നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ അവസാനയോർമ്മ എന്താണ് ? എനിക്ക് അതു അറ്റു വീഴുന്നൊരു കൈയാണ്

91

Sreekanth Sivadasan

നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ അവസാനയോർമ്മ എന്താണ് ? എനിക്ക് അതു അറ്റു വീഴുന്നൊരു കൈയാണ്.
വിനുവേട്ടനെ പരിചയപ്പെടുന്നത് ഗ്രൗണ്ടിന് അടുത്തു വെച്ചാണ്. വൈകുന്നേരത്തെ ഗ്രൗണ്ടിലെ ക്രിക്കറ്റ് കളികളും കുന്നിൻ മുകളിൽ കമ്പ് വെച്ചുണ്ടാക്കിയ ഗ്രില്ലിൽ ചിക്കൻ ചുടുന്നതും മാങ്ങയേറും പൂരത്തിനുള്ള ഡാൻസ് കളികളും ഒക്കെ അനവധിയാണ്. പക്ഷെ എട്ടു കൊല്ലത്തിനിപ്പുറം അതൊക്കെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ഓർമകളിലൂടെ ഒരുപാട് പിന്നോട്ടു പോക്കണം. പക്ഷെ വിനുവേട്ടനെ ഓർക്കുമ്പോൾ ആദ്യം വരുന്ന ഓർമ റോഡിന്റെ ഇടതു വശത്തെക്കുള്ള ചാലിൽ നിന്നും കാറിലേക്ക് കയറ്റുന്ന സമയത്തു ദേഹത്തു നിന്നും അറ്റു വീണു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൈയാണ്.

മനുഷ്യന്റെ ഇറച്ചിയിൽ ഇരുമ്പ് കേറുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇറച്ചി കടയിൽ മൃഗങ്ങളെ വെട്ടുന്ന ശബ്ദം പോലെയല്ല അതു. അവിടെ ഇടക്കിടക്ക് മടാള് എല്ലിൽ തട്ടും, താഴെയുള്ള മുട്ടിയിൽ തട്ടും. പക്ഷെ മനുഷ്യന്റെ ഇറച്ചിയിൽ അതിനേക്കാൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലാണ് ഇരുമ്പു കേറുന്നത്. ഞെരമ്പുകൾ അറുത്തറത്തു ഉള്ളിലേക്ക് കേറുന്നത് നമ്മൾ അറിയുമെങ്കിലും വേദന അറിയുന്നത് എല്ലിൽ തട്ടുമ്പോഴാണ്. അതിന്റെ സ്വരമാണ് നമ്മൾ കേൾക്കുക. ഒറ്റ വട്ടമാണ് എന്നെ വെട്ടിയത്. കഴുത്തിനുള്ള വെട്ടു കൈ കൊണ്ട് തടഞ്ഞതാണ്. പക്ഷെ അഞ്ചു വട്ടം വിനുവേട്ടന്റെ എല്ലിൽ ഇരുമ്പു കൊള്ളുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഇന്നെനിക്കു 24 വയസാണ്. വിനുവേട്ടൻ മരിച്ച അതേ പ്രായം. ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സു ഒരാൾക്ക് മരിക്കാൻ ഉള്ള പ്രായമല്ലന്നു 24 വയസു തികഞ്ഞ ഒരാളെന്ന നിലയിൽ തീർത്തു പറയാനാക്കും. ഒരു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞുനിരുന്നുവെങ്കിൽ ദുബായിൽ പുതിയ ജോലിക്കു ചേർന്നു ഇടക്ക് നാട്ടിൽ വരുമ്പോ ഞങ്ങടെ ഒക്കെ ആ പാറപ്പുറത്തിരുന്നു തോട്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ കാലിട്ടു ഞങ്ങടെ കൂടെ രാഷ്ട്രീയവും നാട്ടിലെ വർത്തമാനോം പറഞ്ഞിരിക്കണ്ട ആളാണ്. പാടം തേവി മൊയ്‌ മീനിനെയും ഞൊങ്ങിയെയും പിടിച്ചു വറത്തു ഊട്ടേണ്ട കൈയാണ്.

ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു എത്ര നാൾ ഒറ്റക്കും കൂട്ടമായും ഞങ്ങൾ പൂക്കോട്ടുകാവുകാർ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നറിയുമോ?
അമ്പലത്തിൽ ശാഖ നടത്തിയതിനെ തടയാൻ ചെന്നതിന്റെ പ്രതികാരത്തിനാണ് RSS കാർ വിനുവേട്ടനെ വെട്ടിയത്. മറക്കാനാകില്ല അതു. ഞാൻ അത്രക്ക് സൂക്ഷമത ഉള്ള ആളൊന്നുമല്ല. പ്രണയിച്ചവർ തന്ന സമ്മാനങ്ങൾ പോലും കളഞ്ഞിട്ടുള്ള ആളാണ്. പക്ഷെ മൂന്നു വസ്തുക്കൾ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. 2011ലെ കാളികാവ് പൂരത്തിന് ആശിച്ചു എടുത്ത യൂണിഫോമിൽ മാച്ചായി ഇട്ടാണ് ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേർ കൂടി അന്ന് സിനിമക്ക് പോയത്. അതും കഴിഞ്ഞു മടങ്ങി വരുമ്പോഴാണ് അവർ ഞങ്ങളെ വെട്ടിയത്. ചോരയിറ്റി കറ പിടിച്ച ഷർട്ട് കഴുക്കിയെടുത്തെങ്കിലും പിന്നീടതു ഇട്ടിട്ടില്ല. ഇടുമ്പോഴൊക്കെ ദേഹത്തു ഒരു ആവി കേറുന്ന തോന്നലാണ്.

പിന്നെയുള്ളത് കൊല്ലപ്പെട്ടന്നതിനും രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ തിരൂരിൽ പോയി എനിക്ക് എടുത്തു തന്ന ലെതർ പേഴ്സാണ്. 8 കൊല്ലമായി വിണ്ടു കീറിട്ടും, മഴയേറ്റും പോക്കെറ്റിൽ കിടന്ന ആ ലെതർ പേഴ്സ് മാറ്റിയത് ജമിയായിൽ വന്ന ഈ കൊല്ലമാണ്. പിന്നെയുള്ളത്‌ വിനുവേട്ടൻ തലയിൽ കെട്ടാറുണ്ടായിരുന്ന ചെ ഗുവേരയുടെ ചിത്രമുള്ള മഞ്ഞ തൂവാലയാണ്. പൂക്കോട്ടുകാവിൽ വിനുവേട്ടന്റെ രക്തസാക്ഷി ദിനം ഞങ്ങൾക്ക് RSS നു എതിരെയുള്ള ഓർമ്മകുറിപ്പാണ്. Lockdown ആയാലും അതു അങ്ങനെ തന്നെ തുടരും.
ഉയിർ കൊണ്ടു ഉടലിൽ വരച്ചൊരു രക്തമണ്ണമുള്ളൊരു ഗ്രാഫിറ്റിയാണ് വിനുവേട്ടൻ. കാലാന്തരത്തിൽ ഞങ്ങൾ വീണ ചാലുകൾ മണ്ണ് വീണു മൂടും, ഇറ്റിയ ചോര തുള്ളികൾ മഴവെള്ളത്തിൽ നീരായിട്ടുണ്ടാവും. അപ്പോഴും ഞങ്ങൾ അന്ന് എടുത്തൊരു തീർച്ചയുണ്ട്. പൂക്കോട്ടുകാവിൽ ഒരു RSS നെ വിജയിക്കാൻ വിടില്ലെന്ന്. പൂക്കോട്ടുകാവ് അങ്ങനെയായി തീരുന്നത് അങ്ങനെ കുറച്ചു തീർച്ചകൾ കൊണ്ടു കൂടിയാണ്.
Fascism shall not be debated, it should be thrashed.
ലാൽ സലാം