പരദൂഷണത്തിന്റെ മനഃശാസ്ത്രം

0
130

പ്രസാദ് അമോർ (Psychologist)

പരദൂഷണത്തിന്റെ മനഃശാസ്ത്രം.

വ്യാപകമായി പരദൂഷണം പറയുന്ന ഒരു സംസ്കാരത്തിലാണ് നമ്മൾ ജീവിച്ചുപോരുന്നത്.മനുഷ്യർ അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്പരദൂഷണത്തിലൂടെയാണ്.അല്പമോ ഭാഗികമോ ആയ സത്യങ്ങളെ പർവ്വതീകരിച്ചു ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്തു വലിയ കള്ളങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു ലോകമാണ് നമ്മുടേത്. സംഘടിതമായ പരദൂഷണത്തിന് ഓരോ വ്യക്തിയും ഇരയാകുന്നു. മനുഷ്യൻ തന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അസംതൃപ്തികളെ, ലൈംഗിക സമ്മർദ്ദങ്ങളെയെല്ലാം സൂക്ഷ്മതലത്തിൽ പരദൂഷണങ്ങളിലൂടെ ലഘൂകരിക്കുന്നു.മനുഷ്യർ അവർ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന യാഥാർഥലോകം സൃഷ്‌ടിക്കുന്ന വിലക്കുകളെ മാനസികമായി ഉല്ലംഘിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപായമായി പരദൂഷണത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ മേൽക്കോയ്മ നേടാനുള്ള ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി അന്യരെ കുറ്റം പറയുക എന്ന ശീലം രൂപപ്പെടുന്നു.പരദൂഷണം പറയുന്നവർക്ക് സുഖാനുഭവത്തിന്റെ ഹോർമോണുകൾ പ്രവഹിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അത് ആവർത്തിക്കാൻ അവർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പരദൂഷണത്തിന്റെ വിനിമയ രീതികൾ മനുഷ്യന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും പ്രവൃത്തികളിലും കാണാൻ കഴിയും.ഗുണങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു ജീവിക്കുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷാരാഹിത്യത്തിന്റെ പിടിയിലമർന്നവർക്ക് പരദൂഷണം പറയാൻ തോന്നും.ഞരബുരോഗത്തിന്റെ പീഡകൾ അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് പലപ്പോഴും പ്രശാന്തത കൈവരുന്നത് അന്യരെ കുറ്റം പറഞ്ഞു രസിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്. വിഫലമായി പോയ നേട്ടങ്ങൾ, മേൽക്കോയ്മയ്ക്കുള്ള തീവ്ര ആഗ്രഹം, സ്വയം വെറുപ്പ്, ശൂന്യമായ ജീവിതം എല്ലാം പരദൂഷത്തിലേയ്ക്കുള്ള മാനസിക തലങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നവയാണ്.

പരിണാമപരമായി സാമൂഹികമായ ഒരു മാനത്തിലാണ് പരദൂഷണം പറയുന്ന ശീലം മനുഷ്യനിൽ വികസിച്ചുവന്നത്.അന്യരെ കുറ്റം പറഞ്ഞു കൂട്ടായ്‌മ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു ഘടകമായി പരദൂഷണം നിലനിന്നു.മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ,കേട്ടുകേൾവികൾ താൻ അംഗമായ സംഘത്തിൽ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കുക എന്നത് പരിണാമപരമായി മനുഷ്യൻ ആർജ്ജിച്ചെടുത്ത ഒരു അതിജീവന തന്ത്രമാണ്.അന്യരുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും കണ്ടെത്തി അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ജീവശാസ്ത്രപരമായ വ്യഗ്രതയും അതിന് പിന്നിലുണ്ട്.മനുഷ്യന്റെ നാഡി വ്യവസ്ഥയും ഹോർമോൺ പ്രവർത്തനങ്ങളും ആ തരത്തിൽ പരുപവ പ്പെട്ടതാണ്.സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിന്റെ ശ്രേണി ബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ ആധിപത്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ത്വര ഈ ശീലത്തെ പരിപോക്ഷിപ്പിക്കുന്നു.രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ചു അപരാധങ്ങൾ പറയുന്നതോടെ അവർ തമ്മിൽ സംഘബോധം രൂപപ്പെടുന്നു.പലപ്പോഴും അത് ശക്തമായ സാമൂഹ്യബന്ധത്തിന് കാരണമാവുകയാണ്.ഒരേ ആശയവും, വിശ്വാസവും, താല്പര്യവും ഉള്ള ആളുകളെ കൂട്ടിയിണക്കുന്ന കണ്ണികളാവുകയാണ് അവർക്കിടയിലുള്ള ദൂഷണം പറച്ചിലുകൾ.നിസങ്കോചമായി കള്ളങ്ങൾ പറഞ്ഞു പരത്തുന്നത് ശീലമാക്കിയവർ ആ നുണകൾക്ക് ന്യായീകരണം നൽകുന്നു.മനുഷ്യൻ ജീവിതത്തെ ആയാസരഹിതമാക്കാനായി ബാഹ്യലോകത്തെക്കുറിച്ചും ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചും നിറംപിടിപ്പിച്ച കഥകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ പരദൂഷണ സ്വഭാവം സാമൂഹ്യ ശീലങ്ങളിൽ നിന്നും ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്നും പഠിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. പഴയ ശീലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുക എന്നത് മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രയാസമാണ്. മനുഷ്യന്റെ ജനിതകമായ ഓർമശക്തി സജീവവും പ്രവർത്തനക്ഷമവുമായി നിയന്ത്രിക്കുന്ന അവസ്ഥ പരദൂഷണ സ്വഭാവം സഹജഭാവമായി നിലനിർത്തുകയാണ്.സുരക്ഷിതത്വ പ്രേരണയാൽ തൊട്ടപ്പുറത്തെ ചലനങ്ങളോ ശബ്ദങ്ങളോ മറച്ചുവെയ്ക്കപ്പെട്ട കാഴ്ചകളിലേയ്ക്കോ കൺപാർക്കുന്നതിനും കാതോർക്കുന്നത്തിനും വേണ്ട വയറുകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മഷ്തിഷ്‌കം ആദിമ ചോദനയാൽ പരദൂഷണങ്ങളെ പുണരുകയാണ്.മനുഷ്യർ പരസ്‌പര ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് മോചിക്കപെട്ടാലും അവരുടെ പുരാതനമായ മാനസിക തലങ്ങൾ അതെ അവസ്ഥയിൽ നിലനിൽക്കുകയാണ്. ഒരേ സംഘത്തിൽ പെട്ടവരോടുള്ള വിശ്വാസവും കൂറും അനഭിമതരെക്കുറിച്ചുള്ള ഭൂഷണങ്ങൾ സംഘങ്ങൾക്കിടയിൽ ഐക്യം നിലനിർത്തുന്നു.

ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിനിമയോപാധികൾ പരദൂഷണങ്ങൾക്കു കൂടുതൽ കരുത്തു നൽകുന്നവയാണ്.ഒറ്റപ്പെട്ട സംഘങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന പരദൂഷണങ്ങൾ ഇന്ന് നിമിഷങ്ങൾക്കകം ആഗോളവ്യാപകമാവുകയാണ്. സൈബർ ജീവികളായ ആധുനികർ പരദൂഷണങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമാണ് തിരിയുന്നത്.കേട്ടുകേൾവികളോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുവാൻ പാകത്തിന് യാഥാർഥ്യങ്ങളെ വളച്ചൊടിക്കാൻ വ്യഗ്രരായവർ സ്വന്തം സ്വത്വ വേദനകളുമായി താത്മ്യം പ്രാപിക്കാൻ പരദൂഷണവുമായി സമരസപ്പെടുന്നു.പലപ്പോഴും തീവ്രമായ പരദൂഷണങ്ങൾക്ക് യാഥാർഥ്യം തോറ്റുകൊടുക്കേണ്ടി വരുന്നു.പരദൂഷണങ്ങൾ എല്ലാത്തരം വേര്തിരിവുകളെയും, അയഥാർത്ഥമായ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും കൂട്ടിയിണക്കി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നു.അത് യാഥാർഥ്യവുമായി നമുക്കുള്ള ബന്ധം നഷ്ടപെടുത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ചില വ്യക്തികൾ അവരുടെ സംഘ ത്തിനും സ്വ താല്പര്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടി അപദാനങ്ങൾ പറഞ്ഞു പരത്തുന്നു.അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർ മറ്റുള്ളവരുടെ അവസ്ഥകൾക്കോ വികാരങ്ങൾക്കോ ആത്മാർത്ഥ പരിഗണന നൽകുന്നില്ല. കെട്ടുകഥകളും മിഥ്യകളും പരദൂഷണങ്ങളും മനുഷ്യർക്ക് പ്രലോഭനീയങ്ങളാണ്. പ്രത്യേയകിച്ചു് യാതൊരു ഉദ്ദേശവുമില്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന ഹോമോസാപിയൻസ് സങ്കല്പങ്ങൾ കൊണ്ട് മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കിയ ലോകത്തിരുന്നു ജീവിതത്തിന്റെ `നിറങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് അവരുടെ സ്വത്വ ത്തിലുള്ള പരദൂഷണത്തിന്റെ സ്വാഭാവികതയിൽ ഊന്നിയാണ്.