ്ബസ്റ്റോസിനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയ കുറിപ്പിനു പ്രതികരണമായി ആസ്ട്രേലിയയിൽ താമസിക്കുന്ന രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞതാണ്‌. നമുക്ക് ആസ്ബസ്റ്റോസിനെ തരിമ്പെങ്കിലും പേടിയുണ്ടോ? ഇല്ലാത്ത പൂച്ചയെ ഇരുട്ടിൽ തപ്പുന്ന തരത്തിലുള്ള മൊബൈൽ ഫോൺ റേഡിയേഷനെയും വൈഫൈ റേഡിയേഷനെയുമൊക്കെ പേടിച്ച് എം എൽ എം കമ്പനിക്കാരുടെ തട്ടിപ്പ് ആന്റി റേഡിയേഷൻ ചിപ്പ് വാങ്ങി മൊബൈൽ ഫോണിൽ ഒട്ടിച്ച് വച്ച് സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കുന്ന ഇന്ത്യക്കാർക്ക് ആസ്ബസ്റ്റോസിനെ ലവ ലേശം പേടിയില്ല എന്ന് മാത്രവുമല്ല ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും കാണുന്നുമില്ല. മീസോത്തീലിയോമ എന്ന ശ്വാസകോശത്തിനെ ബാധിക്കുന്ന ക്യാൻസർ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ആസ്ബസ്റ്റോസ് നാരുകൾ ആണെന്ന് സംശയാതീതമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണ്‌. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന ആസ്ബസ്റ്റോസ് നാരുകളെയും International Agency for Research on Cancer (IARC) മനുഷ്യരിൽ ക്യാൻസർ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് സംശയാതീതമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട വസ്തുക്കളായ ഗ്രൂപ്പ്-1 കാർസിനോജൻ പട്ടികയിൽ പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതും അതിനാൽ ഈ അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ഉൾപ്പെടെ അറുപത്തേഴോളം രാജ്യങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതുമാണ്‌ ഈ പറയുന്ന ആസ്ബസ്റ്റോസ്. എന്നാൽ എന്താണ്‌ ഇന്ത്യയിലെ സ്ഥിതി?

    The Risk of Asbestos Poisoning at Home - Good BBആസ്ബസ്റ്റോസിന്റെ അപകടം ലോക രാജ്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നിരോധിക്കുകയും നിലവിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി നശിപ്പിക്കാനുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഇന്ത്യയിൽ വളരെ വിചിത്രമായ സമീപനങ്ങൾ ആണ്‌ ആസ്ബസ്റ്റോസിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായത്. ജനങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തേക്കാൾ ഇവിടെ ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിർമ്മാതാക്കളുടെ ലോബി ഇക്കാര്യത്തിൽ വിജയം നേടി. ഇവിടെ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉപയൊഗം നിരോധിക്കുകയോ നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ മൈനിംഗ് നിരോധിച്ചു. പകരം ഇറക്കുമതി ഉദാരമാക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രമുഖ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉല്പാദക രാജ്യങ്ങൾ ആയ റഷ്യ, ക്യാനഡ, ബ്രസീൽ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെയൊക്കെ ആവശ്യവും ഇതു തന്നെ ആയിരുന്നു. അവരുടേ ഏറ്റവും വലിയ വിപണി ആയി ഇന്ത്യ മാറി. ഇന്ത്യയിലെ ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിക്ഷേപം വളരെ കുറവായതിനാൽ ഇന്ത്യൻ ആസ്ബസ്റ്റോസ് കമ്പനികൾക്കും ഇറക്കുമതി തന്നെ ആയിരുന്നു കൂടുതൽ പ്രിയം. അതിനാൽ ഇവിടെയുണ്ടായ ആസ്ബസ്റ്റോസ് മൈനിംഗ് നിയന്ത്രണം വെറും കണ്ണിൽ പൊടിയിടൽ തന്ത്രം മാത്രമായി മാറി. പരിസ്ഥിതി വകുപ്പുകളും ആരോഗ്യ വകുപ്പുകളൂമൊക്കെ ആസ്ബസ്റ്റോസ് അപകടകരമാണ്‌ ഉപയോഗിക്കരുത് നിയന്ത്രിക്കണം എന്നൊക്കെയൂള്ള പ്രസ്താവനകൾ ഇറക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുക എന്ന വഴിപാടുകൾ മാത്രം നടത്തി. ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റ് നിർമ്മിക്കുന്ന കമ്പനികളുടെ കൺസോർഷ്യം അത്രയധികം ശക്തമാണ്‌ ഇന്ത്യയിൽ. ഈ കമ്പനികൾ പ്രതിവർഷം എല്ലാ രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികൾക്കും കോടികൾ ആണ്‌ സംഭാവനയായി നൽകുന്നത്. ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനായി ഉണ്ടായ സമിതിയെ വരെ ഈ കമ്പനികൾ ഹൈജാക്ക് ചെയ്തു. എന്ന് മാത്രവുമല്ല ആസ്ബസ്റ്റോസ് വളരെ സുരക്ഷിതമാണെന്നും ഉപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട് യാതൊരു പ്രശ്നങ്ങളുമില്ല എന്നുമുള്ള പ്രൊപ്പഗണ്ടകൾ വിവിധ മാദ്ധ്യമങ്ങളിലൂടെ പ്രചരിപ്പിക്കുവാനും തുടങ്ങി. Asbestos Cement Product Manufacturers Association എന്ന പേരിൽ തുടങ്ങിയ ഈ കമ്പനികളുടെ കൺസോർഷ്യം ഇപ്പോൾ പേരു മാറ്റി Fiber Cement Product Manufacturers Association എന്ന് ആക്കിയിട്ടുണ്ട്. ആസ്ബസ്റ്റോസിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ സംശയാതീതമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ഇവരുടെ വെബ് സൈറ്റിൽ പോയാൽ ആസ്ബസ്റ്റോസിനെ അപകടരഹിതമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന കമ്പനി സ്പോൺസേഡ് പഠനങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിലുള്ള ലേഖനങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയും.

    == ആസ്ബസ്റ്റോസ് കമ്പനികളുടെ ഗ്രീൻ വാഷിംഗ് ==

    പ്രമുഖ ആസ്ബസ്റ്റോസ് കമ്പനികളുടെ വെബ് സൈറ്റുകൾ സന്ദർശിച്ചു നോക്കുക. ആകെ പച്ച മയം ആണ്‌. അതായത് തങ്ങൾ ഭയങ്കര പ്രകൃതി സംരക്ഷകർ ആണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കുകയും പരിസ്ഥിതി സൗഹൃദമായ ഉല്പന്നങ്ങൾ ആണ്‌ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പച്ചയിൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന വെബ് സൈറ്റുകൾ ഗ്രീൻ വാഷിംഗ് തന്ത്രത്തിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്‌. ഇന്ത്യൻ സ്റ്റാൻഡേഡ് നിയമപ്രകാരം ആസ്ബസ്റ്റോസ് അടങ്ങിയ ഉല്പന്നങ്ങളിൽ അത് സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ല നിശ്ചിത മാതൃകയിലും വലിപ്പത്തിലുമുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് അടയാളങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഇവരുടെയൊന്നും ഉല്പന്നങ്ങളിൽ അത്തരത്തിലുള്ള യാതൊന്നും കാണാറില്ല എന്ന് മാത്രവുമല്ല ചില ഉല്പന്നങ്ങളിൽ ഈ അടുത്ത കാലത്ത് ആസ്ബസ്റ്റോസിന്റെ അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ജനങ്ങൾ ചർച്ച Image may contain: text that says "ASBESTOS thekiller the killer. DO YOU KNOW THE RISKS? PPE MUST BE WORI DP D uniform SAFETY SIGNS."ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഫ്രീ എന്നും മേഡ് വിത്ത് ഇമ്പോർട്ടഡ് നാച്വറൽ ഫൈബർ എന്നുമൊക്കെ രേഖപ്പെടുത്തി കാണാം. ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആബ്സസ്റ്റോസ് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ഒരു രാജ്യമാണ്‌ ഇന്ത്യ. തൊട്ടടുത്ത് ചൈനയും ഇന്തോനേഷ്യയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. 2019 ൽ നാലു ലക്ഷം ടണ്ണോളം ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഇന്ത്യൻ കമ്പനികൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇവയൊക്കെ റൂഫിംഗ് ഷീറ്റുകളും സൈഡ് ഷീറ്റുകളും പൈപ്പുകളുമൊക്കെ ആയി ഇന്ത്യൻ വിപണിയിലേക്ക് തന്നെ ഒഴുകിയിട്ടുമുണ്ട്. ഏതൊക്കെ ഉല്പന്നങ്ങളിൽ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉണ്ട്, ഇല്ല എന്നതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും യാതൊരു അറിവുകളും പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്നുമില്ല.

    2017 മെയ് മാസം 5 നു നടന്ന ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭയയുടെ റോട്ടർഡാം കൺവെൻഷനിൽ ആസ്ബസ്റ്റോസിനെ Prior Informed Consent (PIC) list of hazardous substances എന്ന പട്ടികയിൽ പെടുത്താനുള്ള പ്രമേയത്തെ ഇന്ത്യ എതിർത്തു. റഷ്യ, ബ്രസീൽ തുടങ്ങിയ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉല്പാദക രാജ്യങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളും ആസ്ബസ്റ്റോസിനെ PIC പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനായി ശക്തമായി വാദിച്ചപ്പൊൾ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉപഭോക്തൃരാജ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഇന്ത്യ മാത്രമാണ്‌ ഇതിനെ എതിർത്തതും എതിർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും. ഇത് ആരെ സംരക്ഷിക്കാനാണ്‌? ആരുടെ താല്പര്യങ്ങൾ ആണ്‌ ഇവിടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്?

    ==ആസ്ബസ്റ്റോസ് ബാധിക്കുന്നത് ആരെ?==

    ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വികസ്വര രാഷ്ടങ്ങളിൽ ആസ്ബസ്റ്റോസ് എന്തുകൊണ്ട് ജനപ്രിയമായി മാറുന്നു ? കെട്ടിട നിർമ്മാണ വസ്തു എന്ന നിലയിൽ വളരെ വിലക്കുറവുള്ള ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതും ഉപയോഗിക്കുന്നതും സമൂഹത്തിലെ ദരിദ്ര ജനവിഭാഗമാണ്‌. ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിർമ്മാണ ഫാക്റ്ററികളിൽ യാതൊരു സുരക്ഷാ മുൻകരുതലുകളുമില്ലാതെ ജീവിതം ഹോമിക്കുന്നവരും ഈ പറഞ്ഞവർ തന്നെ. ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഉല്പന്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിർമ്മാണത്തൊഴിലാളികൾക്കും ഇതിനെക്കുറിച്ച് അവബോധമില്ല. നമ്മൂടെ നാട്ടിലൊക്കെ എത്ര ലാഘവത്തോടെയാണ്‌ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റുകളും പൈപ്പുകളുമൊക്കെ മുറിക്കുകയും തുരക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നോക്കുക. ആസ്ബസ്റ്റോസ് നാരുകൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന അസുഖങ്ങളായ ആസ്ബസ്റ്റോസിസ്, മീസോതെലോമിയ തുടങ്ങിയ അസുഖങ്ങളുടെ പ്രധാന പ്രശ്നം ഇവയുടെ ഇൻകുബേഷൻ പീര്യേഡ് വളരെ കൂടുതൽ ആണെന്നതാണ്‌. അതായത് ആസ്ബസ്റ്റോസ് ശരീരത്തിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാലും അതിന്റെ അസുഖ ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കാൻ പത്തും ഇരുപതും വർഷങ്ങൾ എടുക്കുമെന്നതു തന്നെ. അതുകൊണ്ട് പൊതുവേ ആയുർദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളിലെ തൊഴിലാളികളുടെ മരണ കാരണം പോലും ആസ്ബസ്റ്റോസ് ആയിരിക്കാമെന്ന് കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്‌.

    == ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിരോധനത്തിനായി ഇന്ത്യയിലെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ==

    ആസ്ബസ്റ്റോസിന്റെ അപകടങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇന്ത്യയിലും ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിരോധനത്തിനായി വിവിധ വ്യക്തികളൂം സംഘടനകളും മെസോതെലിയോമ ഇരകളും അവരുടെ ആശ്രിതരുമൊക്കെ പ്രഖ്യാപിത സമരങ്ങളും നിയമ നടപടികളുമൊക്കെ ദശാബ്ദങ്ങൾ ആയി തുടർന്ന് പോരുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഫൈബർ സിമന്റ് ഉല്പാദക കമ്പനികളുടെ പണക്കൊഴുപ്പിനെയും രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനത്തെയും മറികടക്കാൻ ഈ ഒറ്റപ്പെട്ട ശ്രമങ്ങൾക്കും കഴിയുന്നില്ല എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. ആസ്ബസ്റ്റോസുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ സമൂഹത്തിൽ ചെറിയ ഒരു ശതമാനം മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നതിനാൽ അവരുടെ ശബ്ദത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇവർക്ക് കഴിയുന്നുമുണ്ട്. അഡ്വേക്കറ്റ് ഗോപാൽ കൃഷ്ണയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ Ban Asbestos Network of India (http://www.asbestosfreeindia.org/) എന്ന സംഘടന ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിരോധനത്തിനായി ദശാബ്ദങ്ങളായി പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നതാണ്‌. ഈ സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താനും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാനുമായി കമ്പനികൾ വലിയ തോതിൽ പണമൊഴുക്കുന്നു. ബാൻ ആസ്ബസ്റ്റോസ് നെറ്റ് വർക്കിന്റെ വെബ് സൈറ്റിൽ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ പേരിൽ 2009 ലെ വിശാക കമ്പനിയും ഗൂഗിളും തമ്മിലുള്ള നിയമ യുദ്ധം ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ്‌. അതായത് ഗൂഗിളിന്റെ ബ്ലോഗ്സ്പോട്ട് പ്ലാറ്റ് ഫോമിൽ ആണ്‌ ഈ ബ്ലോഗ് ഹോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത് എന്നതിനാൽ കമ്പനിക്കുണ്ടായ അപമാനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഗൂഗിളിനും ഉണ്ട് എന്നതുമാണ്‌ വിശാകയുടെ വാദം. കേസ് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ ഒരു വശത്ത് തങ്ങളുടെ കൺസോർഷ്യത്തിലൂടെ ആസ്ബസ്റ്റോസിന്‌ അനുകൂലമായ പ്രൊപ്പഗണ്ടകൾ ഇറക്കുകയും ടൺ കണക്കിൻ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഇറക്കുമതി ചെയ്തുകൊണ്ട് വിവിധ ഉല്പന്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും മറുവശത്ത് വെബ് സൈറ്റിനെ പച്ച പുരട്ടി “ഞങ്ങളുടെ ഉല്പന്നങ്ങൾ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഫ്രീയും ” ഗ്രീൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റുള്ളതും ആണെന്ന് എഴുതിവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കമ്പനികളുടെ ഇരട്ടത്താപ്പ് ആരും കാണുന്നില്ല.

    == ആസ്ബസ്റ്റോസ് നിർമ്മാർജ്ജനം==

    ആസ്ബസ്റ്റോസ് ജീവനെടുത്ത സ്വന്തം പിതാവിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ശ്രീ മുരളി തുമ്മാരുകുടി  വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കുറിപ്പ് എഴുതുകയുണ്ടായി  അതിൽ ഈ വിഷയത്തിൽ പൊതുസമൂഹത്തിന്റെയും സർക്കാരിന്റെയുമൊക്കെ ഇടപെടലുകൾ ഈ വൈകിയ വേളയിലെങ്കിലും ഏത് തരത്തിൽ ആയിരിക്കണം എന്നുമൊക്കെയുള്ള ചില കാര്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും കാര്യമായ തുടർ ചർച്ചകളോ സർക്കാർ ഭാഗത്തു നിന്ന് എന്തെങ്കിലും നടപടികളോ ഉണ്ടായില്ല. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പല വീടുകളിലും സ്ഥാപനങ്ങളിലുമൊക്കെ ഇപ്പോഴും ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റുകൾ ഉണ്ട്. ഇവ എങ്ങനെ സുരക്ഷിതമായി സംസ്കരിക്കാമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള യാതൊരു വിധ വിവരങ്ങളും ലഭ്യമല്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും സംസ്കരിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് പോലും അതിനുള്ള ഉപകരണങ്ങളോ സാങ്കേതിക സഹായമോ ഒരു ഏജൻസികളും നൽകുന്നുമില്ല.

    📌ജനങ്ങളുടെ ആരോഗ്യ കാര്യത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ മാതൃകാപരമായ സംസ്ഥാനമായ കേരളത്തിന്‌ ഇക്കാര്യത്തിൽ രാജ്യത്തിനു മാതൃകയാകാൻ കഴിയും. ഒരു സർവേയിലൂടെ നിലവിൽ എവിടെയൊക്കെ എത്രമാത്രം ആസ്ബസ്റ്റോസ് കേരളത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തി അവ ഡിസ്പോസ് ചെയ്യാനുള്ള ഒരു പദ്ധതി ആവിഷ്കരിക്കുന്നത് ആസ്ബസ്റ്റോസിന്റെ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ വലിയ തോതിൽ അവബോധം ഉണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് തീർച്ചയാണ്‌.


    അച്ഛന്റെ കൊലയാളി

    ആസ്ബസ്റ്റോസ് ജീവനെടുത്ത സ്വന്തം പിതാവിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ശ്രീ മുരളി തുമ്മാരുകുടി എഴുതിയത്

    ഫാദേഴ്‌സ് ഡേ ആണല്ലോ. ഫേസ്‌ബുക്ക് പറയുമ്പോളാണ് അറിയുന്നത്.
    പറഞ്ഞത് നന്നായി. അച്ഛനെ പറ്റി ഒന്ന് കൂടി ഓർത്തു. അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ട് ഇരുപത് വർഷമാകുന്നു. ആദ്യകാലത്തൊക്കെ എപ്പോഴും ഓർക്കുമായിരുന്നു. പിന്നെ അത് സ്വപ്നത്തിൽ മാത്രമായി. ഇപ്പോൾ അത് പോലുമില്ല. ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, ഇഷ്ടം കൂടിയത് കൊണ്ടാണ്. സത്യത്തിൽ അച്ഛനെപ്പറ്റി എന്റെ മനസ്സിലുള്ള എല്ലാ ഓർമ്മകളും സന്തോഷത്തിന്റെയാണ്. ഒന്നൊഴിച്ച്. അതെന്താണെന്ന് പിന്നെ പറയാം. അച്ഛനെ പറ്റി ഞാൻ ഇരുപത് വർഷം മുൻപ് എഴുതിയ കുറിപ്പുകൾ ഇന്നും വായിച്ചാൽ ഞാൻ പൊട്ടിക്കരയും, അത് കൊണ്ടാണ് അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകളെ എന്റെ മനസ്സ് മറച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്.

    എല്ലാ അച്ഛന്മാരെപ്പറ്റിയും കുട്ടികൾ “my father is the bestest” എന്നൊക്കെയാണല്ലോ ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒന്നും പറഞ്ഞു ബോറാക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ ഒന്ന് മാത്രം പറയാം. ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള എല്ലാ അച്ഛന്മാരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തനായിരുന്നു എന്റെ അച്ഛൻ. കുട്ടികളുടെ സന്തോഷം, അതൊന്ന് മാത്രമായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ലക്‌ഷ്യം. കുട്ടികളുടെ താല്പര്യമെന്തോ അതായിരുന്നു, അച്ഛന്റെയും. എല്ലാ അച്ഛന്മാരും അങ്ങനെയൊക്കെ അല്ലേ എന്ന് നിങ്ങൾ ചോദിച്ചേക്കാം. ശരിയാണ്. മിക്കവാറും എല്ലാ അച്ഛന്മാരും സ്വന്തം കുട്ടികളുടെ സന്തോഷവും താൽപര്യവും നോക്കുന്നവരാണ്. അതേസമയം തന്നെ കുട്ടികൾ തെറ്റ് ചെയ്താൽ തിരുത്തേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം, കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി സമ്പാദിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം, ഇതൊക്കെ സാധാരണ അച്ഛന്മാർക്ക് ഉണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എപ്പോഴും കുട്ടികളോട് സന്തോഷത്തോടെ പെരുമാറാനോ അവരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നിന്നുകൊടുക്കാനോ അച്ഛന്മാർക്ക് സാധിക്കാറില്ല.
    ഇവിടെയാണ് എന്റെയച്ഛൻ വ്യത്യസ്തനാകുന്നത്. അത് അച്ഛന് കിട്ടിയ ഒരു ഭാഗ്യമാണ്. കാരണം മരുമക്കത്തായ സമ്പ്രദായത്തിലുള്ള അവസാനത്തെ കുടുംബമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്. അമ്മയുടെ വീട്ടിലാണ് ഞങ്ങൾ ജനിച്ചതും വളർന്നതും. അമ്മാവനാണ് വീട്ടിലെ കാരണവർ. കുട്ടികളെ അച്ചടക്കത്തിൽ വളർത്തേണ്ടതും അവർക്ക് വേണ്ടി സമ്പാദിക്കേണ്ടതും അമ്മാവനാണ്. അച്ഛന് ആ ഉത്തരവാദിത്തമൊന്നുമില്ല. വീട്ടിൽ വന്നാൽ ഞങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഞങ്ങളോട് കഥ പറഞ്ഞ്, അമ്മയെ വീടിനകത്തും പുറത്തുമുള്ള എല്ലാ ജോലികളിലും സഹായിച്ച്, പനിയുളളപ്പോൾ ഞങ്ങളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്ന്, പറമ്പിൽ ഞങ്ങൾക്ക് കുട്ടിപ്പുര വെച്ചുതന്ന് അവിടുത്തെ ചോറും കറിയും കഴിക്കുന്നതായി ഭാവിച്ച് ഒക്കെയായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ജീവിതം.

    പെൻഷനായപ്പോൾ കിട്ടിയ പണം കൊണ്ട് ക്രിക്കറ്റ് കാണാൻ ടി വി വാങ്ങിത്തന്ന അച്ഛനായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത് (അന്ന് അച്ഛന് കിട്ടിയ മൊത്തം പ്രൊവിഡന്റ് ഫണ്ടിന്റെ നാലിലൊന്നായിരുന്നു ഒരു ടി വി യുടെ വില). കോളേജിൽ എല്ലാവരും ഒരു ബൈക്ക് വാങ്ങിത്തരാൻ അച്ഛന്മാരോട് വഴക്കു കൂടുന്ന കാലത്ത് “എടാ നീ പോയി ഒരു ബുള്ളറ്റ് വാങ്ങണം, എന്നിട്ടു വേണം അതിന്റെ പുറകിൽ ഇരുന്നോന്നു ഗമക്ക് കറങ്ങാൻ” എന്നതായിരുന്നു അച്ഛന്റെ ലൈൻ. അതും കൂടി ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അച്ഛന്റെ പെൻഷൻ കാശ് മൊത്തം തീർന്നേനെ എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ബോധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ബൈക്ക് വാങ്ങിയില്ല. അച്ഛൻ എന്നെ ഒരിക്കലും തല്ലുക പോയിട്ട് വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ടു കൂടിയില്ല. ഞങ്ങൾ എട്ടുപേരുടെയും കാര്യമാണിത്.

    അച്ഛന് പക്ഷെ സ്വന്തം മക്കൾ, മറ്റുള്ളവരുടെ മക്കൾ, ജാതി, മതം ഇതൊന്നും ഒരിക്കലും ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. വെങ്ങോലയിലോ പോഞ്ഞാശ്ശേരിയിലോ ബസിറങ്ങിയാൽ വരുന്ന വഴിയിലുള്ള വീടുകളിലെ കുട്ടികൾക്കും വഴിയിൽ കാണുന്ന കുട്ടികൾക്കും കൈയിൽ കരുതിയ റസ്‌ക്കോ പരിപ്പുവടയോ ഒക്കെ കൊടുക്കുന്നത് പതിവായിരുന്നു. അച്ഛൻ വീട്ടിലുണ്ടെങ്കിൽ അടുത്ത വീട്ടിലെ കുട്ടികളെല്ലാം അച്ഛൻ കഥ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ വരും. പുരാണം മുതൽ തമിഴ് സിനിമ വരെ എന്തുതന്നെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞാലും അതിനൊരു നാടകീയത ഉണ്ട്. എത്ര തവണ പറഞ്ഞാലും അത് കേട്ടിരിക്കാൻ രസവുമാണ്. ഇരുപതും മുപ്പതും കുട്ടികളും അതിന്റെ അടുത്ത സർക്കിളിൽ വല്യമ്മമാരും അമ്മായിമാരുമൊക്കെ അച്ഛന്റെ കഥ കേട്ടിരിക്കുന്ന രംഗം ഇന്നലത്തെ പോലെ ഞാനോർക്കുന്നു.

    അച്ഛനെപ്പറ്റി ഏറെ പറയാനുണ്ട്. ഏറെ ദുരിതത്തിൽ നിന്നും തുടങ്ങിയ യാത്രയാണ്. പത്താം വയസ്സിൽ പഠിത്തം നിർത്തി ആരുടെയോ പറമ്പിൽ റബർ വെട്ടാൻ പോയി, അവിടെ നിന്നും ചായക്കടയിൽ സഹായിയായി, പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ ഇന്ത്യൻ അലൂമിനിയം കമ്പനിയിൽ തൊഴിലാളിയായി, പിന്നെ FACT യിൽ കാന്റീൻ ജീവനക്കാരനായി. എന്നാൽ കുട്ടികൾ ഉണ്ടായതിൽ പിന്നെ ജോലിക്ക് പോകുന്നതൊന്നും അച്ഛന് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. ലീവ് ഇല്ലാതേയും ലീവ് എടുക്കാതേയും ജോലിക്ക് പോകാതിരുന്നതിന് അച്ഛനെ അനവധി പ്രാവശ്യം സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അതൊന്നും അച്ഛനെ ബാധിച്ചില്ല. കുട്ടികളുടെ കൂടെ ഇരിക്കുക, കെട്ടിപ്പിടിക്കുക, അതൊക്കെ തന്നെ അച്ഛന്റെ ലോകം. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നവർ അപൂർവ്വമാണ്, അങ്ങനെ ഉള്ള അച്ഛന്മാരുടെ കുട്ടികൾ ഭാഗ്യം ചെയ്തവർ ആണ്. ആ അർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ ഏറെ ഭാഗ്യം ചെയ്ത ആളാണ്.

    അറുപത് വയസ്സിൽ അച്ഛൻ റിട്ടയറായി. എഴുപത്തിമൂന്നാമത്തെ വയസ്സിൽ മരിച്ചു. എഴുപത്തിമൂന്ന് വയസ്സ് അത്ര വലിയ പ്രായം ഒന്നുമല്ലല്ലോ. അച്ഛൻ സ്വാഭാവികമായി വയസ്സായി മരിച്ചതൊന്നും അല്ല. അത് കൊണ്ടാണ് ‘അച്ഛന്റെ കൊലയാളി’ എന്ന് തലക്കെട്ട് കൊടുത്തത്.മീസോത്തീലിയോമ എന്ന ശ്വാസകോശത്തിന്റെ ആവരണത്തിനുണ്ടാകുന്ന കാൻസർ ബാധിച്ചാണ് അച്ഛൻ മരിച്ചത്. ഞാൻ ആണ് അച്ഛനെ സ്കാനിങ്ങിന് കൊണ്ട് പോയത്, എന്നോടാണ് ഡോക്ടർ അസുഖത്തെ പറ്റി പറഞ്ഞത്. ഭാഗ്യത്തിന് ഈ വിഷയത്തെ പറ്റി ഏറ്റവും ആധികാരികമായി പറഞ്ഞു തരാൻ പറ്റിയ ഒരാൾ അന്നെന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏറെ വേദനാജനകവും, ഇപ്പോഴും ചികിത്സ ഇല്ലാത്തതും ആയ ഒരു കാൻസറാണ് ഇത്. കണ്ടുപിടിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ആറുമാസം മുതൽ പതിനെട്ട് മാസം വരെ ആണ് ശരാശരി ആയുസ്സ്. അതും ഏറെ വേദന സഹിക്കണം. അതേ സമയം കൊടുക്കാവുന്ന ചികിത്സകൾ ആകട്ടെ പലപ്പോഴും രോഗത്തെക്കാൾ വേദനാജനകമാണ്. അതിനാൽ അച്ഛന്റെ അസുഖം മനസ്സിലായതിന് ശേഷം ആർ സി സി യിലോ അമേരിക്കയിലോ കൊണ്ടുപോയി ചികിൽസിക്കാൻ ഉള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അതിനൊന്നും ഞങ്ങൾ ശ്രമിച്ചില്ല. ഐ സി യൂ വിൽ കിടക്കാൻ ഇടവരാതിരിക്കുക, പരമാവധി വേദന കുറഞ്ഞിരിക്കുക ഇത്രയേ ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചുള്ളു. സന്ദർശന സമയത്തിലൊന്നും വലിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഇല്ലാതിരുന്ന പെരുമ്പാവൂരിലെ സാധാരണ ആശുപത്രിയിൽ ജനറൽ വാർഡിലായിരുന്നു അച്ഛന്റെ അവസാന ദിനങ്ങൾ. ബ്രൂണെയിലായിരുന്നെങ്കിലും ഒരുമാസം അവധിയെടുത്ത് ഞാൻ അച്ഛന്റെ കൂടെ ചെലവഴിച്ചു. സ്വകാര്യ ഒറ്റമുറിയിലേക്ക് മാറാൻ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടോ പിശുക്കോ ഉണ്ടായിട്ടല്ല, മനുഷ്യരുടെ നടുവിലിരിക്കുന്നതാണ് അച്ഛന് എന്നും സന്തോഷം. അന്നും വാർഡിലുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾ അച്ഛൻ ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കും. അവർക്ക് ഉച്ചഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ മുതൽ അവരുടെ ആശുപത്രി ബില്ലടക്കാൻ പണം കൊടുക്കാൻ വരെ അച്ഛൻ ഞങ്ങളോട് പറയും, ഞങ്ങൾ അത് സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യും. അച്ഛനത് വലിയ സന്തോഷവും അഭിമാനവും ആയിരുന്നു. അച്ഛന് കാൻസറാണെന്നോ അധികകാലം ജീവിക്കില്ലെന്നോ ഞാൻ അവരോടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

    അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചുറ്റുമുള്ളവരും അച്ഛനെ കാണാനെത്തിയവരൊന്നും അച്ഛനെ ‘രോഗി’യായി കണ്ടില്ല. രോഗം കണ്ടെത്തി ഒരു മാസത്തിനകം ഭാഗ്യത്തിന് അച്ഛൻ മരിച്ചു, സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ നടുവിൽ കിടന്ന്. അതിലെനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ. അന്ന് അച്ഛന്റെ ആയുസ്സ് അഞ്ചോ ആറോ മാസത്തേക്ക് നീട്ടിക്കിട്ടാൻ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവരിൽ നിന്നും മാറ്റി നിർത്തപ്പെടുന്നതും ആയ ചികിത്സക്കൊന്നും പോകാത്തതിൽ എനിക്ക് ഇന്നും വിഷമമില്ല. സന്തുഷ്ടമായ കുടുംബ ജീവിതവും അഭിമാനത്തോടെ ഉള്ള അവസാനവും ആയിരുന്നു അച്ഛന്റേത്. ഇനി എന്റെ സമയം വരുമ്പോഴും ഇത് തന്നെയാണ് ഞാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ എന്റെ ചിന്തകളിൽ അധികം എത്താത്തതും അത് കൊണ്ടാണ്.

    എന്നാൽ വിഷമമുള്ള ഒന്നുണ്ട്. മീസോത്തിലിയോമ എന്ന കാൻസർ ആസ്ബറ്റോസിന്റെ നാരുകൾ ശാസിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മാത്രമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇത് ലോകം മനസ്സിലാക്കിയിട്ട് പതിറ്റാണ്ടുകൾ ആയി. ഇംഗ്ലണ്ടിലും അമേരിക്കയിലും ആയിരക്കണക്കിനാളുകൾ ആണ് ഓരോ വർഷവും മീസോത്തീലിയോമ വന്നു മരിക്കുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ വികസിത രാജ്യങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ ആസ്ബെസ്റ്റോസിനെ ഒരു കൊലയാളിയായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. ആസ്ബെസ്റ്റോസിന്റെ പുതിയതായ ഉപയോഗങ്ങൾ അവിടെ നിരോധിച്ചിട്ട് പതിറ്റാണ്ടുകൾ ആയി. ആസ്ബസ്റ്റോസ് എവിടെ ഒക്കെ ഉണ്ടോ അതിന്റെയെല്ലാം ഇൻവെന്ററി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ആസ്ബസ്റ്റോസ് പണ്ട് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു കെട്ടിടത്തിൽ എന്തെങ്കിലും പുതുക്കിപ്പണിയാലോ പൊളിച്ചു മാറ്റലോ നടത്തണമെങ്കിൽ വലിയ ഒരു പ്രോജക്റ്റ് ആണ്. അടുത്തുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ എല്ലാം ഒഴിപ്പിച്ച് ശൂന്യാകാശത്ത് പോകുന്ന പോലെ ഉള്ള സ്യൂട്ട് ഒക്കെയിട്ടിട്ടാണ് ആളുകൾ അവിടെ പണി ചെയ്യുന്നത്. ഒരു ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റ് പോലും പൊട്ടിയാൽ അതെങ്ങനെ അവിടെ നിന്നും മാറ്റണം എന്നും എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നും ഒക്കെ കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉണ്ട്.

    ആസ്ബറ്റോസ് എന്ന വസ്തു പഴയ കമ്പനികളുടെ പേടിസ്വപ്നമാണ്. ഏതെങ്കിലും ഒരാൾക്ക് മീസോത്തിലിയോമ ഉണ്ടായാൽ വക്കീലുമാർ അവരെ തേടി നടക്കുകയാണ്. അവരുടെ ജീവചരിത്രം മുഴുവൻ പരിശോധിച്ച്, എന്ന് എവിടെ നിന്നാണ് ആസ്ബറ്റോസ് നാരുകൾ ശ്വസിക്കാൻ ഇടയായതെന്ന് കണ്ടുപിടിക്കും. ആ സ്ഥാപനം വേണ്ടത്ര മുൻകരുതലുകൾ എടുത്തു എന്ന് തെളിയിച്ചില്ലെങ്കിൽ കോടിക്കണക്കിന് രൂപ നഷ്ടപരിഹാരം കൊടുക്കേണ്ടിവരും. യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലും ഒരു കമ്പനി വേറെ കമ്പനിയെ ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ നടത്തുന്ന ഡ്യൂ ഡിലിജൻസ് അനാലിസിസിൽ സാമ്പത്തിക റിസ്കിലും ഏറെയാണ് ആസ്ബറ്റോസുമായി ആ സ്ഥാപനത്തിന് എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടായാലുള്ള റിസ്‌ക്ക്. അതുകൊണ്ട് ആസ്ബറ്റോസിനെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്നതും നിരീക്ഷിക്കുന്നതും ആസ്ബറ്റോസ് ഉള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ പൊളിച്ചുമാറ്റുന്നതുമെല്ലാം വലിയ ബിസിനസ്സാണ്. സ്‌കൂളുകളിലും മറ്റും പോയി ആസ്ബറ്റോസ് ടെസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതിന് എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ദിവസക്കൂലി രണ്ടര ലക്ഷം രൂപയാണ്.

    എന്നാൽ ആസ്ബറ്റോസ് എന്ന കൊലയാളി ഇപ്പോഴും കേരളത്തിൽ നമ്മുടെ ചുറ്റും സ്വൈര്യവിഹാരം നടത്തുകയാണ്. കേരളത്തിൽ ഒരുവർഷത്തിൽ എത്രപേർ മീസോത്തിലിയോമ വന്ന് മരിക്കുന്നുവെന്ന് ഒരു കണക്കുമില്ല. ആസ്ബറ്റോസ് ഒരു കുഴപ്പമാണെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. ആസ്ബറ്റോസിന്റെ റൂഫിംഗ് ഷീറ്റ് മാത്രമേ നമ്മൾ കാണുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ തെർമൽ കയ്യുറ മുതൽ ബ്രേക്ക് ലൈനർ വരെയായി ആയിരത്തിലധികം പ്രോഡക്ടുകൾ ആസ്ബറ്റോസിൽ നിന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഷീറ്റ് പൊട്ടുമ്പോൾ പോലും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് സൂക്ഷ്മമായ ആസ്‌ബസ്‌റ്റോസ് നാരുകൾ ആണ് അതിൽ നിന്നും പുറത്തു വരുന്നത്. അത് ചുറ്റുമുള്ള ആയിരക്കണക്കിനാളുകളുടെ ശ്വാസകോശത്തിൽ എത്തും. എന്നാൽ കേരളത്തിൽ ഇന്നും ആസ്ബെസ്റ്റോസിനെ ഹാക്ക്സോ ബ്ലേഡ് വച്ച് മുറിക്കുന്നത് സ്ഥിരം കാഴ്ചയാണ്. പൊട്ടിയ ആസ്ബസ്റ്റോസ് പഴയ കെട്ടിടങ്ങളുടെ ചുറ്റും കിടക്കുന്നതും അവിടെ നിന്നും റോഡ് സൈഡിലോ ഖരമാലിന്യ നിക്ഷേപ കേന്ദ്രത്തിലോ ഒക്കെ എത്തുന്നതും പതിവാണ്. ഇതിന്റെ പടം കാണിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കൂട്ടുകാർ നടുങ്ങാറുണ്ട്, പക്ഷെ നമ്മൾ ഇതൊരു കുഴപ്പം ആണെന്ന് പോലും ഇപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അതിനെതിരെ ഒരു നടപടിയും എടുക്കുന്നില്ല. ഇതാണ് ശരിയായ ദുരന്തം.

    അധികം പേടിക്കുന്നതിന് മുൻപ് പറയട്ടെ ആസ്ബെസ്റ്റോസ് റൂഫ് ഉള്ള കെട്ടിടത്തിൽ താമസിക്കുന്നത് കാൻസർ ഉണ്ടാക്കില്ല. ആസ്ബെസ്റ്റോസിന് പല രൂപങ്ങൾ ഉണ്ട്, എല്ലാം കാൻസർ ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല. പക്ഷെ എന്ന് വച്ച് പേടിക്കാതെ ഇരിക്കുകയും ചെയ്യരുത്. ഈ കാര്യത്തിൽ നമ്മൾ വികസിത രാജ്യങ്ങളെക്കാൾ നാല് പതിറ്റാണ്ടു പുറകിൽ ആണ്. അത് കൊണ്ട് മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ എങ്കിലും ഇപ്പോഴേ ചെയ്യണം. ആദ്യം വർഷത്തിൽ എത്ര പേർ മീസോത്തീലിയോമ വന്നു മരിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് കണ്ടു പിടിക്കണം. രണ്ട്, കേരളത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഏതൊക്കെ രൂപത്തിൽ ആസ്ബസ്റ്റോസ് വിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് കണ്ടുപിടിക്കണം. മൂന്ന്, കേരളത്തിൽ അപകടകാരിയായ ആസ്ബസ്റ്റോസ് ഇപ്പോൾ ഏതൊക്കെ കെട്ടിടങ്ങളിലും ഫാക്ടറികളിലും ഒക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതിന്റെ ഒരു ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കണം. ഇതിനൊക്കെ പ്രൊഫഷണൽ ആയ ആസ്ബസ്റ്റോസ് വിദഗ്ദ്ധരുടെ സേവനം തേടണം. ഇത്രയും ആയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആസ്ബെസ്റ്റോസിനെ പറ്റി വ്യാപകമായ ബോധവൽക്കരണം നടത്തണം. നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും വേണം.
    ഇതിനൊക്കെയായി കേരളത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു എൻജിനീയറിങ് കോളേജിൽ ഒരു കോഴ്സ് നടത്തണം. മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെ പതിവ് വച്ച് നോക്കിയാൽ ഒരു ആയിരം വിദഗ്ധരെ എങ്കിലും നമ്മൾ പരിശീലിപ്പിക്കണം. നാളെ ഒരു കാലത്ത് ഇന്ത്യയിൽ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ ഈ വിഷയത്തെ പറ്റി അറിവുണ്ടാകുമ്പോൾ നമ്മൾ അവർക്ക് മുന്നിലായിരിക്കണം.

    പതിവ് പോലെ ഒരുഓഫർ വക്കാം. ചൈനയിൽ ഉൾപ്പടെ അനവധി രാജ്യങ്ങളിൽ ആസ്ബെസ്റ്റോസിനെ പറ്റി ബോധവൽക്കരണം നടത്തിയ പരിചയം എനിക്കുണ്ട്, ഈ രംഗത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന അനവധി വിദഗ്ദ്ധരും ആയിട്ടുള്ള ബന്ധങ്ങളും. ഇക്കാര്യത്തിൽ സർക്കാരിനോ യൂണിവേഴ്സിറ്റിക്കോ ഡോക്ടർമാർക്കോ ഉൾപ്പടെ ആർക്കെങ്കിലും താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇവരുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളൂ. അച്ഛന് വേണ്ടി ചെയ്യാവുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ കാര്യം ആയിരിക്കുമല്ലോ അത്.