യുവതലമുറയെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിച്ച കവിയത്രി കെ.എസ്. നന്ദിതയുടെ 55-ാം ജന്മവാർഷികം 

Saji Abhiramam

ആരും അറിയാതെ കവിതയെഴുതി… ആരും അറിയാതെ ഏകാന്തത ആസ്വദിച്ച്… യുവതലമുറയെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിച്ച…ആരോടും പറയാതെ മരണത്തിന്റെ തണുത്ത വയലറ്റുപൂക്കൾ തേടി യാത്രയായ
പ്രണയത്തിനും മരണത്തിനും മനോഹരമായ കാവ്യഭാഷ നൽകിയ കവയിത്രിയായിരുന്നു കെ.എസ്. നന്ദിത എന്ന നന്ദിത. മരണത്തിനു ശേഷമാണ് നന്ദിതയിലെ എഴുത്തുകാരിയെ അടുത്ത ബന്ധുക്കള്‍ പോലും തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലുമായിരുന്നു നന്ദിത കവിതകളെഴുതിയിരുന്നത്.

1969 മെയ് 21ന് വയനാട് ജില്ലയിലെ മടക്കിമലയിൽ ശ്രീധര മേനോന്റെയും പ്രഭാവതിയുടെയും മകളായായി ജനനം. ഗവ. ഗണപത് മോഡൽ ഗേൾസ് ഹൈസ്കൂൾ, ചാലപ്പുറം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ കോളേജ്, ഫാറൂഖ് കോളേജ്, കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇംഗ്ലീഷ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്, മദർ തെരേസ വിമൻസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി, ചെന്നൈ എന്നിവിടങ്ങളിലായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. പഠനത്തിൽ മികവ് പുലർത്തിയ നന്ദിത വയനാട് ജില്ലയിലെ തന്നെ മുട്ടിൽ ഡബ്ലു.എം.ഒ ആർട്സ് ആൻഡ് സയൻസ് കോളേജിൽ അധ്യാപികയായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഒഴിവു ദിവസങ്ങളിൽ പോലും കോളേജിലെത്തി പാഠഭാഗങ്ങൾ സമയബന്ധിതമായി പഠിപ്പിച്ച് തീർക്കുന്ന അധ്യാപിക. ലൈബ്രറിയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് കുറിപ്പുകൾ തയ്യാറാക്കുന്ന നല്ലൊരു വായനക്കാരി, വിദ്യാർത്ഥികളുമായി നല്ല സൗഹൃദം പുലർത്തിയതിനാൽ ഇടയ്ക്ക് പിണങ്ങി ക്ലാസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങി പോകുന്ന ടീച്ചർ നന്ദിത 1999 ജനുവരി 17ന് സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു.

കല്പറ്റ ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കിൽ ജനറൽ മാനേജറായിരുന്ന നന്ദിതയുടെ പിതാവ് കോഴിക്കോട്ടുകാരനായ എം.ശ്രീധരമേനോനും അമ്മ പ്രഭാവതിയും മകളുടെ മരണത്തിൽ തകർന്നുപോയി. മരിക്കുന്ന ദിവസം കിടക്കാൻ പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ അമ്മയോടു പറഞ്ഞിരുന്നു; “അമ്മേ, ഒരു ഫോൺ വരും. അത് ഞാൻ തന്നെ എടുത്തോളാം.” ആ ഫോൺ വന്നോ ഇല്ലയോ എന്ന് അച്ഛനോ അമ്മയോ അറിഞ്ഞില്ല. രാത്രി ഏറെ വൈകി ഡ്രോയിംഗ് റൂമിലേക്ക് വന്ന അമ്മ കണ്ടത് മുകളിലത്തെ മുറിയോടു ചേർന്ന ടെറസിൽ ചുരിദാറിന്റെ ദുപ്പട്ടയിൽ ഒരു കവിതപോലെ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന നന്ദിതയെയാണ്. ഏറെ ഇഷ്ടത്തോടെ ഭർത്താവ് അജിത്ത് വാങ്ങി നൽകിയ ദുപ്പട്ടയിലായിരുന്നു അവർ ജീവിതം ഒടുക്കിയത്. മരണശേഷം
നന്ദിത നമ്പർ ലോക്കിട്ടു രഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഇരുമ്പുപെട്ടി കുത്തി തുറന്നു. ഡയറിത്താളുകളിൽ മനോഹരമായ കൈയക്ഷരത്തിൽ രചിച്ച അൻപത്തിയൊൻപതോളം കവിതകൾ. അന്നുവരെ ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു നന്ദിത കവിതയെഴുതുമെന്ന്, അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഭർത്താവായ അജിത്തിനു പോലും. ശേഷം അവരുടെ ഡയറിയില്‍ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ കവിതകള്‍ ‘നന്ദിതയുടെ കവിതകള്‍’ എന്ന പേരില്‍ സമാഹാരമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. മരണശേഷം കണ്ടെടുത്ത ഡയറിക്കുറിപ്പിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയതനുസരിച്ച് 1987 ൽ ഇംഗ്ലീഷിലാണ് ആദ്യത്തെ കവിതയെഴുതിയത്.

‘the touch of affection
the aching need of what i sought
leaves me out of all the fairs
my mask, too fine and serene,
my smile ugly, words worthless,
the massk is torn to pieces.
still i wear a self-conscious laugh
facing the world out of its beauty
to frown with disdain’
“നിന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ എന്റെ കണ്ണീരുറയുന്നതും
നിന്റെ നിർവ്വികാരതയിൽ ഞാൻ തളരുന്നതും
എന്റ് അറിവോടു കൂടിത്തന്നെയായിരുന്നു.
എനിക്ക് രക്ഷപ്പെടണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷേ…
ഞാൻ തടവുകാരിയായിരുന്നു
എന്റെ ചിന്തകളുടെ;’ -(1989)

കാത്തിരിപ്പും, നിദ്രയും, പ്രകൃതിയും, സ്വപ്നവും, ഒറ്റപ്പെടലും നന്ദിതയുടെ കവിതകളിൽ കാണാം. നന്ദിതയുടെ യാത്ര ജനിക്കും മൃതിക്കുമിടയിലായിരുന്നു. അതിനിടയിലൊരു വേള നന്ദിതയുടെ മുന്നിലെ വഴികൾ അവസാനിച്ചുവോ?

‘ നീണ്ട യാത്രയുടെ ആരംഭത്തിൽ
കടിഞ്ഞാണില്ലാത്ത കുതിരകൾ കുതിക്കുന്നു,
തീക്കൂനയിൽ ചവുട്ടി വേവുന്നു.
ഇനി നമ്മളെങ്ങോട്ട് പോകാൻ…
എനിക്കിനി മടക്കയാത്ര.’ (1992)

കോഴിക്കോട് ഫാറൂക്ക് കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ജന്മദിനത്തിൽ തന്റെ സ്വകാര്യ ഡയറിയിൽ നന്ദിത കുറിച്ചിട്ട വരികൾ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു ;

‘എന്റെ ജന്മദിനം എന്നെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്നു
അന്ന്…ഇളം നീല വരകളുളള വെളുത്ത കടലാസ്സിൽ
നിന്റെ ചിന്തകൾ പോറി വരച്ച്
എനിക്ക് നീ ജന്മസമ്മാനം തന്നു.
തീയായിരുന്നു നിന്റെ തൂലികത്തുമ്പിൽ എന്നെ ഒരുക്കാൻ പോന്നവ
അന്ന്, തെളിച്ചമുളള പകലും
നിലാവുളള രാത്രിയുമായിരുന്നു.
ഇന്ന് സൂര്യൻ കെട്ടുപോവുകയും
നക്ഷത്രങ്ങൾ മങ്ങി പോവുകയും ചെയ്യുന്നു
കൂട്ടുകാരൊരുക്കിയ പൂച്ചെണ്ടുകൾക്കും
അനിയന്റെ ആശംസകൾക്കും
അമ്മ വിളമ്പിയ പാൽ പായസത്തിനുമിടയ്ക്ക്
ഞാൻ തിരഞ്ഞത്
നിന്റെ തൂലികയ്ക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു
നീ വലിച്ചെറിഞ്ഞ നിന്റെ തൂലിക. ഒടുവിൽ പഴയ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾക്കിടയ്ക്കു നിന്ന്
ഞാനാ തൂലിക കണ്ടെടുത്തപ്പോൾ
അതിന്റെ തുമ്പിലെ അഗ്നി
കെട്ടുപോയിരുന്നു’ – (1988)

വയനാട്ടിലെ മടക്കിമലയിലെ വീടിനരികിൽ അമ്മ നട്ട പവിഴമല്ലിയുടെയും പാരിജാതത്തിന്റെയും തണലിൽ നന്ദിത ഉറങ്ങുകയാണ്.. താൻ പ്രണയിച്ച മരണത്തെ പുൽകി…എന്നും തിളങ്ങിയിരുന്ന ആ കണ്ണുകൾ അടച്ച്….പതിയെ വീശുന്ന കാറ്റിനും അതിൽ താഴെ പതിക്കുന്ന പൂക്കൾക്കും ചോദിക്കാനുളളത് ഇത്ര മാത്രം.. എന്തിനായിരുന്നു?
പിന്നെ നീ മഴയാകുക
ഞാൻ കാറ്റാകാം.
നീ മാനവും ഞാൻ ഭൂമിയുമാകാം.
എന്റെ കാറ്റ് നിന്നിലലിയുമ്പോൾ
നിന്റെ മഴ എന്നിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങട്ടെ.
കാടു പൂക്കുമ്പോൾ
നമുക്ക് കടൽക്കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പലിന് കാതോർക്കാം’ (1992).

കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് അന്യമതസ്ഥനായ ഒരു യുവാവുമായി പ്രണയത്തിലായിരുന്നു എന്നും വീട്ടുകാർ ഇതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തിരുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടിയ ശേഷം 1993ൽ വയനാട്ടിലെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ നന്ദിത വീട്ടുകാരുമായി പിണങ്ങി ചിരായിലുള്ള ചെറിയമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. അവിടെവച്ചാണ് കൂലിപ്പണിക്കാരനായ അജിത്തിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. അത് മെല്ലെ പ്രണയത്തിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. ഫാറൂക്കിൽ അധ്യാപികയായ ശേഷം

ഒരു കുടുംബ സുഹൃത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ രജിസ്റ്റർ മാര്യേജ് ചെയ്തെങ്കിലും അതിന് നിയമസാധുത ഇല്ലാത്തതിനാൽ ബത്തേരി രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ വച്ച് സ്പെഷ്യൽ മാര്യേജ് ആക്ട് പ്രകാരം വിവാഹം രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു. തുടർന്ന് ബത്തേരി ശ്രീ ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിൽ അജിത്തിന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിവാഹം നടന്നു. വിവാഹ ശേഷം വീട്ടിലുള്ളപ്പോൾ പേനയും ബുക്കുമായി വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്ന നന്ദിതയെ അജിത്ത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ എഴുതുന്നത് ഒരിക്കൽ പോലും കണ്ടതായി അജിത്ത് ഓർക്കുന്നതേയില്ല എന്ന് ജനയുഗം പത്രത്തിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
കടപ്പാട്. വിവിധ മാധ്യമങ്ങൾ.

You May Also Like

ബെന്യാമിന്റെത് കോപ്പിയടിയല്ല, ബൗദ്ധികചോരണം തന്നെയാണ്, മൂലകൃതിയെ വികലമാക്കിയിട്ടുമുണ്ട്

“ഈയെമ്മെസും പെൺകുട്ടിയും” എന്ന് മറ്റൊരു ദുരുദ്ദേശവുമില്ലാത്ത പേരിട്ട് ഒരു കഥാസമാഹാരമിറക്കിയ ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതം വായിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാടിനെ കണ്ടതുപോലെ ഒരിക്കൽ

പിറകിലെക്കൊഴുകുന്ന നിഴലുകള്‍(ഭാഗം 17) – ബൈജു ജോര്‍ജ്ജ്

”ഇത് കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നുകൊള്ളൂ …, നിങ്ങള്‍ വളരെ ക്ഷീണിതനാണ് …!”, അത് തന്ന ആലസ്യത്താല്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു …..!

വെറുപ്പ് – രണ്‍ജിത്ത് തവനൂര്‍

ഈ കയറില്‍ തൂങ്ങിയാടുന്ന എന്റെ ശരീരം ആരെങ്കിലും കാണുന്നതിന് മുന്‍പായി… നിന്നെ കാണാനായി വരാന്‍ കഴിയും എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ…

വധശിക്ഷ – കഥ : സുനില്‍ എം എസ്

മുന്നൂറ്റമ്പതു കോടി പെണ്ണുങ്ങളുണ്ടിവിടെ. അവരെയൊക്കെ സംരക്ഷിയ്ക്കാന്‍ ആരെക്കൊണ്ടു പറ്റും?