എഴുതിയത് : Sreekala Prasad
കടപ്പാട് : ചരിത്രാന്വേഷികൾ

ഒപ്‌റ്റോഗ്രഫി: മരണസമയത്ത് നമ്മുടെ അവസാന ദർശനത്തിന്റെ ചിത്രം പകർത്താൻ കണ്ണിന് കഴിയുമോ …

1924-ൽ, ഒരു സെൻസേഷണൽ കേസ് ജർമ്മനിയെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. ജർമ്മനിയിലെ ലിംബർഗിൽ താമസിക്കുന്ന ഫ്രിറ്റ്‌സ് ഹെൻ‌റിച്ച് ആംഗർ‌സ്റ്റൈൻ, ക്രൂരമായ ഒരു കൊലപാതക പരമ്പര തന്നെ നടത്തി. ആംഗർസ്റ്റൈന്റെ ക്രൂരത ആരംഭിച്ചത് ഭാര്യയുടെ കൊലപാതകത്തോടെയാണ്, തുടർന്ന് അമ്മായിയമ്മ, വേലക്കാരി, സഹോദരഭാര്യ, ബുക്ക് കീപ്പർ, ഗുമസ്തൻ, തോട്ടക്കാരൻ, അവന്റെ സഹായി അങ്ങനെ കൂട്ടക്കൊല അവസാനിച്ചപ്പോഴേക്കും, ആംഗർസ്റ്റൈൻ എട്ട് വ്യക്തികളുടെ ജീവൻ അപഹരിച്ചു,
കൊള്ളക്കാർ തന്നെ ആക്രമിച്ചുവെന്നും വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരെയും കൊന്ന് അയാളെ ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്നുമാണ് അംഗർസ്റ്റീൻ ആദ്യം അവകാശപ്പെട്ടത്. എന്നിരുന്നാലും, അന്വേഷണം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, ആംഗർസ്റ്റീന് എതിരെ സംശയങ്ങൾ ഉയർന്നുവരാൻ തുടങ്ങി. ഒരു കവർച്ച നടന്നതിന്റെ സൂചനകൾ ഇല്ലാത്തത് എന്തുകൊണ്ടെന്നോ വിശദീകരിക്കാൻ അംഗർസ്റ്റീന് കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൊഴികളിൽ നിരവധി വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 ആംഗർസ്റ്റീനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും കൊലപാതകക്കുറ്റം ചുമത്തുകയും ചെയ്തു, അത് അദ്ദേഹം നിഷേധിച്ചു. അപ്പോൾ പോലീസ് ഓഫീസർമാരിൽ ഒരാൾ ശക്തമായ തെളിവുമായി വന്നു: കൊളോൺ സർവകലാശാലയിലെ ഒരു പ്രൊഫസർക്ക് ഇരകളിൽ രണ്ട് പേരുടെ റെറ്റിനയുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു, അതിൽ ആംഗർസ്റ്റീൻ കൈകൾ ഉയർത്തി പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തി. ഒരു ഒപ്‌റ്റോഗ്രാം-കണ്ണിന്റെ റെറ്റിനയിലെ ഒരു ചിത്രത്തിലൂടെ കൊലപാതകിയെ കണ്ടെത്തിയ ഏക ഉദാഹരണമാണ് ആംഗർസ്റ്റീന്റെ കേസ്.

ഒപ്‌റ്റോഗ്രഫിയുടെ “ശാസ്ത്രം”

മരണസമയത്ത് നമ്മുടെ അവസാന ദർശനത്തിന്റെ ചിത്രം പകർത്താൻ കണ്ണിന് കഴിയുമോ എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വളരെക്കാലമായി ചിന്തിച്ചിരുന്നു. 17-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ക്രിസ്റ്റഫർ ഷൈനർ എന്ന ജെസ്യൂട്ട് സന്യാസിയാണ് ഈ ആശയം ആദ്യമായി മുന്നോട്ട് വച്ചത്, താൻ കീറി മുറിച്ച ഒരു തവളയുടെ റെറ്റിനയിൽ ഒരു മങ്ങിയ ചിത്രം നിരീക്ഷിച്ചതായി അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു. 1840-കളിൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫി കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് വരെ, ഒപ്‌ടോഗ്രഫി ഒരു ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണമായി ഉയർന്നുവന്നു.
റെറ്റിന ഒരു ക്യാമറാ പ്ലേറ്റ് പോലെ പ്രവർത്തിക്കാൻ, അതിൽ ചില പ്രകാശ-സെൻസിറ്റീവ് രാസവസ്തുക്കൾ അടങ്ങിയിരിക്കണമെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തി. ആദ്യകാല ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളായ ഡാഗൂറോടൈപ്പുകൾ , ഗ്ലാസ് സ്ലൈഡുകൾ മൂടുന്ന സിൽവർ നൈട്രേറ്റ് ഫിലിം പോലെയാണ്. 1876-ൽ, ഫ്രാൻസ് ക്രിസ്റ്റ്യൻ ബോൾ എന്ന ജർമ്മൻ ഫിസിയോളജിസ്റ്റ് ഫോട്ടോസെൻസിറ്റീവ് പ്രോട്ടീനായ റോഡോപ്സിൻ കണ്ടെത്തി – , അത് ക്യാമറയുടെ പ്ലേറ്റിലെ നൈട്രേറ്റ് പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്: അത് വെളിച്ചത്തിൽ വരുമ്പോൾ ബ്ലീച്ച് ചെയ്യുന്നു.
മുപ്പതാമത്തെ വയസ്സിൽ ക്ഷയരോഗബാധിതനായി ബോളിന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, റോഡോപ്സിനിലെ മാറ്റങ്ങൾ കാഴ്ചയുടെ പ്രക്രിയയിൽ അനിഷേധ്യമായ പങ്ക് വഹിച്ചുവെന്ന് ശാസ്ത്ര സമൂഹത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾക്ക് കഴിഞ്ഞു. .

ബോളിന്റെ മരണശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകരിലൊരാളായ ജർമ്മൻ ഫിസിയോളജിസ്റ്റ് വിൽഹെം കുഹ്‌നെ ബോളിന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ഏറ്റെടുത്തു. കുഹ്‌നെ നിരവധി മൃഗങ്ങളിൽ പരീക്ഷണം തുടങ്ങി, മരണശേഷം മൃഗങ്ങളുടെ കണ്ണ് വളരെ വേഗത്തിൽ വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയും റെറ്റിനയിലെ ചിത്രം ശരിയാക്കുന്നതിനായി അവയെ വിവിധ രാസവസ്തുക്കൾക്ക് വിധേയമാക്കുകയും ചെയ്തു. ആലം മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി കുഹ്‌നെ കണ്ടെത്തി.അൽബിനോ മുയലുമായി കുഹ്നെ നടത്തിയ ഏറ്റവും വിജയകരമായ പരീക്ഷണങ്ങളിലൊന്ന് ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു:

ഒരു ആൽബിനോ മുയലിനെ അതിന്റെ തല ജനലിനു അഭിമുഖമായി കെട്ടിയിരുന്നു. ഈ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് മുയലിന് ചാരനിറത്തിലുള്ളതും മേഘാവൃതവുമായ ആകാശം മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയൂ. ഇരുട്ടിലേക്ക് കണ്ണുകളെ പൊരുത്തപ്പെടുത്താൻ, മൃഗത്തിന്റെ തല ഒരു തുണി ഉപയോഗിച്ച് കുറച്ച് മിനിറ്റ് മൂടിയിരുന്നു. തുടർന്ന് മൃഗത്തെ മൂന്ന് മിനിറ്റ് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് തുറന്നുവിട്ടു. ഉടനടി മുയലിനെ ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെടുകയും, കണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു, റെറ്റിന അടങ്ങിയ ഐബോളിന്റെ പിൻഭാഗം അലൂമിന്റെ ലായനിയിൽ ഉറപ്പിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം കുഹ്‌നെ കണ്ടു, റെറ്റിനയിൽ ജാലകത്തിന്റെ ബാറുകളുടെ വ്യക്തമായ പാറ്റേൺ ഉള്ള ഒരു ചിത്രം.

ഇത് ഒരു മനുഷ്യനിൽ പരീക്ഷിക്കാൻ കുഹ്നെയ്ക്ക് 1880-ൽ ഒരു അവസരം വന്നു. നവംബർ 16 ന്, എർഹാർഡ് ഗുസ്താവ് റൈഫിനെ അടുത്തുള്ള പട്ടണമായ ബ്രൂച്ചലിൽ വച്ച് തന്റെ കുട്ടികളെ കൊലപ്പെടുത്തിയതിന് ഗില്ലറ്റിൻ ഉപയോഗിച്ച് വധിച്ചു. ശിക്ഷ നടപ്പാക്കി പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ റെയ്ഫിന്റെ കണ്ണുകൾ വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയും ഹൈഡൽബർഗ് സർവകലാശാലയിലെ കുഹ്നെയുടെ ലബോറട്ടറിയിൽ എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. റെയ്ഫിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കുഹ്‌നെ ഉത്പാദിപ്പിച്ച ഒപ്‌റ്റോഗ്രാമുകൾ നിലനിന്നില്ല, എന്നാൽ ഇത് കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു രേഖാചിത്രം കുഹ്‌നെയുടെ അനാട്ടമി ആൻഡ് ഫിസിയോളജി ഓഫ് ദി റെറ്റിനയിൽ കാണാം.1881-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇരയുടെ മരണസമയത്ത് കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്ന യാതൊന്നും ഇതിന് സാമ്യമില്ല. എന്നിരുന്നാലും,രേഖാചിത്രത്തിന് ഗില്ലറ്റിൻ ബ്ലേഡിനോട് സാമ്യമുണ്ടെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്. ഇത് തൂക്കുമരത്തിലേക്കുള്ള പടവുകളാകാമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് ശരിയായ ഒപ്‌റ്റോഗ്രാം നേടുന്നതിൽ കുഹ്‌നെ പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും, മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ അവസാന ദൃശ്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക എന്ന ആശയം വിക്ടോറിയൻ ഭാവനയിൽ ശക്തമായി പിടിമുറുക്കി. കൊലപാതകത്തിന് ഇരയായവരിൽ നിന്ന് അവരുടെ അക്രമിയെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്നതിന് ഒപ്‌റ്റോഗ്രാം ലഭിക്കുമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ, ഫ്രഞ്ച് ഫോറൻസിക് സൊസൈറ്റി ആശങ്കാകുലരായി, കൊലപാതക വിചാരണകളിൽ ഒപ്‌റ്റോഗ്രാഫുകൾ തെളിവായി അംഗീകരിക്കുന്നതിനുള്ള സാധ്യത പരിശോധിക്കാൻ ഒരു പഠനം നടത്താൻ ഡോ. മാക്സിം വെർനോയിസിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. വെർനോയിസ് പതിനേഴിൽ കുറയാത്ത മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുകയും അവയുടെ കണ്ണുകൾ വിച്ഛേദിക്കുകയും ചെയ്തു, പക്ഷേ വെറുതെയായി.

വെർനോയിസിന്റെ വിധിയും കുഹ്‌നെയുടെ പരീക്ഷണങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും, ക്രിമിനൽ കേസുകൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് അത്തരം ചിത്രങ്ങൾ സഹായിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ, കൊലപാതകത്തിന് ഇരയായവരുടെ കണ്ണുകളുടെ ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ പകർത്താനുള്ള അന്വേഷണം പ്രതീക്ഷയുള്ള തുടർന്നു. 1877-ൽ, ഫ്രോ വോൺ സബാറ്റ്‌സ്‌കി എന്ന വൃദ്ധയായ സ്ത്രീ ബെർലിനിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവരെ കണ്ടെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ പോലീസ് അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഫോട്ടോയെടുത്തു, പക്ഷേ ചിത്രങ്ങൾ ഒരു സൂചനയും നൽകിയില്ല. ലോറ ഷിയർമാന്റെയും സിന്തിയ ഡേവിസിന്റെയും ഇരട്ട കൊലപാതകം , 1912-ലെ വില്ലിസ്‌ക കൊലപാതകം, 1914-ൽ ട്രേസി ഹോളണ്ടറിന്റെ കൊലപാതകം എന്നിവയിൽ അമേരിക്കയിലും ഐബോൾ ഫോട്ടോഗ്രാഫി വളരെ ഗൗരവമായി എടുക്കപ്പെട്ടു. ബ്രിട്ടനിലെ ജാക്ക് ദി റിപ്പർ കൊലപാതകങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്ന ഡിറ്റക്ടീവുകൾ 1888-ൽ റിപ്പറിന്റെ ഇരകളിൽ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പരീക്ഷിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.

പ്രശസ്ത സയൻസ് ഫിക്ഷൻ എഴുത്തുകാരനായ ജൂൾസ് വെർണും 1902 ലെ തന്റെ നോവലായ ലെസ് ഫ്രെറസ് കിപ്പിൽ ഒപ്‌ടോഗ്രഫി ശാസ്ത്രത്തിന് ഫോറൻസിക് സാധ്യതയുണ്ടെന്ന ആശയം ശാശ്വതമാക്കി . അടുത്ത നൂറു വർഷങ്ങളിൽ ഈ ആശയം സാഹിത്യത്തിലും മാധ്യമങ്ങളിലും പതിവായി ആവർത്തിച്ചു. 1936-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ദി ഇൻവിസിബിൾ റേ എന്ന സിനിമയിൽ ബേല ലുഗോസി അവതരിപ്പിച്ച ഡോ. ഫെലിക്സ് ബെനറ്റ് ഒരു ഇരയുടെ ചത്ത കണ്ണുകളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ അൾട്രാ വയലറ്റ് ക്യാമറ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു രംഗം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. 1971 ലെ ഇറ്റാലിയൻ ചിത്രമായ ഫോർ ഫ്ലൈസ് ഓൺ ഗ്രേ വെൽവെറ്റിലും 1975 ലെ ഡോക്ടർ ഹൂ എപ്പിസോഡിലും ഒപ്‌റ്റോഗ്രഫി ഒരു പ്ലോട്ട് പോയിന്റായി ഉപയോഗിച്ചു .

ഈ ആശയം വളരെ വ്യാപകമായപ്പോൾ, ചില കൊലപാതകികൾ ഇരകളുടെ കണ്ണുകളെ നശിപ്പിക്കാൻ ഏതറ്റം വരെയും പോയി, 1927-ൽ ജോർജ്ജ് ഗട്ടറിഡ്ജ് എന്ന പോലീസുകാരനെ കൊലപ്പെടുത്തിയത് രണ്ട് കണ്ണുകളിലും ക്രൂരമായി വെടിയേറ്റ് ആയിരുന്നു. മറ്റൊരു കേസിൽ, 1990-ൽ, അൽസാസിലെ ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ അമ്മായിയമ്മയെ കൊലപ്പെടുത്തുകയും തെളിവ് നശിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ അവരുടെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ഒപ്‌ടോഗ്രഫിയെ ഉപയോഗപ്രദമായ ഒരു ഫോറൻസിക് സാങ്കേതികതയായി വികസിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന പ്രതീക്ഷ അന്വേഷകർ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും, 1975-ൽ, ഹൈഡൽബെർഗ് പോലീസ്, കുഹ്നെയുടെ പരീക്ഷണങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും പുനഃപരിശോധിക്കാനും ആധുനിക ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ, നവീകരിച്ച അറിവുകൾ, നൂതന ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ പ്രയോജനപ്പെടുത്താനും ഹൈഡൽബർഗ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഇവാഞ്ചലോസ് അലക്സാൻഡ്രിഡിസിന്റെ വൈദഗ്ധ്യം തേടി. കുഹ്നെയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ, മുയലുകളുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഉയർന്ന ദൃശ്യതീവ്രത ചിത്രങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ അലക്സാൻഡ്രിഡിസിന് കഴിഞ്ഞു. എന്നിരുന്നാലും, ഒപ്‌ടോഗ്രഫി ഒരുഫോറൻസിക് ഉപകരണമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതോടെ ഒപ്‌ടോഗ്രഫിയെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണം അവസാനിച്ചു.

Pic courtesy

You May Also Like

ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരേ ഒരു ഇണയെ സ്നേഹിക്കുന്ന വാകവരാൽ

ശുദ്ധജല മത്സ്യങ്ങളില്‍ കേരളീയര്‍ക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരമായ ഒരു മത്സ്യമാണ് വാകവരാല്‍. എന്നാല്‍, പല കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടും…

ന്യൂക്ലിയര്‍ പ്രൊപൽഷൻ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുമോ ?

ന്യൂക്ലിയര്‍ പ്രൊപൽഷൻ യാഥാര്‍ഥ്യമാകുമോ ? Sabu Jose ഭാവിയിലെ ചൊവ്വാ, ചാന്ദ്ര യാത്രകള്‍ക്കും അതിനുമപ്പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ബഹിരാകാശ…

ഫോസിലിൽ നിന്നും ദിനോസറുകളുടെ രൂപം മനസിലായി, എന്നാൽ സിനിമയിൽ കാണുന്ന ശബ്ദം, അതെങ്ങനെ മനസിലായി ? അതാണോ അവയുടെ ശബ്ദം ?

ജുറാസിക് പാര്‍ക്ക് സിനിമകളിൽ കേട്ടതാണോ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദിനോസറുകളുടെ ശബ്ദം ? അറിവ് തേടുന്ന പാവം പ്രവാസി…

ബെർമുഡ ട്രയാംഗിൾ അഥവാ ഡെവിള്‍സ് ട്രയാംഗിളിന് ആ പേര് വന്നത് എങ്ങനെ ?

ബെർമുഡ ട്രയാംഗിൾ അഥവാ ഡെവിള്‍സ് ട്രയാംഗിളിന് ആ പേര് വന്നത് എങ്ങനെ ? അറിവ് തേടുന്ന…