ആരാണ് എടാ, പോടാ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു നാട്ടുകാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ പൊലീസിന് അധികാരം നൽകുന്നത് ?

    95

    Pramod Puzhankara

    നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ വസ്തു ഒഴിപ്പിക്കലിനുള്ള കോടതി ഉത്തരവ് നടപ്പാക്കുന്നതിനിടെ ഭാര്യയും ഭർത്താവും തീകൊളുത്തി മരിക്കാനിടയായ സംഭവത്തിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ രണ്ടു പ്രശ്നങ്ങൾ കേരളത്തിലെ ഭൂവിതരണവുമായും പൊലീസ് സേനയുമായും ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. കുത്തക കമ്പനികൾ അനധികൃതമായി അഞ്ചരലക്ഷത്തോളം ഏക്കർ ഭൂമി കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്ന കേരളത്തിൽ മൂന്നര സെന്റ് ഭൂമിയില്ലാത്ത മനുഷ്യർക്ക് ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നമാണ്. നെയ്യാറ്റിൻകര സംഭവത്തിൽ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ അത് രണ്ടു വ്യക്തികൾ തമ്മിലുള്ള വസ്തുതർക്കവും തുടർന്നുള്ള കയ്യേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കൽ വിധിയുമാണ്. എന്നാലതിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന സാമൂഹ്യഘടനയുടെ ദൗർബല്യങ്ങൾ ഈ രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. ഭൂരഹിതരുടെ പ്രശ്നം ഭവന പ്രശ്നം മാത്രമല്ല. അത് മനുഷ്യർക്ക് തങ്ങൾ ജീവിക്കുന്ന ഭൂപ്രദേശത്ത് സ്വാഭാവികമായ അടിസ്ഥാനജീവിതം നയിക്കുന്നതിനാവശ്യമായ അവകാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുണ്ടായ കേരളത്തിലെ ഒന്നാം മന്ത്രിസഭ അടിയന്തരമായി കുടിയൊഴിപ്പിക്കൽ തടയുന്ന ഓർഡിനൻസും പിന്നീട് ഭൂപരിഷ്‌ക്കരണ ബില്ലും കൊണ്ടുവന്നത് ഇതിനായുള്ള അതിരൂക്ഷമായ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായിട്ടായിരുന്നു. ആ സമരങ്ങൾ നയിച്ചത് കേരളത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുമായിരുന്നു.

    എന്നാൽ ആ ഭൂപരിഷ്‌ക്കരണ ബില്ലിനുണ്ടായിരുന്ന ദൗർബല്യങ്ങളെ, രാഷ്ട്രീയ പിഴവുകളെ തിരുത്താനും ആ ബില്ലിനാസ്പദമായ രാഷ്ട്രീയ സമരങ്ങളുടെ സത്തയെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകാനും ഒരു പ്രസ്ഥാനം എന്ന നിലയിൽ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിക്ക് പിന്നീട് വേണ്ടത്ര സാധിച്ചില്ല എന്ന ഗൗരവമായ സ്വയം വിമർശനത്തിന് ഇപ്പോഴും വിധേയമാക്കേണ്ട കാര്യമാണ്. കോൺഗ്രസ് പോലുള്ള പാർട്ടികളൊക്കെ എക്കാലത്തും ഇത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാത്തരം ഭൂപരിഷ്ക്കരണത്തിനും എതിരായതുകൊണ്ട് അവരൊന്നും ഇത് സംബന്ധിച്ച ചർച്ചയിലേ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. മരടിലെ സമ്പന്നരുടെ അനധികൃത സമുച്ചയങ്ങൾ പൊളിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോൾ സർക്കാരും ഇടതുപക്ഷമടക്കമുള്ള രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളും അവിടെ താമസക്കാർക്കുവേണ്ടി കണ്ണീരൊഴുക്കിയതും ഇപ്പോൾ നടന്ന സംഭവത്തിൽ ആത്മഹത്യക്കു ശേഷം മാത്രം ഇടപെടൽ വരുന്നതും നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ സംവേദന സ്വീകരണികൾ എങ്ങോട്ടാണ് തിരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നതിന്റെ വർഗപക്ഷപാതിത്വത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്.

    കേരളത്തിൽ ഇപ്പോഴും 29000-ത്തിലേറെ പട്ടികജാതി കോളനികൾ എന്ന പേരിൽ ജാതി,സാമൂഹ്യ, സാമ്പത്തിക ഘടനയിൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ട നിലയിലുള്ള ദളിത് ആവാസ കേന്ദ്രങ്ങൾ തുടരുന്നു എന്നതുതന്നെ ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഭീകരതയാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കേരളത്തിലെ ഭൂവിതരണ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു എന്ന നിലയിൽ വികസന ചർച്ചകളെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നത് ഇടതുപക്ഷത്തിന് വന്ന ഗുരുതരമായ രാഷ്ട്രീയപിഴവാണ്. അത് കേവലമായ പിഴവ് മാത്രമല്ല, വർഗ്ഗരാഷ്ട്രീയ കാഴ്പ്പാടിൽ വന്ന വ്യതിയാനം കൂടിയാണ്. നെയ്യാറ്റിൻകരയിലുണ്ടായ സംഭവം പോലുള്ളവ വർഗ്ഗരാഷ്ട്രീയത്തിലൂന്നിയ കടുത്ത വിമർശനങ്ങൾ വീണ്ടും ഉയർത്താനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ചുമതല നമുക്കുണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.

    മറ്റൊന്ന് കേരളത്തിലെ പൊലീസിന്റെ ജനങ്ങളോടുള്ള ഇടപെടലിന്റെ ജനാധിപത്യ വിരുദ്ധതയാണ്. എത്രയോ കാലങ്ങളായി മാറിവരുന്ന സർക്കാരുകൾ ഇക്കാര്യത്തിൽ പുലർത്തിയ അലംഭാവത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ ചിത്രമാണ് നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ നമ്മൾ കണ്ടത്. ആഭ്യന്തര വകുപ്പ് മന്ത്രി കൂടിയായ മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയൻ, പൊലീസിൻറെ മനോവീര്യത്തെക്കുറിച്ച് നൽകിയ ഉപദേശനിർദ്ദേശങ്ങൾ ഇത്തരത്തിലുള്ള ജനാധിപത്യവിരുദ്ധ ജീർണതയെ ആവോളം സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് ഇനിയും മൂടിവെയ്ക്കാതെ ഇടതുപക്ഷം ചർച്ച ചെയ്യേണ്ട വസ്തുതയാണ്. ഒരു സിവിൽ തർക്കത്തിൽ പൊലീസ് ഇടപെടേണ്ട രീതി പോലും തള്ള. അത് കോടതി വിധി നടപ്പാക്കാനായാലും. ആരാണ് എടാ, പോടാ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു നാട്ടുകാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ പൊലീസിന് അധികാരം നൽകുന്നത്? പെട്രോളൊഴിച്ച് ആത്മഹത്യക്കു മുതിര്ന്ന ഒരു മനുഷ്യനെ തടയാനുള്ള പ്രാഥമികമായ പരിശീലനം പോലുമില്ലാതെ അയാളുടെ കയ്യിലെ തീ തട്ടിക്കളയാൻ നോക്കുന്ന പൊലീസുകാരൻ ഏതൊരു ആധുനിക പൊലീസ് സേനയ്ക്കും നാണക്കേടാണ്.

    കേരളത്തിലെ പൊലീസ് സംവിധാനം ഈ കോവിഡ് ലോക് ഡൌൺ കാലത്ത് കാട്ടിക്കൂട്ടിയ അധികാര ദുർവിനിയോഗം നാടകങ്ങൾ കേരളം സമൂഹത്തെ ലജ്ജിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. മനുഷ്യരെ പെരുവഴിയിൽ ഏത്തമിടുവിപ്പിച്ച യതീഷ് ചന്ദ്രയെന്ന IPS ഗുണ്ട മുതൽ ലോക് ഡൌൺ ലംഘനത്തിന് പിടിച്ച ചെറുപ്പക്കാരനെ കളിയാക്കുന്ന വീഡിയോ വൈറലാകുന്ന CI വരെയുള്ള ആഭാസന്മാർ അക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. നിരവധി ലോക്കപ്പ് കൊലപാതകങ്ങൾ, മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പെരുമാറ്റരീതികൾ തുടങ്ങി പൊതുസമൂഹത്തിനോട് യാതൊരുവിധ accountability യും ഇല്ലാത്ത വിധത്തിൽ പെരുമാറുന്ന ഒരു പൊലീസ് സംവിധാനത്തെ ഒരുതരത്തിലും നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആഭ്യന്തര വകുപ്പ് ഈ സർക്കാരിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പാളിച്ചകളിലൊന്നാണ്.

    അതിനൊപ്പംതന്നെ ഈ പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം ഇക്കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷക്കാലത്തെ സംഭാവനയാണെന്ന ലളിതവത്കരണത്തിനു കേവലമായ കക്ഷിരാഷ്ട്രീയ ഗുസ്തിയുടെ സ്വഭാവമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. ജാതി വിവേചനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സ്വഭാവം എന്താണെന്ന് ഒന്നുകൂടി വെളിവാക്കുന്ന ഈ സംഭവം ജാതി പ്രശ്നത്തെയും അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക കാതലിനേയും വർഗ്ഗരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ നിലപാടുകളിലൂന്നി, ഭൂവിതരണവും ഭൂമിക്ക് മേലുള്ള പൊതുകാർഷികാവകാശവും തുടങ്ങിയ പുതുകാല സമീപനങ്ങളിലൂടെ പരിഹരിക്കേണ്ട ചുമതലയുടെ അടിയന്തര ആവശ്യകതയും ഇത് മുന്നോട്ടിവെക്കുന്നുണ്ട്.എന്നാൽ ഉടനെത്തന്നെ യുവതികൾ ഭരണസാരഥ്യത്തിലെത്തിയതിനെ നേട്ടമായി കാണിച്ചവരെല്ലാം ഈ സംഭവത്തോടെ മാപ്പുപറയണം എന്നൊക്കെയുള്ള ഓരിയിടൽ സ്വത്വവാദികളുടെ പൊള്ളയായ ഗീർവാണങ്ങളാണ്. കേരളത്തിലെന്നല്ല, ഇന്ത്യയിലൊരിടത്തും ഭൂമിപ്രശ്‌നമോ ഭൂബന്ധങ്ങളുടെ പൊളിച്ചെഴുത്തോ, മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക പ്രക്രിയ രൂക്ഷമാകുന്ന ദരിദ്രവത്കരണമോ തൊഴിലവസരം ശൂന്യതയോ ഒന്നും ഒരുകാലത്തും ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്നമാക്കി ഉന്നയിക്കാത്ത, അംബേദ്ക്കറുടെ കാലത്തുപോലും, സ്വത്വവാദികൾക്ക് ഇതും തങ്ങളുടെ സുഖലാവണങ്ങളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടുള്ള കേവലമായ ഗാ ഗ്വാ വിളികളാണ്. മുതലാളിത്തക്കാലത്തെ ഭൂപരിഷ്ക്കണം അവർക്ക് ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ അജണ്ടയല്ല.