‘ചിത്രവധം’, ‘കഴുവേറ്റൽ’, ‘ഉഴച്ചു കൊല്ലൽ’

153

T Murali

‘ചിത്രവധം’
……………..
പശ്ചാത്തലം: 1000 വർഷം മുമ്പുവരെയെങ്കിലും ബുദ്ധ ധർമ്മ അനുഭാവികളും പ്രബുദ്ധ പാരമ്പര്യമുള്ളവരുമായിരുന്ന ദളിത്‌-പിന്നോക്ക സമുദായങ്ങളെ ( പുലയര്‍, പാണർ, പറയർ, അരയര്‍, ആശാരി, തട്ടാന്‍, നാടാര്‍, ഈഴവർ/ തിയ്യര്‍ / ചേകവർ, അമ്പട്ടാൻ, കണിശൻ, കളരി പണിക്കര്‍, കളരി കുറുപ്പ്, വാണിയർ, എഴുത്തച്ഛന്‍‍, ശാലിയർ/ചാലിയർ,… തുടങ്ങിയ കേരളത്തിലെ അസവർണ്ണ സമുദായങ്ങൾ) സാമൂഹ്യമായും സാംസ്ക്കാരികമായും സാമ്പത്തികമായും തകരർക്കുക, ജീർണ്ണിപ്പിക്കുക, ജാതീയ സവർണ്ണ മതത്തിന്റെ ജാതി-നുകത്തിനു കീഴിൽ കൊണ്ടുവരിക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ ക്രൂരമായ ചൂഷണ-പീഢന തന്ത്രങ്ങള്‍ ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം അക്കാലത്തെ പപ്പറ്റ് (പാവ) രാജാക്കന്മാരായിരുന്ന ശൂദ്ര-നായര്‍ ഭരണാധികാരികളെക്കൊണ്ട് നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നു എന്നു കാണാം.

ഈ ബൌദ്ധപാരംബര്യമുള്ള (ഇന്നത്തെ പിന്നോക്ക) സമുദായങ്ങളില്‍ സ്വന്തമായി പള്ളിക്കൂടങ്ങളും, കാവുകളും, അമ്പലങ്ങളും, ചേകേന്മാരായ ഗുരുക്കന്മാരുടെ കളരികളും ഉള്ളവരും ഗണിത വിദ്യയറിയുന്ന ആചാര്യന്മാരും (ആശാരി) ആയുർവേദത്തിൽ അഗ്രഗണ്യരായ വൈദ്യന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. (350 വർഷം മുമ്പു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഹോർത്തൂസ് മലബാറിക്കൂസിന്റെ ആധികാരികത സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താൻ, വട്ടെഴുത്ത് മലയാളത്തിൽ കത്തെഴുതി ഒപ്പിട്ട് നൽകിയ ഈഴവ ചേകവനും കൊച്ചി രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരം വൈദ്യനുമായിരുന്ന ഇട്ടി അച്ചുതൻ വൈദ്യർ അടക്കമുള്ള പാരമ്പര്യ വൈദ്യന്മാർ.)

വട്ടെഴുത്ത്, കോലെഴുത്ത് മലയാള ഭാഷയും സംസ്കൃതമടക്കമുള്ള ഭാഷകളിൽ നല്ല അറിവും പ്രാഗല്‍ഭ്യവുമുള്ളവരും, ഗണിത പണ്ഡിതരും സവർണ്ണരല്ലാത്ത പിന്നോക്കക്കാരായ വിസ്മൃത ബൗദ്ധ സമുദായങ്ങളിൽ സമീപ കാലം വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ജനസംഖ്യയില്‍ ഭൂരിപക്ഷക്കാരായ വിസ്മൃത-ബൌദ്ധരായ ജനങ്ങളെ അവരുടെ സ്വന്തം ജന്മദേശത്ത് സാധാരണ പൌരന്മാരായി പോലും കാണാന്‍, ന്യൂനപക്ഷമായിരുന്ന സവർണ്ണ ശൂദ്ര-മാടമ്പി ഭരണകൂടവും ബ്രാഹ്മണരും ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്നതു വരെ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പകരം, അവര്‍ അബ്രാഹ്മണരും അറിവുള്ളവരും ബൗദ്ധ പാരമ്പര്യം ഉള്ളവരും ആയതിനാൽ കൊല്ലപ്പെടേണ്ടവര്‍ ആണെന്നായിരുന്നു അക്കാലത്തെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ വിശ്വാസം. ബുദ്ധനോടും ബൗദ്ധ വിശ്വാസികളോടും സവര്‍ണ്ണ ബ്രാഹ്മണ മതത്തിന്‍റെ വംശീയ വൈരം എത്രത്തോളമുണ്ട് എന്നതിന്‍റെ ഉദാഹരണമായി ഇതിനെ കാണാം. ‍

വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള ബൌദ്ധ പാരംബര്യക്കാരെ പൊതു നിരത്തില്‍ പോലും ഇറങ്ങി നടക്കാന്‍ അവകാശമില്ലാത്തവരായി അന്യവൽക്കരിക്കുകയും , തീണ്ടൽ, തൊടീൽ, അയിത്തം തുടങ്ങിയ മനുഷ്യത്വ വിരുദ്ധ സാമൂഹ്യ നിയമങ്ങളും അനാചാരങ്ങളും അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുകയും, അത് ലംഘിക്കുന്നവരെ നിര്‍ദ്ദയം കൊന്നുകളയുകയും ചെയ്യുക എന്നത് അക്കാലത്ത് ഭരണ സംവിധാനത്തിന്‍റെ ജാഗ്രതയോടെയുള്ള ദിനചര്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.

ബൌദ്ധരെ നിരന്തരം എന്തെങ്കിലും കുറ്റമാരോപിച്ച് കൊന്നുകളയാതിരുന്നാല്‍ ബ്രാഹ്മണാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് അത് ഭീഷണിയാകും എന്നത് നിശ്ചയമാണ്. ഈ വസ്തുത നന്നായി അറിവുള്ളതിനാലാണ് ബ്രാഹ്മണ്യം തങ്ങളുടെ കൂടെയുള്ള പ്രമുഖ സമുദായമായ ശൂദ്ര-നായമാർക്ക് അക്ഷരവിദ്യ പോലും നിഷിദ്ധമാക്കിയിരുന്നത്. കാരണം, അറിവുള്ളവരാകാനുള്ള അവകാശം ബ്രാഹ്മണരുടെ മാത്രം കുത്തകയായാണ് സവർണ്ണ മതം വിഭാവന ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ബ്രാഹ്മണ ജാതീയ-സവർണ്ണ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥ എന്ന അടിമത്വ സമൂഹത്തിൽ അറിവുള്ള ജനങ്ങൾ രാജ്യദ്രോഹികളും അവിശ്വാസികളുമായ അസുരന്മാരും രക്ഷസരുമായാണ് ബ്രാഹ്മണ്യം പുരാണേതിഹാസങ്ങൾ രചിച്ചുവച്ചരിക്കുന്നത്.

എല്ലാവരും മനുഷ്യരാണെന്ന നമ്മുടെ അറിവ് എല്ലാ ജാതീയ അടിമത്വത്തെയും ആധുനിക കാലത്ത് റദ്ദാക്കേണ്ടതാണ്. മാനവികമായ ബോധവികാസം ബ്രാഹ്മണ സവർണ്ണ മതത്തെയും ജാതീയതയേയും വംശീയ-റേസിസമായി തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുകയും, നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. (പക്ഷേ, ബ്രാഹ്മണ നിർമ്മിതമായ പുരാണേധിഹാസങ്ങൾ നമ്മുടെ ചരിത്ര പാരമ്പര്യമാണെന്ന വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ശക്തിയാലും നമ്മുടെ കലാ-സാഹിത്യ -സാംസ്ക്കാരികതയെ മുഴുവൻ ഗ്രസിച്ചിരിക്കുന്ന സവർണ്ണ ബോധം കാരണവും, ജാതി ചിന്തയും, സവർണ്ണ ദുരഭിമാനങ്ങളും, ബ്രാഹ്മണ്യം എന്ന പൗരോഹിത്യ വംശീയരാഷ്ട്രീയവും മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകാതെ, സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ച് 73 വർഷമായിട്ടും നിലനിൽക്കുന്നു. മാത്രമല്ലാ, നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ തന്നെ ഒരൊറ്റ കാവിക്കൊടിയുടെ കീഴിലേക്ക് അണിചേർക്കുന്ന വർഗ്ഗീയ സമൂഹമായി നാം അനുദിനം ഹിംസാത്മകമായി വളരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.)ശൂദ്രനായ നായര്‍ ബൌദ്ധരെ ശത്രുവായി കാണാതിരുന്നാൽ അവര്‍ തമ്മിലുള്ള സ്ഥിര സംസര്‍ഗ്ഗത്താല്‍‍ ശൂദ്രർക്ക് വിലക്കപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസവും സാംസ്ക്കാരിക ബോധവും പിന്നോക്ക സമുദായമായ ബൌദ്ധരില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുമെന്നും, ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യത്തിന്‍റെ അടിത്തറ തകരുമെന്നും, ജാതീയ-അടിമത്വത്തില്‍ നിന്നും ശൂദ്ര-നായന്മാര്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുമെന്നും ബ്രാഹ്മണ പൌരോഹിത്യം അക്കാലത്ത് ഭയന്നിരുന്നു.

കാരണം, ശൂദ്ര-നായർ രാജാക്കന്മാരെയും അവരുടെ സ്ത്രീകളെയും തങ്ങളുടെ ആജ്ഞാനുവർത്തികളായ ഇരകളാക്കിയാണ് ബ്രാഹ്മണ്യം സവർണ്ണതയുടെ മനുസ്മൃതി ഭരണം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. സവർണ്ണ ജാതീയ അടിമത്വവ്യവസ്ഥിതിക്ക് പുറത്തുള്ള ഏതൊരു അറിവുള്ള മനുഷ്യനും, സമുദായവും, സമൂഹവും ബ്രാഹ്മണ വംശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ലക്ഷ്യത്തിന് എതിരാണ്. അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ ബ്രാഹ്മണ്യം കാവൽ നായ്ക്കളായും വേട്ടപ്പട്ടികളായും തങ്ങളുടെ കീഴാളരും ഇരകളുമായ ശൂദ്ര-നായന്മാരെ തന്നെയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

അക്ഷരാഭ്യാസവും ലോകവിവരവും ചരിത്ര ബോധവും നിഷിദ്ധമാക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണ്യം കനിഞ്ഞു നൽകിയ രാജഭരണ നാടുവാഴിത്ത സ്ഥാനമാനങ്ങളും, നായർ സ്ത്രീകളുമായി ബ്രാഹ്മണർ സ്ഥാപിച്ച സംബന്ധം എന്ന തന്ത്രപരമായ, ഏകപക്ഷീയമായ ലൈംഗീക സേവന ബന്ധവും നായന്മാർ ബ്രാഹ്മണരുടെ സവർണ്ണവംശമാണെന്ന ദുരഭിമാനം ജനിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
അക്ഷരാഭ്യാസമോ ലോകവിവരമോ ഇല്ലാത്തവരായിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ ഭൃത്യ- ദാസ്യ-ശൂദ്രത്വത്തിന്റെ അപമാനകരമായ ജാതീയ അടിമത്വ സ്ഥാനം അവർക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ‘ദൈവതുല്യരായ’ ബ്രാഹ്മണരുടെ മക്കളെ ഗർഭം ധരിക്കാനുള്ള മാഹാഭാഗ്യം ലഭിച്ചെന്ന സവർണ്ണ ജാതി ഗർവ്വു കാരണം, മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തില്ലാതെ ബ്രഹ്മണ സവർണ്ണ മതത്തിനായി എന്ത് ഹിംസയും പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ജീർണ്ണനീതിബോധമായി ശൂദ്രരിൽ സവർണ്ണ ജാതിബോധം നിറഞ്ഞു പരിലസിച്ചു എന്നു പറയാം.
വർത്തമാനകാലത്തുപോലും സവർണ്ണ ജാതി ഗർവ്വിന്റെ ഗൃഹാതുരത്വത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നെണീക്കാൻ നായർസമുദായത്തിന് ബ്രാഹ്മണ ജാതീയഅടിമത്വം വിലങ്ങുതടിയാകുന്നത് കാണാനാകും. കേരളത്തിലെ സംഘീ വംശീയ-രാഷട്രീയ പ്രവർത്തകരിൽ മിക്കവർക്കും സവർണ്ണ ജാതി വാലുള്ളതായി ചാനൽ വാർത്താ ചർച്ചകളിൽ എഴുതിക്കാണിക്കുന്ന ജാതി വാലുകളാൽ നമുക്ക് കാണാനാകുന്നത് ഈ ജാതീയ പൊക്കിൾക്കൊടി ബന്ധത്തിന്റെ വർത്തമാനകാല ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.

കഴുവേറ്റലിന്റെ പ്രചാരം
………………….. ………..
ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥിയുടെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാത്രമേ ‘കഴുവേറ്റല്‍’, ‘ചിത്രവധം’ ‘ഗരുഡൻ തൂക്കം’ തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ ശിക്ഷാരീതികളായ സവർണ്ണ ആചാരങ്ങളെ നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാനാകു. പഴയ കാലത്ത്, പിന്നോക്ക സമുദായക്കാരായ (ബൌദ്ധര്‍) ഭൂരിപക്ഷ ജനത ആയിരുന്നെങ്കിൽ പോലും, ഒരു സമര്‍ത്ഥനായ ഈഴവ/ചേകവ യുവാവിനെ വഴിയിൽ കണ്ടാല്‍, അയാള്‍ നിശ്ചയമായും കഴുവേറ്റപ്പെടും എന്ന് ആര്‍ക്കും മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിക്കാമായിരുന്നു.അത്രക്ക് സാധാരണമായിരുന്നു കഴുവേറ്റൽ.’കഴുവേറി’ എന്ന വാക്ക് ഇപ്പോഴും മലയാള വായ് മൊഴിയിൽ നിസാരവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട തമാശയായിട്ടാണെങ്കിൽപ്പോലും ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പദമാണ്.കഴുവേറ്റൽ അഥവ ചിത്രവധം, പലവിധത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. സവർണ്ണ ബ്രാഹ്മണ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഉത്സവം കൊടിയേറ്റ് നടത്തുന്നതിനു മുമ്പ് നിർബന്ധമായും ദേവപ്രീതിക്കായി എന്ന പേരിൽ നടത്തേണ്ടിയിരുന്ന പരിപാവനമായ ചടങ്ങായാണ് കഴുവേറ്റൽ ആചാരപ്പെടുത്തി, ആർഭാടപൂർവ്വം കൊണ്ടാടിയിരുന്നത്. ” കഴുവേറ്റ് കഴിഞ്ഞാണ് കൊടിയേറ്റ് ” എന്നൊരു പഴഞ്ചൊല്ലുതന്നെയുണ്ട്.

674 ലേറെ പേജുകളുള്ള മലയാളത്തിലെ പഴഞ്ചൊല്ലുകളുടെ സമാഹാരമാണ്, പ്രഫസർ PC കർത്തയുടെ ” പഴഞ്ചൊൽ പ്രപഞ്ചം. 1966 ൽ ആദ്യ പതിപ്പിറക്കിയ ഒരു ആധികാരിക ഗ്രന്ഥം. കഴുവേറ്റലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിലവിൽ വന്ന പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ നോക്കുക : ” 3544: “കഴുവേറിയാലും നെറി വിടരുത്”, 3546: “കഴുവേറ്റ് കഴിഞ്ഞാണ് കൊടിയേറ്റ് “, 4490:”കൊടിയേറ്റിനു മുന്‍പ് കഴുവേറ്റ് ” എന്നിങ്ങനെ പഴമൊഴികൾ തന്നെയുണ്ട്‌. അതിന്‍റെ വിശദീകരണമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നോക്കുക: ” 3544 കഴുവിൽ കയറി മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും നെറി വിടരുത്” (അതായത് നേരും നെറിയുമുള്ള വരെയാണ് കഴുവേറ്റിയിരുന്നത് എന്ന് സാരം), 3546: “ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന പതിവ്.”, 4490:”വൈക്കം പെരും തൃക്കോവിലില്‍ പണ്ട് ഉത്സവം കൊടിയേറുന്നതിനു മുന്‍പ് നരബലി നടത്തിയിരുന്നുവത്രേ. പിന്നീട് മനുഷ്യന് പകരം കോഴിയെ മതിയെന്ന് വച്ചു. ” പഴഞ്ചൊൽ പ്രപഞ്ചം – പ്രൊഫസർ. പി.സി. കര്‍ത്താ, പേജ്: 223 & 276, DC Books, 1997,5th imp.2010.

എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ ബൌദ്ധരില്‍ നിന്നും ജൈനരില്‍ നിന്നും വൈദിക ബ്രാഹ്മണർ ചതിയിലൂടെയും തന്ത്രങ്ങളിലൂടെയും പിടിച്ചെടുത്തതാണ് കേരളത്തിലെ മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രമുഖ അമ്പലങ്ങളും. നമ്മുടെ എല്ലാ അമ്പലങ്ങളിലും കാവുകളിലും ബുദ്ധനു ബോധോദയം ലഭിച്ചതുകാരണം പരിപാവനമായ വൃക്ഷമായി കരുതപ്പെടുന്ന ബോധി വൃക്ഷം, അഥവാ അരയാല്‍ അമ്പല മുറ്റത്ത് ആദരണീയമായ നിലയില്‍ പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നത് കാണാവുന്നതാണ്. “അരിയ”ആല്‍‍ (അരയാല്‍) ബുദ്ധന്‍റെ പ്രതീകമായി ലോകമെങ്ങും പവിത്രമായി ആദരിക്കപ്പെടുന്ന വൃക്ഷമാണ്. വൈദിക ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് അരയാലുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ല. തങ്ങള്‍ കയ്യേറിയ ബൌദ്ധ അമ്പലത്തിലെ ഒരു വിശുദ്ധ വൃക്ഷം എന്ന നിലയിലും, അതിന്റെ ചുവട്ടില്‍ ഗണപതിയുടെ ഓപ്പൺ എയര്‍ പ്രതിഷ്ഠ പതിവുണ്ടെന്നതിനാലും ബ്രാഹ്മണര്‍ അരയാലിനു മുന്നില്‍ ‘ഏത്തമിടൽ’ എന്ന ക്ഷമാപണ സൂചകമായ ചില ഗോഷ്ടികളെല്ലാം കാണിച്ചു ഭക്തരെ വിഡ്ഢികളാക്കാറുണ്ട് എന്ന് മാത്രം. (ഗണപതി തല മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ട ബുദ്ധനാണെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്ന ചിത്രകാരന്റെ ചിത്രവും വിശദീകരണവും ‘അമണ’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളനാല്‍ ഇവിടെ അത് വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.)

ഇങ്ങനെ ബൌദ്ധരില്‍ നിന്നും പിടിച്ചെടുത്ത അമ്പലങ്ങളില്‍ ഉത്സവത്തിന് പ്രാധാന്യം കൂട്ടാനായി ഇന്നത്തെ പിന്നോക്കക്കാരായ ബൌദ്ധപാരംബര്യമുള്ളവരെ തലയറുത്ത് ഉടല്‍ ക്ഷേത്ര കൊടിമരത്തില്‍ കെട്ടിത്തൂക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാടുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കരുതാനുള്ള തെളിവുകൾ ഇപ്പോഴും പ്രതീകാത്മകമായി നിലവിൽ ഉണ്ട്. ‍ ക്ഷേത്രത്തിലെ തലയില്ലാത്ത മനുഷ്യ ശരീരത്തോട് സാദൃശ്യമുള്ള കൊടിക്കൂറയും, കേവലം തുണികൊണ്ടുള്ള ഒരു കൊടി കെട്ടിത്തൂക്കാനായി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പനയോളം വണ്ണമുള്ള കൊടിമരവും പഴയ ക്രൂരതകളുടെ ഭാരമേറിയ ശവശരീരങ്ങൾ തൂങ്ങി നിന്ന ഭീഭത്സമായ ചരിത്ര കഥ ശക്തമായി വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ട്.മാത്രമല്ല, ബൌദ്ധരില്‍ നിന്നും പിടിച്ചെടുത്ത ക്ഷേത്രങ്ങളായതിനാല്‍ ബുദ്ധര്‍ അവിടേക്ക് വീണ്ടും തിരിച്ചു പ്രവേശിക്കാതിരിക്കാനായി “കഴുവേറ്റി കല്ലുകള്‍” എന്നൊരു കരിങ്കല്‍ ശില്‍പ്പവും ബ്രാഹ്മണ്യം പണ്ടു കാലത്ത് ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നതായി കേരളത്തിലെ പല പഴയ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കാണാം. (അതെക്കുറിച്ച് ചിത്രവും വിശദീകരണവും മുൻ FB പോസ്റ്റിൽ ഉണ്ട് എന്നതിനാല്‍ ഇവിടെ ആവർത്തിക്കുന്നില്ല.)

‘ചിത്രവധം’, ‘കഴുവേറ്റൽ’, ‘ഉഴച്ചു കൊല്ലൽ’
…………….. ……………… …………………….
ജനങ്ങൾക്ക് കാണാനുള്ള ഒരു പ്രദർശനമാണ് ചിത്രവധം. പാതയോരങ്ങളിലും അങ്ങാടികളിലുമാണ് നരഹത്യയുടെ എക്സിബിഷൻ എന്നർത്ഥമുള്ള ‘ചിത്രവധം’ അഥവ ‘കഴുവേറ്റൽ'(‘ഉഴച്ചു കൊല്ലൽ’) തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ നടത്തിയിരുന്നത്. ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തി, കൂടുതൽ അടിമ ബോധമുള്ളവരാക്കാനും അനുസരണയുള്ളവരാക്കാനും അധികാര വർഗ്ഗമായ ശൂദ്രരെ ദുരഭിമാനം കൊണ്ട് ഗർവ്വിഷ്ടരാക്കാനും, കൂടുതൽ ഹിംസാത്മകമായി പ്രവർത്തിക്കാനും, ഹിംസയെ മഹത്വവൽക്കരിക്കാനുമായുള്ള ക്രൂരമായ നരഹത്യകളുടെ പ്രദര്‍ശനങ്ങളായിരുന്നു ചിത്രവധം.

മനുഷ്യനെ ജീവനോടെ ഇരുമ്പു കുന്തത്തിൽ കുത്തി നിർത്തുക എന്നതാണ് ഈ വധത്തിന്റെ രീതി. ജനങ്ങൾക്കുള്ള ഒരു കാഴ്ച്ച വസ്തുവായി രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം ഭക്ഷണമോ വെള്ളമോ കൊടുക്കാതെ നരകിപ്പിച്ചു കൊല്ലുകയാണു ചെയ്യുക. ‘ഉഴച്ചു കൊല്ലൽ ‘ എന്ന വിശേഷണം അതുകൊണ്ടാണ്. ആരും ദയ തോന്നിപ്പോലും ഒരിറ്റുവെള്ളം കഴുവേറ്റപ്പെട്ട മനുഷ്യന് കൊടുക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല. രാജവ് കഴുവേറിയ ഹതഭാഗ്യനെ കൂടാതെ, അയാളുടെ കുടുംബാഗങ്ങളെയും ഗ്രാമത്തെ തന്നെയും കൂട്ടക്കൊലക്കു വിധേയമാക്കുമോ എന്ന ഭയത്താൽ ബന്ധുക്കളോ സുഹൃത്ജനങ്ങൾ പോലുമോ ഇരയുടെ അടുത്തു ചെല്ലില്ല,…ശരീരം പച്ചയായി കൊത്തിത്തിന്നുകയോ കടിച്ചുകീറുകയോ ചെയ്യുന്ന നായ, കുറുക്കൻ, കാക്ക, പരുന്ത്, കഴുകൻ തുടങ്ങിയ ക്ഷുദ്രജന്തുക്കളല്ലാതെ !
കൊലപാതകത്തെ പ്രദർശന വസ്തുവായി ആസ്വദിക്കുന്ന ഈ കൊലപാതക രീതി ബ്രാഹ്മണികമായ ശാസ്ത്ര- മനുസ്മൃതി പ്രകാരമാണ് ധർമ്മരാജയുടെ (1758- 1798) കാലത്ത് തിരുവിതാംകൂറിൽ നടപ്പാക്കിയിരുന്നതായി ചരിത്ര രേഖയുള്ളത്. ബ്രാഹ്മണ പരോഹിത്യ വംശീയതയിൽ നിന്നും ജന്മം കൊണ്ട സംസ്കൃത വാക്കായതിനാലാണ് സാധാരണ ജനത്തിന് അന്യമായ ‘ചിത്രവധം’ എന്ന പേര് തന്നെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടാൻ കാരണം. (തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജഭരണം സമീപ കാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആറടി ഉയരമുള്ള ചിത്രവധ കൂട് എന്നൊരു ആധുനിക ഇരുമ്പ് കൂട് കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലുള്ള പത്മനാഭപുരം കൊട്ടാരത്തില്‍ പുരാവസ്തു വകുപ്പ് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.)

കൊല്ലം പട്ടണത്തിൽ ലക്ഷ്മി നടയിൽ ഇത്തരം ഒരു ചിത്രവധം നടന്നതിന്റെ വിവരണം സഞ്ചാരിയായ ബർത്തലോമ്യ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.( കേരള ചരിത്ര പഠനങ്ങൾ – വേലായുധൻ പണിക്കാശ്ശേരി – പേജ് 32, 33). മൂന്നു തേങ്ങ മോഷ്ടിച്ചു എന്ന ആരോപണം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നീതി നിർവ്വഹണം എന്ന രീതിയിലാണ് അന്ന് ആ ചിത്രവധം നടപ്പാക്കിയതത്രേ ! ആറു ബ്രാഹ്മണ വൈദികർ ചേർന്ന് സ്മൃതികളെയും ധർമ്മ സൂത്രങ്ങളെയും ആധാരമാക്കിയാണ് ഒരു ഈഴവനെ (ചേകവനെ) അവിടെ ചിത്രവധം ചെയ്യാൻ (കഴുവേറ്റാൻ) വിധിച്ചത്. ( രാജഭരണ കാലത്തെ എല്ലാ കഴുമരങ്ങളും അസവർണ്ണർക്ക് വേണ്ടി ഉള്ളതായതിനാല്‍ ”കഴുവേറി’ എന്ന വിശേഷണം ബൌദ്ധരുടെ പര്യായമായി പോലും അക്കാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കണം.)

ഈ ശിക്ഷാരീതി സവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് (ശൂദ്രര്‍ക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും) ബാധകമായിരുന്നില്ല. ബൗദ്ധ പാരമ്പര്യമുള്ളതിനാൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ ശത്രുതക്ക് പാത്രീഭവിച്ചിരുന്നതും ക്ഷേത്രപ്രവേശനവും വഴി നടക്കൽ അവകാശവും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം വസ്ത്രം പോലും ധരിക്കാനുള്ള അവകാശവും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നവരായ അരയര്‍, ഈഴവർ, നാടാർ/ചാന്നാര്‍ … തുടങ്ങിയ അസവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കളെയായിരുന്നു ചിത്രവധത്തിനു വിധേയരാക്കിയിരുന്നത്.

തെക്കൻ കേരളത്തിലെ ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആഘോഷപൂർവ്വം കൊണ്ടാടുന്ന ‘ഗരുഢൻ തൂക്കം’ ഉത്സവങ്ങൾ പണ്ടുകാലത്ത് അസവർണ്ണരെ / ചേകവന്മാരെ ചിത്രവധം നടത്തി നാടുനീളെ പ്രദർശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അത്യാചാരത്തിന്റെ പരിഷ്ക്കരിച്ച അവശിഷ്ടമാണ്. കായലുകളില്‍ തോണികളിലും, മര ചക്ര കൈവണ്ടി വാഹനങ്ങളില്‍ കയറ്റിയ തെങ്ങ് കവുങ്ങ് തടികളിലും നാലും ആറും എട്ടും ശവ ശരീരങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ച് ആലങ്കാരികമായി ഇരുമ്പു കൊളത്തുകളിൽ കെട്ടിത്തൂക്കി, ക്ഷേത്ര ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്നതിന്റെ സൂചനകള്‍ ഗരുഡന്‍ തൂക്കങ്ങളിൽ കാണാനാകുന്നുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് ചിത്രവധം സാധ്യമാകാതായപ്പോള്‍ പ്രതീകാത്മകമായി വ്രതം നോറ്റ് തൂക്കിലേറാൻ ചാവേറുകൾ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടെന്നു കരുതണം.

My painting of 2016
A painting named ‘Chithra vadham’ / kazhuveri Based on the real history of Chithravadham or Execution which was usual in Travancore in the 18th century under the reign of Karthika Thirural Rama Varma Raja, who was also called Dharma Raja (1758- 1798).