വാഷിംഗ്ടൺ: ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലുതും പഴയതുമായ മഞ്ഞുമലകളിൽ ഒന്നായ A23a അതിന്റെ അന്ത്യത്തോടടുക്കുകയാണെന്ന് പുതിയ റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഏകദേശം നാല് പതിറ്റാണ്ടോളം അന്റാർട്ടിക്കൻ കടലിൽ ഗാംഭീര്യത്തോടെ നിലകൊണ്ട ഈ ഭീമൻ മഞ്ഞുമല ഇപ്പോൾ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന 'നീല' നിറത്തിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ ഈ നിറംമാറ്റം ഒരു മനോഹരമായ കാഴ്ചയല്ല, മറിച്ച് മഞ്ഞുമല പൂർണ്ണമായും തകരാൻ പോകുന്നു എന്നതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
എന്താണ് A23a?
1986-ൽ അന്റാർട്ടിക്കയിലെ ഫിൽക്നർ ഐസ് ഷെൽഫിൽ (Filchner Ice Shelf) നിന്നാണ് A23a വേർപെട്ടത്. അന്ന് ഇതിന് ഏകദേശം 4,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുണ്ടായിരുന്നു. അതായത് അമേരിക്കയിലെ റോഡ് ഐലൻഡ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഇരട്ടി വലിപ്പം. എന്നാൽ വേർപെട്ട ഉടൻ തന്നെ ഇത് കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ ഉറച്ചുപോയി. ഏകദേശം 30 വർഷത്തോളം ഇത് ഒരേ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ തുടർന്നു. 2020-ലാണ് ഇത് വീണ്ടും ചലിച്ചു തുടങ്ങിയതും വടക്കോട്ട് സഞ്ചാരം ആരംഭിച്ചതും.
എന്തുകൊണ്ടാണ് മഞ്ഞുമല നീലയാകുന്നത്?
സാധാരണയായി മഞ്ഞുമലകൾ വെളുത്ത നിറത്തിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. മഞ്ഞിനുള്ളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വായു കുമിളകൾ വെളിച്ചത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിനാലാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്. എന്നാൽ A23a ഇപ്പോൾ അന്റാർട്ടിക്കയിലെ അതിശൈത്യത്തിൽ നിന്ന് താരതമ്യേന ചൂടുള്ള സമുദ്രജലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
നാസയുടെ (NASA) ടെറ ഉപഗ്രഹം പകർത്തിയ പുതിയ ചിത്രങ്ങളിൽ മഞ്ഞുമലയുടെ മുകൾഭാഗത്ത് നീലനിറത്തിലുള്ള വലിയ ജലാശയങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടതായി കാണാം. മഞ്ഞുരുകി ഉണ്ടായ തെളിഞ്ഞ ജലം മഞ്ഞുമലയുടെ വിള്ളലുകളിൽ നിറയുമ്പോഴാണ് ഈ നീലനിറം പ്രകടമാകുന്നത്. ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇതിനെ 'നീലപ്പായസം' (Blue Mush) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. തെളിഞ്ഞ ഐസ് വെളിച്ചത്തിലെ ചുവപ്പ് നിറത്തെ ആഗിരണം ചെയ്യുകയും നീല നിറത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ അത്ഭുത നിറം കൈവരുന്നത്.
അതിവേഗം കുറയുന്ന വലിപ്പം
2025 ജനുവരിയിൽ A23a-യുടെ വലിപ്പം ഏകദേശം 3,640 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററായിരുന്നു. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇത് അതിവേഗം ഉരുകുകയും വലിയ കഷണങ്ങളായി പൊട്ടിമാറുകയും ചെയ്തു. 2026 ജനുവരിയിലെ കണക്കനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ വലിപ്പം വെറും 1,182 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററായി കുറഞ്ഞു. അതായത് ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഏകദേശം മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം ഇല്ലാതായി. നിലവിൽ ഇത് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തേക്കാൾ അല്പം കൂടി വലിപ്പമുള്ള ഒരു കഷണമായി അവശേഷിക്കുന്നു.
അന്ത്യം പ്രവചിക്കപ്പെടുന്നു
യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് മേരിലാൻഡ് ബാൾട്ടിമോർ കൗണ്ടിയിലെ വിരമിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ക്രിസ് ഷൂമാന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഈ വേനൽക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ A23a പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായേക്കാം. നിലവിൽ ഇത് ദക്ഷിണ അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലെ 'മഞ്ഞുമലകളുടെ സെമിത്തേരി' (Iceberg Graveyard) എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന മേഖലയിലേക്കാണ് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ചൂടുള്ള ജലവും കാറ്റും മഞ്ഞുമലയുടെ അടിഭാഗത്തെയും ഉപരിതലത്തെയും ഒരുപോലെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
മഞ്ഞുമലയുടെ മുകളിൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന നീല ജലാശയങ്ങളുടെ ഭാരം ഐസിനുള്ളിലെ വിള്ളലുകൾ വിസ്തൃതമാക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. ഇത് മഞ്ഞുമല പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതിനോ (Blowout) കഷണങ്ങളായി ചിതറുന്നതിനോ ഇടയാക്കും. കടലിന്റെ അരികുകളിൽ ഐസ് ഉരുകുന്നത് മൂലം മഞ്ഞുമലയുടെ വശങ്ങൾ മുകളിലേക്ക് വളയുന്ന 'റാംപാർട്ട്-മോട്ട്' (Rampart-Moat) എന്ന പ്രതിഭാസവും ഇപ്പോൾ ഇതിൽ ദൃശ്യമാണ്.
കാലാവസ്ഥാ മാറ്റത്തിന്റെ ആഘാതം
A23a പോലുള്ള ഭീമൻ മഞ്ഞുമലകൾ ഉരുകുന്നത് സമുദ്രത്തിലെ ജലനിരപ്പ് ഉയരുന്നതിനും സമുദ്രത്തിലെ ലവണാംശത്തിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നതിനും കാരണമാകുന്നു. ഈ മഞ്ഞുമല ഉരുകുമ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ധാതുക്കളും പോഷകങ്ങളും കടലിലേക്ക് കലരും. ഇത് സമുദ്രത്തിലെ പ്ലവകങ്ങളുടെ (Phytoplankton) വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായിക്കുമെങ്കിലും, ആഗോളതാപനത്തിന്റെ ഫലമായി ഇത്തരം ഭീമൻ ഹിമപാളികൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തെ വലിയ ആശങ്കയിലാഴ്ത്തുന്നു.
A23a ഇല്ലാതാകുന്നതോടെ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മഞ്ഞുമല എന്ന പദവി ഇനി ഓസ്ട്രേലിയയുടെ ഡേവിസ് റിസർച്ച് സ്റ്റേഷന് സമീപമുള്ള D15a എന്ന മഞ്ഞുമലയ്ക്കായിരിക്കും. ഏകദേശം 3,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമാണ് ഇതിനുള്ളത്.
40 വർഷത്തെ നീണ്ട യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം പ്രകൃതിയുടെ ഒരു വലിയ അത്ഭുതം നമ്മുടെ കണ്ണുമുന്നിൽ നിന്ന് മറയാൻ പോവുകയാണ്. ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെയും ബഹിരാകാശ നിലയത്തിലെ സഞ്ചാരികളുടെയും നിരീക്ഷണത്തിലൂടെ ഈ വിനാശത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടവും ശാസ്ത്രലോകം അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.