Vishnu A S Nair

ആലിൻ ചുവട്ടിലെ സാധുവായ സുഗതൻ…

ലോകമിങ്ങനെ നീണ്ടുനിവർന്നു കിടക്കുകയാണ്.. ആരൊക്കെയോ കണ്മുന്നിലൂടെ വരുന്നു, ആരൊക്കെയോ ഇമചിമ്മും മുമ്പ് പോകുന്നു..
എല്ലാർക്കും ധൃതിയാണ് .. മുൻപേ പോകാനുള്ള ഓട്ടം.. കൂടെയുള്ളവനെ തോല്പിക്കാനുള്ള ഓട്ടം..
വട്ടത്തിൽ ചുറ്റുന്ന ഭൂമിയെ ചക്രത്തിൽ തോല്പിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രത…
ഇതിനിടയിൽ തൊട്ടടുത്തു കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ജീവന്റെ തുടിയും തുടിപ്പുമറിയാൻ ആർക്ക് എവിടെ നേരം… !!😄😄

മേൽപ്പറഞ്ഞവയൊക്കെ സത്യമാണെന്നിരിക്കിലും വംശനാശമറ്റു പോകാത്ത ചില വിഡ്ഢികൂശ്മാണ്ഡങ്ങൾ ഇന്നും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.. ലവലേശം പ്രതിഫലേച്ഛ കൂടാതെ എരിയുന്ന വയറിനും വരളുന്ന തൊണ്ടയ്ക്കും കൈതാങ്ങാകുന്നവർ..
ലൈക്കിന്റെയും ഷെയറുകളുടെയും തുലാസിൽ സേവനമെന്ന വ്യവസ്ഥതിയെ വച്ചളക്കുന്ന ‘so called’ സോഷ്യൽമീഡിയ നന്മമരങ്ങളുടെ ദിവ്യപ്രഭയിൽ ഒളിയറ്റു പോകുന്ന വിരലിലെണ്ണാവുന്ന മനുഷ്യജന്മങ്ങൾ !!

തിരുവനന്തപുരം പേരൂർക്കട നിന്നും വഴയില പോകുന്ന വഴിയിലുള്ള സെന്റ്. ജൂഡ് പള്ളി കഴിഞ്ഞ് ഏതാണ്ട് നൂറ്റമ്പത് മീറ്റർ പോയാൽ ഇടതു വശത്തായൊരു വലിയ ആൽമരം കാണാം..
ആൽമരത്തിന് ചുവട്ടിലായി ഒരു ബക്കറ്റും അഞ്ചാറ് സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസ്സും ടാർപാളിൻ കെട്ടിയ ഷെഡും ഒരു പഴയ മോഡൽ തുണി ചാരുകസേരയും താടി നീട്ടി അനന്തതയിലേക്ക് മിഴിപായ്ച്ചിരിക്കുന്നൊരു വൃദ്ധനെയും കാണാം.. അതാണ് സുഗതൻ കിഷൻ നാട്ടുകാരുടെ പ്രാദേശികരുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ സുഗതൻ സ്വാമി !!

ശ്രീനിവാസൻ-വസുമതി ദമ്പതികളുടെ അഞ്ചു മക്കളിൽ മൂത്തോനായിരുന്നു സുഗതൻ. പശു വളർത്തലും കൂലിപ്പണിയുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന കുടുംബത്തിൽ പട്ടിണിയും പരിവട്ടവും അറിഞ്ഞും അനുഭവിച്ചും തന്നെയായിരുന്നു സുഗതന്റെ വളർച്ച. എന്നിരുന്നാലും അപ്പൂപ്പനായിരുന്ന കൊച്ചുരാമൻ വൈദ്യർ വഴിയാത്രക്കാർക്ക് കൊടുത്തിരുന്ന ചൂട് വെള്ളം അന്നേ സുഗതൻ സ്വാമിയുടെ മനസ്സിൽ ഇടം കൊണ്ടിരിക്കണം ..

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരിക്കലാണ് സുഗതൻ തന്റെ നെഞ്ചേ പിളർക്കുന്നോരു കാഴ്ച കണ്ടത്..
തന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിലെ വഴിയിലായി ഒരു ഭിക്ഷാടകൻ വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ദൈവത്തെ വിളിച്ച് മണ്ണ് വാരി കഴിക്കുന്നു..
ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇജ്ജാതി കാഴ്ചകൾ കണ്ടാൽ വയറിലേക്ക് വല്ലതും കൊടുക്കാതെ വൈറലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ആ കാഴ്ച സുഗതനെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുലച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വിധിയെന്ന രണ്ടക്ഷരം ചാർത്തി ജീവിതമെന്ന മൂന്നക്ഷരത്തെ അതിന്റെ പാടിന്‌ വിടുന്നവരിൽ നിന്നും വേറിട്ട് സുഗതൻ അന്ന് അവിടൊരു സംരംഭം ആരംഭിച്ചു.
ദാഹിക്കുന്നവർക്കായി ചൂട് വെള്ളം !!
ക്രമേണ വെറും ചൂട് വെള്ളമെന്നത് രാമച്ചം ചേർത്ത വെള്ളവും പിന്നീടത് ഇന്ന് കാണുന്ന മോരും വെള്ളവുമായി മാറി..
അങ്ങനെ തന്റെ പതിനഞ്ചാം വയസിൽ നിയമപരമായി വയസ്സറിയിക്കും മുൻപ് മാനുഷികമായി മനുഷ്യനായിക്കഴിഞ്ഞ സുഗതൻ ഇന്ന് തന്റെ അറുപതാം വയസ്സിലും തന്റെ സേവനത്തിന് ഒരു മുടക്കവും വരുത്തിയിട്ടില്ല..

മോരും വെള്ളം മാത്രമല്ല ഇപ്പോൾ പൊരിയുന്ന വെയിലിൽ എരിയുന്ന വയറുമായി വരുന്നവർക്കായി കഞ്ഞിയും പയറും വാഴപ്പഴവും വിളമ്പുന്നുണ്ട് സുഗതൻ സ്വാമി.
തൊലിയുടെ നിറമോ കീശയിലെ കാശോ നോക്കാതെ രാവിലെ പതിനൊന്നു മണി മുതൽ വൈകുന്നേരം നാലുമണി വരെ ഇവിടെ ആർക്കും വന്ന് കഞ്ഞിയോ മോരോ കുടിക്കാം. വായുവിൽ എഴുതിക്കൂട്ടിയ ബില്ലോ അറുത്തു വാങ്ങുന്ന കാശോ ഒന്നുമില്ല..
തൊട്ടടുത്തായൊരു ഭണ്ഡാരപ്പെട്ടി വച്ചിട്ടുണ്ട് അതിലേക്ക് ഒരു രൂപയായാലും കോടി രൂപയായാലും നിങ്ങൾക്കിടാം, ഇടാതെയുമിരിക്കാം !!
ആ ഇടുന്ന കാശും
കുറച്ച് കാലം മുൻപ് വരെ ചെയ്തുപോന്നിരുന്ന കൂലിപ്പണിയുടെ ശമ്പളവും എല്ലാംകൂടി തന്നെയാണ് നിത്യവൃത്തിക്കും സർക്കാരിന്റെ കയ്യേറ്റ ഭൂമിയിൽ നീണ്ടു നിവർന്ന് ഇത്തരം മഹത് പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യാനുള്ള സുഗതൻ സ്വാമിയുടെ മൂലധനം.

മാനവ സേവ തന്നെയാണ് മാധവ സേവയെന്ന തത്വത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്ന ഈ കൃഷ്ണ ഭക്തൻ കരമനയിൽ നിന്നുമൊരു കൃഷ്ണ വിഗ്രഹം വീടിനടുത്ത് സ്ഥാപിച്ച് തന്റേതായ രീതിയിൽ പൂജാവൃത്തികൾ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ പേരിനൊരു വാലും കൂടെ ചേർന്നു – സുഗതൻ കിഷൻ..
ഭക്തിമാർഗ്ഗം പേറി താടിയും മുടിയും നീട്ടി കാവിയണിഞ്ഞതോടെ നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം സുഗതൻ സ്വാമിയെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാനും തുടങ്ങി.

ദിനവും പതിവുകാരായും അല്ലാതെയും ഒന്ന് മുതൽ ഏതാണ്ട് ഇരുപത് ആൾക്കാർ വരെ ഇവിടെ വരാറുണ്ടെന്നു സുഗതൻ സ്വാമി പറയുന്നു.
ഉണ്ടായിട്ടല്ല കൊടുക്കുന്നത് ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് കൊടുക്കുന്നത്..

മനുഷ്യർക്ക് മാത്രമല്ല പട്ടിക്കും പൂച്ചയ്ക്കും മറ്റ് പക്ഷിമൃഗാധികൾക്കും ദാഹമകറ്റാൻ മുറയ്ക്ക് വെള്ളവും ഭക്ഷണവും വയ്ക്കാൻ സുഗതൻ സ്വാമി മറക്കാറില്ല..
അല്ലേലും ഈ ഭൂമി അവരുടേതും കൂടിയാണല്ലോ !!
നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ വർഷങ്ങളായി ഇദ്ദേഹത്തെ അറിയാത്തവർ ആ പ്രദേശത്ത് ചുരുക്കമാകും !!

ഇതിനിടയിൽ സുഗതൻ സ്വാമിയുടെ നേട്ടങ്ങളുടെ കണക്കെടുക്കുന്നതിനെക്കാൾ കോട്ടങ്ങളുടെ പട്ടിക നിരത്തുന്നതാകും ഉചിതം..
ഇപ്പോഴത്തെ വീടിരിക്കുന്ന പരിസരത്തായി മുപ്പത്തഞ്ച് സെന്റ് വസ്തുവുണ്ടായിരുന്ന സുഗതൻ സ്വാമിക്ക് ഇന്ന് അവശേഷിക്കുന്നത് രണ്ട് സെന്റ് വസ്തുവും പുരയിടവും മാത്രം.. ബാക്കിയെല്ലാം വികസനത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ 500 മുതൽ 3000 രൂപ വരെയുള്ള ഏക്ക തുകയിൽ സർക്കാർ കയ്യേറി…
മുമ്പ് ഒൻപത് പശുക്കളുണ്ടായിരുന്ന വീട്ടിൽ കാലക്രമേണ ഒരു പശുവെന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി. ഇപ്പോൾ അതും ഇല്ലെന്നോ മറ്റുമാണ് അറിഞ്ഞത്..
പശുവുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് ആ പാൽ ഉപയോഗിച്ചാണ് അഗതികൾക്കായി ആഗതി പ്രതീക്ഷിക്കാതെ സുഗതൻ സ്വാമി മോരുംവെള്ളം നിർമ്മിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ മിൽമയുടെ കവർ പാലേ രക്ഷതുവെന്ന സ്ഥിതിയിലാണ്.
മുൻപ് കിളയ്ക്കലും മറ്റുമായി കൂലിപ്പണിക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിലും പ്രായാധിക്യം കാരണം ഇപ്പോൾ ജോലിക്ക് പോകാറില്ല.
ഭാര്യയായ ശകുന്തളയും ഒരാണും ഒരുപെണ്ണും ചേർന്ന കുടുംബവുമാണ് സുഗതൻ സ്വാമിയുടെ സേവനത്തിന്റെ പ്രോത്സാഹനം..

വെളിയിൽ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ അത്ഭുതം പേറുന്ന ചിരിയോടെ വെറും ‘നട്ടുച്ചകിറുക്കെന്നു’ തോന്നുന്ന ചിലരുടെയും കൂടെ മണ്ണാണ് തിരുവനന്തപുരം.
കിറുക്കോ സേവനമോ എന്തുതന്നെയായാലും, അണ്ടനോ അടകോടനോ ചെമ്മാനോ ചെരുപ്പുകുത്തിയോ വ്ലാനിരങ്ങിയോ കള്ളനോ ഏതു ഗണത്തിൽപ്പെടുത്തിയാലും കഴിഞ്ഞ 45 വർഷങ്ങളായി ഈ മനുഷ്യൻ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ജനങ്ങളുടെ വിശപ്പും ദാഹവും നയാപൈസ ലാഭമില്ലാതെ ശമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഇക്കണ്ട കാലം മണിയടിച്ചു നേർച്ചയിട്ട് ആവശ്യങ്ങളുടെ പട്ടിക നീട്ടിനിരത്തിയ കല്ലിലും തടിയിലും ലോഹത്തിലും കൊത്തിയ ഉരിയാടാ ദൈവത്തിന്റെ ചൈതന്യം ഈ മനുഷ്യനിലുമുണ്ട്..
സംശയത്തിന്റെ മുൾമുനകളും ചോദ്യശരങ്ങളും തൊടുക്കും മുൻപ് കേട്ടിട്ടില്ലേ..
“നമുക്ക് നാമേ പണിവതു നാകം, നരകവുമതുപോലെ..”
കേട്ടറിഞ്ഞ സ്വർഗ്ഗവും ഇനിയും കാണാത്ത നരകവുമെല്ലാം ഈ ഇട്ടാവട്ട ഭൂമിയിൽ ചമയ്ക്കുന്നത് നമ്മൾ തന്നെയാണ്..
അതുപോലെ വിളിച്ചു കൂവുന്ന ദൈവവും പേടിച്ചകറ്റുന്ന ചെകുത്താനും മനുഷ്യൻ തന്നെ !!

ആരോ പറഞ്ഞത് കേട്ടറിഞ്ഞ ഞാനും പോയൊരു മോരും വെള്ളം കാച്ചി.. പോക്കറ്റിൽ തപ്പിയപ്പോൾ കിട്ടിയ തുക ആ ഭണ്ഡാരപ്പെട്ടിയിലേക്കിട്ടു. മേൽപ്പറഞ്ഞ കഥകളും വസ്തുതകളുമെല്ലാം ഇനിയും തിരുന്താത്ത ജല്പനങ്ങൾ പോലെ ആ മനുഷ്യനിൽ നിന്നും ചോദിച്ചറിഞ്ഞു.

ഒടുവിൽ ഞാനൊരു കൊനഷ്ട് ചോദ്യമെറിഞ്ഞു…
“പ്രായം ഇത്രയൊക്കെ ആയില്ലേ, ഇപ്പോൾ പണിയുമില്ല. ആരാരുമാറിയാതെ ഇനി എത്രകാലം ഇത് മുൻപോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റും ??”

ആകാശത്തിന്റെ നീലിമയിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ടിരുന്ന സുഗതൻ സ്വാമി എന്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു, എന്നിട്ടായി മറുപടി
“കൃഷ്ണനാണ് ഞാൻ, ഭയങ്കര ശക്തിയാണെനിക്ക് !! ആര് വരും, ആര് വരില്ല എന്നൊന്നും എനിക്കറിഞ്ഞൂടാ.. പക്ഷേ ഇവിടെ വന്ന് വെള്ളം കുടിക്കണമെന്നു തലയിലെഴുത്തുള്ളവൻ ഇവിടെത്തന്നെ വരും.. ഞാനും ഇവിടെ കാണും.
എനിക്കുള്ളത് ദൈവം തരും”..

ദൈവത്തിനു ദൈവം എന്ത് കൊടുക്കാനാണാവോ ??
മനുഷ്യരിൽ തന്നെയാണ് ദൈവം കുടികൊള്ളുന്നത്‌ കുറച്ചുംകൂടി വ്യക്തമാക്കിയാൽ മനുഷ്യൻ തന്നെയാടോ ദൈവം.. അല്ലാണ്ടാര് !!

ചുമ്മാ നഗരപ്രദക്ഷണം വയ്ക്കാനിറങ്ങുമ്പോൾ ഇത്തരം ചില സ്ഥലത്തോട്ടൊക്കെ പോകണം… ഞാൻ വലിയവനെന്ന പലരുടെയൊക്കെ ഗർവ്വ് ചിലരുടെ മുന്നിൽ നമ്മളൊക്കെ എത്ര ചെറുതാണെന്ന വിശ്വാസ പ്രതക്ഷണം കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ആട്ടിൻപാലിനെക്കാൾ ഗുണം ചെയ്യും..

ഇരുകാലി മൃഗങ്ങൾ നാൽക്കാലികളെ വെല്ലുന്ന പരിണാമചക്രത്തിൽ ഇതുപോലുള്ള മനുഷ്യരൊരു പ്രഹേളികയാണ് ..
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത കടംകഥകളാണ് !! അറിയണം.. അറിയാതെ പോകരുത് !!

നമുക്ക് നാമേ പണിവതു നാകം നരകവുമതുപോലെ !!

ലൊക്കേഷൻ :-
Peroorkada Rd
Peroorkada Rd, Winners Nagar, Peroorkada, Thiruvananthapuram, Kerala 695013

ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സിറ്റിസൺ ജേർണലിസം പോർട്ടൽ. ഇവിടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ലേഖനങ്ങളും കമന്റുകളും ബൂലോകത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങളല്ല.അവയുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം രചയിതാവിനായിരിക്കും. കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്ക്കെതിരായി അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്ലീല പദപ്രയോഗങ്ങളും നടത്തുന്നത് ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണ്.